محمود کلاری: دو دنیای متفاوت سینمایی را برای جشنواره فجر تجربه کردم

کدخبر: 974253

این فیلمبردار به «نسیم» گفت: "مشرف به کوچه بی‌نام" و "مرگ ماهی" دو قصه با دو بستر متفاوت هستند که برای خودم بسیار جذاب بود که هر کدام را در دنیای خاص محتوایی خودشان فیلمبرداری کردم

محمود کلاری فیلمبردار سینمای ایران که در سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم فجر دو فیلم "مرگ ماهی" و "مشرف به کوچه بی نام" را فیلمبرداری کرده است در گفتگو با «نسیم» بیان کرد: این دو فیلم به لحاظ شکل فیلمنامه و اساسا نوع درامی که هر کدام طرح می کنند با هم متفاوت است.

"مشرف به کوچه بی نام" به عرصه واقع‌گرایانه نزدیک می‌شود

"مشرف به کوچه بی نام" فیلمی است که تلاش می کند خود را به عرصه واقع گرایانه نزدیک کند و این امر ساختار بصری فیلم را برای ما فراهم می کند از طرفی "مرگ ماهی" فیلم رازگونه تری است که مضمون خاصی در آن به کار گرفته شده؛ این نکته بسیار مهمی است که تصویربرداری این فیلم را تحت تاثیر قرار می دهد.

وی ادامه داد: این فیلم ها، دو کار مختلف هستند و دارای دو گونه مختلف که البته من نام آن را ژانر نمی گذارم و در واقع دارای دو نوع نگاه متفاوت هستند. بهتر از برای توصیف آن ها بگویم دو قصه با دو بستر متفاوت که برای خودم نیز بسیار جذاب بود که هر کدام را در حال و هوا و دنیای خاص محتوایی خودشان تصویربرداری می کنم.

"مشرف به کوچه بی نام" و "مرگ ماهی" لوکیشن‌های محدودی داشتند

این فیلمبردار بیان کرد: طبیعتا شکل روایی این دو فیلم به گونه ای است که خیلی فضاهای متعددی را در آن ها شاهد نیستیم. لوکیشن های هر دو کاملا محدود هستند به خصوص در فیلم "مرگ ماهی" که بیشتر در یک ویلا فیلمبرداری کرده ایم. با این شرایط مشکل اینکه بخواهیم مدام به دنبال پیدا کردن فضا باشیم که آیا برای فیلمبرداری در آن ها موافقتی صورت بگیرد با خیر را نداشتیم.

فیلمبرداری در دکور بسیار مناسب‌تر است

کلاری گفت: بحث کلی تر در خصوص لوکیشن این است که فیلم های ایرانی به موقعیت لازم برای تعریف ساختار خود دست پیدا نکرده اند. فیلم هایی به این شکل در فضای مشخص و خاص سکانس های داخلی هستند لوکیشن آن ها حتما باید دکور باشد وجود دکور برای همه حتی برای تولید هم به صرفه است و امکان بهتری را برای کار گروه فراهم می کند.

وی ادامه داد: اگر در این دو کار نیز از دکور استفاده می کردیم مثل فیلم "گذشته" دستمان خیلی باز بود اما در فضاهای حقیقی این فیلم ها به شدت باید از نور و صدا مراقبت می کردیم که صداهای مزاحم ریتم فیلم را کند نکنند در این شرایط موقعیت دست ما نیست که همه امکانات را در آن شرایط به نفع خودمان فراهم کنیم اما در دکور این موضوع دست خودمان است و می توانیم حتی شب و روز را با زمان کاریمان هماهنگ کنیم.

سینمای ایران آرام آرام باید وضعیت دکور در فیلم‌ها را ثابت کند

محمود کلاری در پایان اشاره کرد: با جمع بندی این دلایل، متوجه می شویم که پیش از آن که گرفتاری های امکان اجرای فیلمبرداری در فضای واقعی مطرح باشد سینمای ایران باید فکری به حال این کار کند و آرام آرام به فکر اصلاح این وضعیت باشد. با توجه به این امر که در همه جای دنیا از امکانات دکور برای بالا بردن کیفیت کار استفاده می کنند.

ارسال نظر: