جا‌به‌جایی وظایف فدراسیون و باشگاه‌ها، علت افت کمی لژیونرها است

کدخبر: 915088

یادداشت اختصاصی هومن افاضلی، کار‌شناس فوتبال ایران که در اختیار خبرگزاری «نسیم» قرار گرفته است را در این خصوص بخوانید

به گزارش «نسیم»، متن یادداشت افاضلی به شرح زیر است:

تیم ملی فوتبال ایران با میانگین سنی بالایی راهی جام‌جهانی ۲۰۱۴ شد و این مسئله و عوارض پس از آن یکی از مواردی بود که کار‌شناسان در نقدهای خود بار‌ها به آن اشاره کردند. حالا زمانی رسیده که می‌توان درباره عوارض حضور تیم ملی نه چندان جوان در جام‌جهانی صحبت کرد و نتایج را در سرفصل‌های گوناگونی به معرض بررسی گذاشت.

یکی از این موارد کاهش تعداد بازیکنان ملی‌پوش تیم ما در لیگ باشگاه‌های اروپایی است و از آن بد‌تر سرازیر شدن لژیونرهای سابق اروپایی به لیگ‌های عربی است. با این حال باید به این مسئله توجه داشت که باشگاه‌ها و مربیان اروپایی معمولا برای تامین نیاز تیم خود به دنبال بازیکنان جوان و کارآمد می‌گردند که متاسفانه تیم ما در جام‌جهانی از این حیث دچار ضعف بود.

از سوی دیگر حضور اشکان دژاگه و رضا قوچان‌نژاد به عنوان لژیونرهای سابق اروپایی ما در لیگ‌های عربی هم نوعی رخوت و ناامیدی را به فوتبال ما وارد کرده که در بررسی این مسئله هم باید روی این مسئله تاکید کرد که این دو بازیکن نیز بر اساس‌‌ همان فاکتور سن و البته این بار با میل شخصی راهی لیگ‌های عربی شده‌اند. آن‌ها هرچند به نسبت بازیکنان جوانی هستند اما حقیقت اینجاست که آن‌ها نیز بازیکنانی ۱۸ ساله و تازه وارد به فوتبال حرفه‌ای نیستند و به موقع در لیگ‌های اروپایی حضور داشته‌اند. شاید انتخاب آن‌ها هم چندان غیرمنطقی نباشد. این بازیکنان حالا در سن و سالی هستند که دیگر سطح فوتبال برایشان اهمیت ندارد و در حال حاضر بیشتر به دنبال درآمد فوتبال و تضمین آینده خودشان هستند. بنابراین نمی‌توان به آن‌ها خرده گرفت که چرا از بین پیشنهادهای نه چندان مطرح اروپایی و پیشنهاد وسوسه‌انگیز تیم‌های عربی، گزینه دوم را انتخاب کرده‌اند .

در چنین شرایطی نیاز به یک آسیب‌شناسی دقیق وجود دارد و اولین آیتم در چنین بررسی پیدا کردن دلایل این اتفاق است. نکته مشخص در یافتن دلایل عدم وجود تولید مناسب در فوتبال است. حقیقت اینجاست که فوتبال ما در باشگاه‌ها تولید خوبی ندارد و معمولا شرایط در سال‌های اخیر به شکلی پیش رفته که فدراسیون و تیم‌های ملی بازیکنان مستعد را برای تیم‌های ملی پایه انتخاب کنند و بعد از آن باشگاه‌ها از این بازیکنان استفاده کنند. این در حالی است که چنین چیزی در فوتبال حرفه‌ای معنا ندارد و این وظیفه باید به صورت عکس عمل کند و جابه‌جایی در وظایف فدراسیون و باشگاه‌ها به وجود نیاید. طبیعی است که با استعدادیابی باشگاه‌ها، تعداد بازیکنان مستعد و پدیده شناسایی شده نیز بالا می‌رود و آن زمان می‌توانیم در رابطه با حضور بازیکنان ایرانی در لیگ‌های حرفه‌ای اروپایی به راحتی صحبت کنیم .

ارسال نظر: