"امام جواد(ع)، با برکتترین فرزندی بود که به دنیا آمد"
عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در گفتگو با «نسیم» ضمن تبیین دلیل پربرکت ترین مولود نامیدن امام جواد(ع) توسط امام رضا(ع) گفت: امام محمد تقی(ع)، عامل بقای امامت و دوام شیعه بودند
حجت الاسلام قاسم خانجانی، عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در گفتگو با «نسیم» ضمن بیان تبریک به مناسبت فرا رسیدن ولادت امام نهم شیعیان امام جواد(ع) گفت: امام رضا (ع) در خصوص امام جواد (ع)، می فرماید: "لم یولد مولود اعظم برکه للشیعه منه"، به این معنا که هیچ فرزندی با برکت تر از امام جواد (ع) برای شیعه به دنیا نیامده است؛
عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با اشاره به اینکه اگر کسی توجه به شرایط خاص دوران امامت امام هشتم نداشته باشد و تصور کند که امام رضا (ع) به دلیل پدر بودن چنین فرمایشی را در خصوص امام جواد (ع) عنوان کردند و طبیعی است که پدری از فرزند خود تعریف و تمجید کند، سخت در اشتباه است.
وی در ادامه افزود: اگر ما شرایط امام رضا (ع) و زمان ایشان و منتقل شدن آن دوران به دوران امام جواد(ع) را در نظر بگیریم و به خوبی بشناسیم، از این فرمایش درک دیگری خواهیم داشت.
خانجانی با اشاره به اینکه امام رضا (ع) در سنین بالا صاحب امام جواد (ع) شدند، گفت: علی بن موسی الرضا در حدود 48 سالگی که اواخر عمر مبارک ایشان به حساب می رود، صاحب این فرزند شدند؛ به همین علت زمانی که به شهادت رسیدند امام جواد (ع) هفت سال بیشتر نداشت.
عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با اشاره به فضای عمومی زمان امام رضا(ع)، و اینکه ایشان بنا بر قول مشهور تا این زمان فرزندی نداشتند گفت: فضای آن زمان این شبهه را ایجاد کرده بود که با توجه به روایاتی که در خصوص ادامه امامت در نسل ائمه (ع) از طریق امام رضا (ع) وجود داشت، ادامه امامت به چه شکل تحقق خواهد یافت؟
وی ادامه داد: امامت در وجود مقدس امام جواد (ع) با وجود هفت سال سن در فضایی رخ داد که شبهه در حال تقویت بود و ممکن بود موجبات دلسردی عده ای را نسبت به ادامه امامت فراهم آورد از این رو عدهای پس از امام رضا (ع) دچار شبهه شده و به نظریه وقف و واقفی گری بازگشتند؛ اما وجود امام جواد (ع) در این زمان نقش بسیار مؤثری را در استحکام و پیوند جامعه شیعه با امامت محقق کرد.
عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در خصوص شبهه ای که در خصوص کم سنی امام جواد (ع) ایجاد شده بود، گفت: این شبهه ایجاد شد و میتوانست به یک بحران مهم در مسیر امامت تبدیل شود اما با مباحثات علمی و پرسیدن سوالات پیچیده و دشوار علمی و فقهی از امام جواد(ع) و پاسخ علمی و مستدل آن حضرت که بزرگان آن روزگار و شخصیت های علمی آن روز را شگفت زده کرده بود از سویی، و طرح سوالاتی از سوی آن حضرت و در ماندن عالمان برجسته آن دوران همانند یحیی بن اکثم که قاضی القضات بود از دیگر سو جامعه شیعه را از این بحران به سلامت عبور داد و به اثبات رسید که امام جواد (ع) با داشتن سن اندک شایستگی ادامه امامت شیعه و جانشینی امام رضا (ع) را دارند.
خانجانی افزود: اگر مجموع این مسائل به خوبی دیده شود در می یابیم که چرا امام رضا(ع) درباره امام جواد(ع) فرمود مولودی بابرکت تر از امام جواد (ع) برای شیعه به وجود و دنیا نیامده است؛ اگر امام جواد (ع) به دنیا نمی آمدند یا بعد از امام رضا (ع) اقتدار علمی و اثبات مرجعیت علمی را با مناظرات و جلسات پرسش و پاسخ نداشتند در عمل ادامه امامت با مشکل مواجه شده و مختل می شد.
وی با تاکید بر این که مقطع امامت امام جواد(ع) مقطع بسیار مهمی است، افزود: امام جواد (ع) با به میدان آمدن در آن سن اندک و در عین حال اقتدار و اثبات مرجعیت علمی، هم جانشینی امامت امام رضا (ع) را در وجود خود اثبات کردند و هم خط امامت و هدایت جامعه شیعه را توسط فرزند امام رضا (ع) و به طور طبیعی فرزندان خویش تقویت کردند و به اثبات رساندند.
عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در پایان اذعان داشت: ولادت امام جواد (ع) سبب ایفای نقش مهم آن حضرت بعد از امام رضا (ع) و سبب ادامه امامت در نسل پر برکت ائمه (ع) می شوند و این همان فلسفه فرمایش امام رضا (ع) در خصوص امام جواد (ع) است.