پرویز مظلومی: استقلال می‌تواند برنده دربی هشتادم باشد

کدخبر: 1000412

سرمربی سابق استقلال در گفتگوی تفصیلی با «نسیم» افزود: اصلا قبول ندارم که به خاطر شرایط دو تیم در جدول، حساسیت این بازی از بین رفته است/ هنوز هم قبل از همه دربی‌ها استرس می‌گیرم/ نام من در تاریخ دربی‌ها ثبت شده است

گروه ورزشی «نسیم»- پرویز مظلومی به دلیل ثبت چهار برد پیاپی مقابل پرسپولیس، یکی از ویژه‌ترین چهره‌های تاریخ دربی تهران محسوب می‌شود. جالب اینکه خودش هم اعتقاد دارد نامش در تاریخ دربی‌ها ثبت شده و هیچ‌وقت از یادها فراموش نمی‌شود. مظلومی در آستانه دربی هشتادم گفتگویی مفصل با «نسیم» انجام داد که در ادامه می‌خوانید:

- شما یکی از چهره‌هایی هستید که پیش از دربی‌های چند سال اخیر، همه یادتان می‌افتند. دلیل این مسئله چیست؟

خب اصلی‌ترین دلیلش ۴ برد پیاپی استقلال در دوران مربیگری من و به قول هواداران سوبله چوبله شدن من است! آن ۴ برد هم برای من، هم برای مردم و هم برای رسانه‌ها خاطره شده و در تاریخ دربی‌ها باقی ماند. اتفاقات این مدلی خوراک دربی است و به هیچ‌وجه از ذهن مردم پاک نمی‌شود. حتی اگر روزی من در این دنیا نباشم هم لقب سوبله چوبله‌ام در خاطرات دربی می‌ماند. روی همین حساب خدا را شکر می‌کنم که اگر کل سال هیچ کسی سراغی از ما نگیرد و حالم را هم نپرسد، حداقل قبل از دربی‌ها همه یادم می‌افتند و از خاطرات این بازی‌ها صحبت می‌کنند .

- البته باید قبول کنید هت‌تریک ایمون‌زاید در دربی ۷۴ هم در ماندگاری نام شما بی‌تاثیر نبود !

ما در آن بازی هم فاصله‌ای تا پنجمین برد متوالی نداشتیم اما اتفاقاتی افتاد که در دقایق پایانی غافلگیر شدیم. با این حال علاقه‌ای به صحبت کردن درباره آن اتفاقات ندارم.

- لقب سوبله چوبله هم لقب جالبی بود که هواداران استقلال به شما دادند. درباره این لقب هم صحبت کنید .

بعد از سومین برد ما هواداران لقب دوبله، ‌سوبله را به من دادند اما بعد از چهارمین برد یکی از روزنامه‌های ورزشی ابتکار به خرج داد و تیتر زد: «پرویز سوبله، ‌چوبله!». این سوبله چوبله دیگر روی من ماند. البته در دربی ۷۴ وقتی دو گل جلو بودیم، هواداران با شعار پرویز خمسه، خمسه من را تشویق می‌کردند که البته آن اتفاق در آن بازی افتاد و ما‌‌ همان سوبله چوبله ماندیم.

- در زمان همکاری مشترک شما و ایمون‌زاید در آلومینیوم هرمزگان این شایعه درست شده بود که شما به عمد به او بازی نمی‌دهید .

این حرف‌ها اصلا صحت ندارد. خدا را شاهد می‌گیرم که زاید آن زمان مصدوم بود و اصلا شرایط بازی نداشت. با این حال من باز هم به او بازی می‌دادم تا جلوی این حرف‌ها را بگیرم.

- اولین دربی که به عنوان بازیکن به میدان رفتید را به یاد دارید؟

اولین حضورم در دربی قبل از انقلاب و زمانی بود که عضو تاج بودم. یادم می‌آید در آن بازی ۲۰ دقیقه بازی کردم اما دقیقا یادم نمی‌آید چندمین دربی در تاریخچه دربی‌ها بود. فقط یادم می‌آید آن بازی در سال ۵۳ یا ۵۴ برگزار شد .

- این‌طور که شنیده‌ایم شما در دربی معروف شش‌تایی‌ هم حضور داشتید .

بله؛ من در آن بازی من خیلی جوان و کم سن‌وسال بودم و تازه از تیم ملی جوانان به تاج آمده بودم. در آن بازی خیلی از بزرگان تاج حضور داشتند و من با وجود کم سنی و بی‌تجربگی، طبیعی بود که روی نیمکت بنشینم. اتفاقا ما آن بازی را خیلی خوب شروع کردیم اما اتفاقاتی افتاد که آن نتیجه رقم خورد و حالا به دربی ۶ تایی‌ها معروف شده است .

- شما در خاطرات حضورتان در دربی، یک اتفاق به یاد ماندنی دیگر هم دارید. گلزنی در بازی ۱۲۰ هزار نفری که مردم حتی کنار زمین هم نشسته بودند .

بله دقیقا آن بازی هم یکی از خاطره‌انگیز‌ترین دربی‌ها بود. آن بازی سال ۶۲ و در بحبوحه جنگ و بمباران برگزار می‌شد. با این حال مردم سنگ تمام گذاشتند و کل ورزشگاه را پر کردند. سکو‌ها که پر بود هیچ، مردم تا لب زمین هم نشته بودند وعده زیادی برای تماشای بازی از نورافکن‌های ورزشگاه هم بالا رفته بودند. واقعا بازی عجیبی بود. آن همه جمعیت با وجود شرایط عصبی و استرس‌های جنگ در ورزشگاه حاضر بودند و خون از بینی کسی نیامد. فکر کنم اگر آن شرایط در بازی‌های امروزی بود، در خوشبینانه‌ترین اتفاق صد نفر جیمی‌جامپ می‌شدند و کلی مصدوم و مجروح به جا می‌گذاشتیم! تنها مشکلی که در آن بازی ایجاد شد، زمانی بود که هوا تاریک شده بود و می‌خواستند نورافکن‌های ورزشگاه را روشن کنند اما چون مردم بالای دکل‌ها بودند خطرناک بود و ممکن بود مردم دچار برق‌گرفتگی شوند. به همین دلیل بازی ۲۰ دقیقه متوقف شد و مرحوم ناصرخان حجازی و علی آقای پروین به عنوان کاپیتان‌های دو تیم رفتند با مردم صحبت کردند که از دکل‌ها پایین بیایند تا نورافکن‌ها روشن شوند و بازی ادامه پیدا کند. مسئله جالب در آن بازی این بود که به دلیل تعداد زیاد تماشاچیان کنترل جمعیت از دست ماموران ورزشگاه خارج شد اما خود مردم حفاظت زمین را بر عهده گرفتند و تماشاچیان را به خوبی مدیریت کردند .

- شما در دربی سال ۷۹ که کار به زد و خورد کشید هم حضور داشتید. درباره آن بازی هم صحبت کنید .

من در آن بازی مربی بودم و روی نیمکت نشسته بودم. اما زمانی که بین پرویز برومند و پایان رافت درگیری به وجود آمد، رفته بودم داخل زمین و این ور و آن ور می‌دویدم تا بچه‌ها را از هم جدا کنم. به هر حال این اتفاق هم با وجود تلخی‌هایش برای هواداران دو تیم خاطره و در تاریخ دربی‌ها ماندگار شد .

- در حال حاضر که سمتی در استقلال ندارید، باز هم استرس دربی‌ها را می‌گیرید؟

خدا شاهد است قبل از همه دربی‌ها استرس شدیدی می‌گیرم. این شرایط در طول این همه سال تغییر نکرده و حال من قبل از همه دربی‌ها یک جور است. به هر حال ما استقلالی هستیم و بعد از هر بازی باید جوابگوی مردم باشیم. طبیعی است زمانی که روی نیمکت استقلال بودم شرایط برایم سخت‌تر بود اما الان هم به عنوان یک استقلالی با تمام وجود به تیم محبوبم عرق دارم و دوست دارم از همه بازی‌ها سربلند بیرون بیاید .

- پیش‌بینی‌تان از بازی روز جمعه چیست؟

واقعا نمی‌دانم چه اتفاقی در این بازی می‌افتد اما با تمام وجود دوست دارم استقلال برنده بازی باشد. با توجه به شرایط این فصل پرسپولیس، ‌استقلال به راحتی می‌تواند آن‌ها را شکست بدهد؛ همانطور که ما می‌توانستیم در بازی رفت هم برنده باشیم. با این حال امیدوارم پیش از این بازی مشکل مصدومیت یا محرومیت برای بازیکنان به وجود نیاید؛ چرا که نبود کرار جاسم هم در بازی رفت روی شرایط تیم تاثیر گذاشت .

- خیلی‌ها معتقدند دربی هشتادم به خاطر شرایط بد دو تیم و دور بودنشان از صدر جدول و حتی از دست رفتن شانس گرفتن سهمیه برای استقلال یکی از بی‌اهمیت‌ترین دربی‌هاست. شما این موضوع را قبول دارید؟

من واقعا مخالف این طرز فکر هستم و معتقدم دربی هیچ وقت بی‌اهمیت نمی‌شود. مطمئن باشید اگر دو تیم در کورس قهرمانی هم بودند، باز هم هواداران دو تیم حاضر بودند قهرمانی را از دست بدهند اما بازنده دربی نباشند. بنابراین یقین دارم که در بد‌ترین شرایط هم هواداران دربی را بی‌اهمیت نمی‌دانند.

ارسال نظر: