حسین هدایتی: به دنبال رانت و رانت‌خواری نیستم، اسمم جزو بدهکاران بانکی نیست

کدخبر: 892918

مالک باشگاه استیل آذین سکوتش در مورد انتخاب هیات مدیره باشگاه پرسپولیس را شکست و پشت پرده چگونگی انتخاب اسپانسر این باشگاه را افشا کرد

به گزارش خبرنگار «نسیم»، حسین هدایتی که چندین سال است وارد ورزش شده و بخش عمده ای از فعالیت هایش را در فوتبال سپری کرده است، یکی از افرادی بود که برای در اختیار گرفتن باشگاه پرسپولیس با مسئولان وزارت ورزش و جوانان وارد مذاکره شد ولی در نهایت به توافق نرسیدند.

حسین هدایتی، مالک باشگاه استیل آذین درخصوص جلسات خود با مسئولان وزارت ورزش گفت: در بهمن و اسفندماه سال گذشته چندین جلسه با خادم داشتیم و قرار شد با پیشنهادی که خود وزارت ورزش به من داد با 27 میلیارد تومان، هدایت باشگاه پرسپولیس را برای یکسال برعهده بگیرم. من به آنها گفتم که باید مدیرعامل و رئیس هیات مدیره را خود اعضای هیات مدیره معرفی کنند ولی وزیر ورزش اصرار داشتند که مدیرعامل آقای ساکت باشد. از آنها خواسته بودم که از هفت نفر اعضای هیات مدیره چهار نفر را خودم معرفی کنم که آنها قبول نکردند. نکته مهم در این قضیه این است که برخی از مسئولان وزارت ورزش اعلام کرده اند که مراجع ذی صلاح از حضورم در باشگاه پرسپولیس جلوگیری کرده اند که این حرف کذب محض است و اگر نامه ای دارند که حرف آنها را تایید میکند، آن را انتشار دهند. من صحبت ها و شرایطم را به آنها گفتم و قرار بود که با من تماس بگیرند که این امر محقق نشد. آقای خادم به من گفت که باید پاسخ نهایی را از وزیر بگیرم که ایشان به دلیل مریضی مادرش به ملایر رفته که بعدها معلوم شد که همان شب وزیر در استقبال یکی از تیم های ورزشی در فرودگاه امام بوده است. وی درخصوص بدهی به شهرداری و در این مورد که به دلیل این بدهی نمیتوانست اسپانسر پرسپولیس شود، گفت: کلا در بخش پیمانکاری شهرداری من 9 میلیارد تومان بدهی دارم، این در صورتی است که در بخش ساختمانی نه تنها بدهکار نیستم، طلبکار هم هستم. باز هم تاکید میکنم که اگر دوستان نامه ای از شهرداری دارند که نشان میدهد من در این ارگان ممنوع الکار هستم آن را نشان دهند. من مراودات زیادی با شهرداری دارم و طلبکار و بدهکار بودن معقول است. من برای امضای قرارداد با وزارت ورزش با چک هشت میلیارد تومانی در جلسه خادم شرکت کردم ولی آنها نخواستند که با من قرارداد را امضا کنند. برای من مهم خدمت کردن بود که در نهایت با جلساتی که با مسئولان وزارت ورزش داشتیم به توافق نرسیدیم و آنها خواستار حضورم در پرسپولیس نبودند. خبر دارم که به صورت تلفنی از یکی از مسئولان ذی ربط درخصوص ورودم به پرسپولیس استعلام گرفته بودند و آنها نه تنها تایید بلکه تاکید کرده بودند که باشگاه پرسپولیس را به من بدهند، حالا چه اتفاقی در این خصوص افتاد که پرسپولیس را به شرکتی که هیچ رزومه ای نداشته داده اند باید از مسئولان وزارت ورزش پرسید. از سیاسی، رئیس هیات مدیره باشگاه پرسپولیس طلبی ندارم، وی را میشناسم و در گذشته با وی کارهای اقتصادی انجام داده بودم. مهم کسانی است که در پشت پرده اسپانسر باشگاه پرسپولیس شده اند، چرا اینها اعلام نمی‌کنند که که چه برندی دارند و از کجا امده اند. با اسپانسر اصلی این باشگاه در سال 91 کار اقتصادی انجام دادیم که 61 میلیارد تومان پولش بود که باید تا مرداد سال 92 این مبلغ تسویه می شد که تاکنون هنوز 10 میلیارد تومان آن باقی مانده است. 13 میلیارد تومان از این اسپانسر من طلب داشتم که در ماه گذشته 3 میلیارد آن پرداخت شد و از من خواهش کرده بودند که بدهی این اسپانسر به من رسانه ای نشود. هنوز 10 میلیارد تومان طلبکارم و منتظرم کی قرار است این مبلغ پرداخت شود. به دلیل تاخیر در پرداخت هم دادگاه 10 میلیارد دیگر هم این اسپانسر را جریمه کرده است. پشت پرده این اسپانسر کسی است که جزو 64 نفری بوده که در دولت های گذشته ارز و پول های نفت دستشون بوده و تا آنجا که من میدانم آنها حداقل 1000 میلیارد تومان به سیتم بانکی و نفتی کشور بدهی دارند. نکته جالب این است که مراجع ذی صلاح هیچ استعلامی از اسپانسر و اعضای هیات مدیره باشگاه پرسپولیس انجام نداده اند و امیدوارم این دوستان به تعهدات خود در مورد باشگاه پرسپولیس انجام دهند. با توجه به اتفاقات روی داده دیگر علاقه و میلی به سرمایه گذاری در ورزش ندارم. در سال گذشته به 14 فدراسیون ورزشی نزدیک به 10 میلیارد تومان کمک کردم ولی دوستان در وزارت ورزش من را به رانت خواری و ویژه خواری متهم کردند. من از کمک کردن به این فدراسیون ها چه رانتی گرفتم. جز این بود که به ورزش کشور کمک کردم. من بیش از 10 سال است که به فدراسیون ها کمک میکنم و اکثرا هم مخفی است پس چرا من را متهم به رانت خواری میکنید. میتوانید استعلام بگیرید که فقط در سال گذشته من به چه فدراسیون ها چه کمکی کردم. بخش خصوصی میتواند در ورزش کمک بکند ولی متاسفانه متهم به رانت خواری میشود. من امتحان خودم را پس داده ام. کارهایی که در ورزش و کمکی که در این بخش داشته ام مشخص است، باز هم میگویید حسین هدایتی به عنوان ویژه خوار است. من هیچ جا نگفته بودم که دادکان را می آورم به ورزش، ایشان به من زنگ زدند و گفتند در صورتی که به ورزش برگردم، روی کمک شما میتوانم حساب کنم و من هم گفتم درخدمتیم که متاسفانه اعلام میکنند که به دنبال آوردن دادکان به ورزش هستم. متاسفانه تا زمانی که به بخش خصوصی به عنوان تهدید نگاه میشود نمیشود کمک کرد، باید این را بگویم، نگاه دولت با وزارت ورزش جدا است، چراکه دولت دست یاری به بخش خصوصی دراز کرده و میداند که باید از پتانسیل این بخش استفاده کند. نگاهی که در وزارت ورزش وجود ندارد. به من پیشنهاد داده بودند که راه آهن را نیز بخرم ولی تا وقتی که این دید در وزارت ورزش در مورد بخش خصوصی وجود دارد، نباید وارد تیمداری شد. وی در خصوص جایزه رویای آسیا که کنفدراسیون فوتبال آسیا آن را به شرکت استیل آذین اهدا کرد، اظهار داشت: بهتر است دوستان خصومت شخصی را کنار بگذارند و به افتخارآفرینی که برای ایران شده توجه کنند. این جایزه هر سال به کسانی داده میشود که به پیشرفت فوتبال درکشور خود اهتمام می ورزند و جای تعجب دارد که چرا برخی از دوستان از اهدای این جایزه به من که به نام ایران است ناراحت شده اند.

وی درباره اینکه آیا در صورت موفقیت تیم ملی پاداشی برای ملی‌پوشان درنظر می‌گیرد، خاطرنشان کرد: پیش از آنکه پاسخ این سوال را بدهم باید بگویم که مراسم بدرقه در شأن تیم ملی نبود و باید بهتر برنامه‌ریزی می‌شد. با این حال برای تیم ملی آرزوی موفقیت دارم و خیلی علاقه‌مندم که پاداشی در نظر بگیرم اما زمانی که نگاه مسئولان ارشد ورزش به بخش خصوصی اینگونه است من باید چه کار کنم. تا زمانی که این نوع نگاه وجود دارد جای فعالیت ما نیست. خیلی دوست داشتم که به فوتبال و ورزش کشور دوباره کمک کنم ولی با کارهایی که این دوستان انجام داده اند دیگر به ورزش ورود نخواهم کرد، چراکه بدون هیچ چشمداشتی یه ورزش کمک کرده ام و متهم به رانت خواری شده ام. بازهم تاکید میکنم اگر کسی مدرکی مبنی بر رانت خواری من دارد آن را انتشار دهد. به جرات میگویم که اسمم جزو بدهکاران بزرگ بانکی نیست و تمام هزینه هایی که انجام میدهم در داخل ایران و برای تولید داخل است و هیچ گاه پولم را در خارج از کشور برای بیگانگان هزینه نمیکنم و دوست دارم این پول در ایران و برای مردم خودمان خرج شود.

اگر من وامی از بانک ها گرفتم در ازایش وثیقه ملکی گذاشته ام که نشان میدهد که برای پرداخت آن برنامه دارم. اگر یک درصد هم نتوانم پرداخت کنم وثیقه بانکی ام خیلی بیشتر از مبلغ وام است. مطمئن باشید بدون هیچ رانتی سرمایه گذاری میکنم و هر بخش و شرکتم باید پول خود را از محل درآمد خودش تهیه کند و این طور نیست که وامی درخصوص کارخانه ام بگیرم و آن را در بخش مسکن سرمایه گذاری کنم.

ارسال نظر: