مارک بوسنیچ: دلیل اصلی نتیجه تساوی، روحیه جنگجویانه بازیکنان ایران بود
دروازهبان پیشین تیم فوتبال استرالیا افزود: غیرممکن بود ضربه خداداد را بگیرم/ ایران با بدشانسی از عراق باخت/ در ۲۰ دقیقه آخر منتظر صعود استرالیا و شادی بودیم ولی ایران ثابت کرد که فوتبال بازی ۹۰ دقیقهای است
به گزارش «نسیم»، مارک بوسنیچ درباره تساوی تیمهای ایران و استرالیا در دیدار برگشت انتخابی جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه در گفتگو با برنامه نود گفت: بازی اول در ایران یک بر یک شد و بازی دوم هم خیلی خاطره انگیز شد. صادقانه بگویم ایران در بازی برگشت روحیه جنگجویانه داشت، بخصوص در ۲۰ دقیقه آخر که توانست در نهایت به جام جهانی صعود کند. وی درباره اینکه «آیا خودتان را قبل از بازی با ایران در دیدار برگشت، از پیش برنده نمیدانستید؟» گفت: ما ایران را دست کم نگرفته بودیم. در بازی برگشت و در ۲۰ دقیقه آخر منتظر صعود استرالیا و شادی بودیم ولی ایران ثابت کرد که فوتبال بازی ۹۰ دقیقهای است. دروازهبان پیشین تیم استرالیا درباره حضور جیمی جامپ در بازی ایران با استرالیا و تاثیر آن در تمرکز بازیکنان ایران تاکید کرد: من با شما موافق نیستم. آن یک اتفاق خیلی بد بود که رخ داد ولی این وقفه برای هر دو تیم بود. ما خیلی تا آن موقع انرژی گذاشته بودیم و سخت تلاش کرده بودیم. اصلا به حضور جیمی جامپ به عنوان یک بهانه برای تغییر نتیجه نگاه نمی کنیم. دلیل اصلی نتیجه تساوی، روحیه جنگجویانه بازیکنان ایران بود. آنها هرگز از تلاش دست نکشیدند و یک شب فوق العاده را برای فوتبالشان رقم زدند. بوسنیچ که روی خط برنامه نود آمده بود، در خصوص اینکه آیا عملکردش در گل دوم ایران نمی توانست بهتر باشد؟ گفت: حواس من به دروازه بود. کمی جلو آمدم و بازیکن ایران (خداداد عزیزی) هم جایی را هدف گرفته بود که توپ از بین دست پایم رد شد و غیر ممکن بود بتوانم توپ را بگیرم. وی درباره اینکه یکی از حسرتهایش حضور در جام جهانی است، تصریح کرد: بله دقیقا همینطور است. خیلی خوش شانس بودم که با وجود بازی نکردن در جام جهانی، توانستم در منچستریونایتد بازی کنم. ما در پرتغال یک مسابقه داشتیم که آن بازی را بردیم و بعد از آن به منچستر رفتم. بوسنیچ درباره اینکه رابطه اش با کی روش و فرگوسن در منچستر چطور بود، گفت: کی روش را از سال ۱۹۹۱ و جام جهانی جوانان می شناختم که سرمربی پرتغال بود. امسال هم دوباره او را به عنوان سرمربی تیم ملی ایران در جام ملتهای عراق دیدم که با بدشانسی باخت و به دور بعد نرسید. درباره فرگوسن باید بگویم وقتی با او در منچستر بودم، بهترین دوران این تیم بود. او دو بار با من قرارداد بست. یکبار وقتی نوجوان بودم و یکبار در ۲۷ سالگی. در کل دوران خوبی با او داشتم.