سخنگوی ارشاد: صرف حمایت داخلی و ملی از آثار ادبی هنری کافی نیست
نوشآبادی در پنجمین همایش حقوق مالکیت ادبی هنری گفت: اگر میخواهیم آثارمان را اقتصادی کنیم باید برای آنها بازارهای خوب نه تنها در سطح داخلی که در سطح خارجی ایجاد کنیم
به گزارش خبرنگار «نسیم»، نوشآبادی، سخنگوی وزارت ارشاد در پنجمین همایش حقوق مالکیت ادبی هنری که صبح امروز در تالار وحدت برگزار شد در سخنانی گفت: با برگزاری همایش ویژهای در حوزه مالکیت ادبی هنری به دنبال پرداختن به مسائل مبتلا به این حوزه و ترسیم برخی دغدغههای حقوقی اصحاب فرهنگ و هنر هستیم. اهمیت دادن و به طریق اولا حمایت کافی از حقوق مالکیت ادبی هنری یا به تعبیر دیگر کپی رایت یکی از نشانههای بارز توسعه در هر کشوری است، در کشور ما اگر تا چند سال قبل پرداختن به این موضوع یک مسئله تشریفاتی و شاید حاشیهای محسوب میشد اما امروز دیگر اینگونه نیست بلکه کپی رایت یک مسئله مهم و اساسی به شمار میرود و در فهرست امور زیربنایی و بسیار حیاتی برای حفظ و تداوم فرهنگ غنی ایرانی اسلامی و جلوگیری و مبارزه با تهاجم فرهنگی غرب مطرح میشود.
نوش آبادی ادامه داد: کشور ما از یک سو کشوری که در صدد پیمودن راه توسعه یافتگی است لذا ضروری است که به این موضوعات مهم توجه ویژه نشان دهد و از سوی دیگر یک کشور فرهنگی، هنر دوست و هنرمند پرور است. بنابراین لازم است تا تمهیداتی را برای حمایت از این قشر فرهیخته و هنرمند خود فراهم آورد.
وی خاطرنشان کرد: بی تردید رابطه خلق آثار و میزان حمایت دولت از آثار ادبی هنری در دنیای امروزی باید یک رابطه متقابل متوازن و همسو باشد. به این معنی که هر چه میزان حمایت بالاتر رود میزان ایجاد انگیزه برای خلق اثر نیز به همان اندازه افزایش پیدا میکند. همه میدانیم که برای ایجاد انگیزه در عموم جامعه برای خلق اثر قانون گذار یک سری حقوق اعم از مادی و معنوی به پدیدآورندگان اعطا میگردد. قانونی که به طور شایسته قابلیت اجرایی نداشته باشد راه به جایی نمیبرد. از طرفی دیگر یکی از موضوعاتی که میتواند رغبت افراد برای خلق آثار قویتر و با کیفیتتر به گونهای که توان رقابت با آثار خارجی را داشته باشد فراهم آورد این است که پدیدآورنده مطمئن باشد اثرش را در خارج از کشور بدون هراس و نگرانی از تعرض به آن میتواند عرضه کند.
سخنگوی ارشاد اضافه کرد: بی شک تا زمانی که این اطمینان در دل پدیدآورندگان ما حاصل نشده نباید انتظار داشته باشیم که سطح کیفی و کمی آثار حوزه ادبی و هنری افزایش یابد زیرا همانگونه که گفتیم رابطه بین خلق اثر و میزان حمایت از آن توسط دولت یک رابطه دو سویه ومتقابل است و در تمام دنیا قوانین حوزه کپی رایت جزء قوانین سرزمینی محسوب میشود به این معنی که قانونگذاران داخلی با تعیین معیارهایی جهت حمایت از آثاری که معیارهای مشخص شده را دارند در قلمرو کشورشان آنها را مورد حمایت قرار میدهند و نقض حقوق اعطا شده به پدیدآورندگان توسط دیگر اشخاص را چنانچه در داخل آن کشور محقق شده باشد را پوشش میدهند.
وی ادامه داد: صرف حمایت داخلی و ملی از آثار ادبی هنری آیا کافی به نظر میرسد؟ باید بدانیم که پدید آورندهای که میداند حتی اگر شدیدترین و مناسبترین تمهیدات برای جلوگیری از نقش حقوقش در داخل کشور حمایت کنندهاش فراهم است اما در خارج از کشور اثرش در معرض نقض از سوی دیگران است بی آنکه دستش به جایی برسد دیگر راغب به خلق آثار بدیع و جهان پسند نخوادهد بود. هنرمندان باید مطمئن باشند که اثرشان در همه جای دنیا و از جمله ایران از تعرض مصون است و در صورت تعرض با فراهم آوردن امکان پیگیری قانونی ناقضین حق به مجازات عمل خود میرسند.
نوش آبادی تصریح کرد: همایش امروز به این منظور تشکیل شده که اعلام میکنیم به عنوان دستگاهی که مسئولیت حمایت از پدیدآورندگان آثار ادبی هنری بر عهده دارد معترفیم صرف حمایت ملی و داخلی از خالقان آثار برای پیمودن مسیر توسعه در این حوزه کافی نیست و اگر میخواهیم آثارمان را اقتصادی کنیم و برای آنها بازارهای خوب نه تنها در سطح داخل بر در خارج از کشور ایجاد نماییم و از این طریق وضعیت ارزآوری بخش فرهنگی کشور را هم ارتقاء دهیم لازم است که چارهای برای آثارمان در خارج از مرزهای کشور نیز بیاندیشیم. در همایش امروز سعی داریم اعلام هیچ نظر و موضع مخالف و موافقی فرصتهایی که کشورمان دارد و میتواند بر اثر آنها بعد از پیوستن به قوانین بین المللی و فراهم آوردن زمینههای حمایتی از پدیدآورندگان در خارج از کشور از الحاق به آنها منتفع شود شناسایی کنیم و همچنین از فرصتهایی که از رهگذر الحاق به این قوانین بین الملی برایمان ایجاد میشود آگاهی حاصل کنیم و از طرف دیگر نیز از تهدیدها و آسیبهایی که این رویداد در پی خواهد آورد اطلاع حاصل کنیم.
وی اضافه کرد: امیدوارم این همایش با بررسی کنوانسیون برن قدمی در این راه بردارد و مبنای نگرانیهایی که از زمان بعد از الحاق خواسته و ناخواسته در ذهن داریم به ویژه نگرانیهایی در بعد اقتصادی و فرهنگی متصور است و سالها است مانع محکمی برای رویارویی با این رویداد ایجاد کرده پی ببریم و ببینیم که آیا واقعاً آثار و تبعات منفی الحاق به این کنوانسیون چنان جدی است که به قیمت نقض حقوق خالقان آثارمان ناچاریم از پیوستن به آن منصرف شویم یا اینکه امکان غلبه بر تهدیدات، پیامدها و آثار اقتصادی فرهنگی و اجتماعی آن به شرط برنامهریزی مدون، منسجم و دقیق وجود دارد.