"صداهای سانسور شده" جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل
یک مستندساز صهیونیست در اقدامی بیسابقه با تولید مستندی، علاوه بر به تصویر کشیدن جنایات صهیونیستها، ترس و وحشت آنان در جنگ ۱۹۶۷ را روایت کرده است، «نسیم» از این مستند گزارش میدهد+تیزر
گروه فرهنگی خبرگزاری «نسیم»- نمایش مستندی به نام "صداهای سانسور شده" در رژیم صهیونیستی که روایتگر ترس و وحشت سربازان اسراییلی در جنگ شش روزه سال ۱۹۶۷ است، اتفاقی بیسابقه است. هارتص در مقالهای با اشاره به این اقدام بی سابقه به خاطر وجود سانسور فیلمها در اسراییل به بررسی این مستند پرداخته است و مینویسد که در جریان پیروزی "معجزه آسای اسرائیل" در جنگ شش روزه سال ۱۹۶۷، سربازان اسراییلی به عنوان قهرمان ترسیم شدند اما در خفا، حتی یک هفته بعد از این نبرد، بسیاری از این سربازان حس قهرمانی نداشتند.
صداهای ضبط شده روی نوارهای کاستی که به فاصله چند هفته از پایان این جنگ تهیه شده، در مستند جذابی به نام "صدهای سانسور شده" گردآوری شده است.
هر کدام از این صداها، و تک تک داستانهایی که این صداها روایت میکنند، روایت قهرمانانه پیروزی بزرگ اسراییل را از بین میبرد. این نوارها توسط یک رماننویس اسراییلی به نام "آموس اوز" و خاخام "شپیرا" تهیه شده که معتقد بودند در میان هر پیروزی ، احساسات دوگانه دیگری نیز وجود دارد که بیان نمیشود.
آنها مزرعه به مزرعه به سراغ سربازان رفتند و در حالی که ضبط کوچکی در دست داشتند از آنها خواستند از احساساتشان، خاطرههایشان و دلهرههایشان از جنگ بگویند. اما وقتی خواستند این مجموعه را منتشر کنند، دولت اسراییل بیش از هفتاد درصد از محتوا را سانسور کرد و تنها ۳۰ درصد از دیتاهای جمعآوری شده در کتاب خاخام شپیرا به نام "روز هفتم، سخن سربازان از جنگ شش روزه" منتشر شده است.
فیلمها اغلب در اسراییل سانسور میشوند اما تولید کننده این فیلم "هیلا مدالیا" خوشحال است که توانسته "فیلم را همانطور که میخواسته" منتشر کند.
صدای ضبط شده کهنه سربازان با زیر نویس، تصاویر، اخبارهای معاصر و تکههایی از فیلمهای از امروز این کهنه سربازان تلفیق شده است و داستان جنگ و پس از آن را میگوید.
این فیلم، پرترهای از جنگ شش روزه از دید کسانی است که در میدان نبرد بوده اند، در این فیلم سربازان میگویند که در حین نبرد چقدر سرگردان و گیج شدهاند، به طرز خودخواهانهای ترسیدهاند، اغلب با تصور مرگ و مردن توان تصمیم گیری را از دست دادهاند و وقتی با دشمنشان به عنوان یک انسان مواجه شدهاند، از نظر اخلاقی به چالش کشیده شده اند.
قبل از جنگ، شک و تردیدی وجود نداشت، سربازان نیروهای دشمن را میدیدند که خطرات بالفعلی برای کشورشان بودند. حتی یکی از سربازان میگوید: "فکر میکردیم هولکاستی در راه است." اما وقتی نبرد شروع شد، سربازان درگیر احساسات متضادی شدند، در خلال جنگ با مرگ فرماندهانشان مواجه شدند و ترسیدند از این که به راحتی و واقعا آدم می کشدند.
یکی از سربازان با اشاره به زمانی که به سربازان مصری شلیک میکرده، میگوید: "از اینکه با این خونسردی آدم میکشم، متاثر شدم. حس کردم به پارک بازی تبدیل شدهام . "
سربازان به موارد متعددی از کشتار سربازان بیسلاح و مردم عادی اشاره میکنند و میگویند: "چندین بار افرادی را اسیر کردیم، و خیلی راحت آنها را نشانه رفتیم و کشتیمشان . "
برخی دیگر از این سربازان به مواردی اشاره میکنند که مجبور شدند انسانیت را زیر پا بگذارند. یکی از این افراد میگوید زمانی که یک فرد مصری را کشته است و مشغول وارسی جیبهای جنازه بوده، تصویر دو کودکش را میبینید و متاثر میشود. برخی دیگر به مواردی اشاره میکنند که سربازان مصری با التماس درخواست آب و رافت میکردند اما به ضرب گلوله از پای در امدند. و یا با مشاهده خانوادههای عربی که داراییهایشان را جمع میکردند و از خانههایشان عزیمت میکردند چقدر تحت تاثیر قرار گرفته است .
حتی فتح اورشلیم و دیوار غربی هم فراتر از تصویر سربازانی است که خندان به فتح شهر مشغولند. سربازانی که در زمان فتح شهر حضور داشتهاند، میگویند که حس میکردند به جای شکست سربازان دشمن، در حال فتح خانههای مردم هستند. یکیشان میگوید: شهری آزاد نشد، بلکه اشغال شد.
حس اشغال و خروج فلسطینیها از خانههایشان در میان سربازان رایج بود، یکی از این سربازان میگوید: اول فکر می کردم که جنگ کار درستی و برای بقای ماست اما بعدتر همه چیز عوض شد.
در انتهای فیلم از "آموس اوز" میپرسند که از انتشار این نوارها چه حسی دارد؟ او که الان هفتاد و هشت ساله است پاسخ داد: "احساس می کنم ما حقیقت را بازگو کردیم."