گلایه کیروش از بازیهای تدارکاتی فرار به جلو است
اکبر محمدی، کارشناس فوتبال ایران در یادداشتی که در اختیار «نسیم» قرار داده است، به بررسی شرایط تیم ملی با "کارلوس کیروش"، پیش از نخستین دیدار ایران در جام ملتهای آسیا مقابل بحرین پرداخته است
متن یادداشت اکبر محمدی که در اختیار خبرگزاری «نسیم» قرار گرفته به شرح زیر است:
تیم ملی ایران در حالی آماده شروع رقابتهای خود در شانزدهمین دوره جام ملتهای آسیاست که با کسب سه دوره عنوان قهرمانی در سالیان ابتدایی برگزاری این رقابتها، موفق به کسب عنوان قهرمانی نشده است. هرچند این مسابقات در درجه دوم از اهمیت نسبت به مسابقات انتخابی جامجهانی قرار دارد اما با توجه به حضور بلند مدت "کارلوس کیروش" در کنار تیم ملی ایران و وجود بازیکنانی در چارچوب تفکرات فنی او، انتظار قهرمانی در این رقابتها از سوی مردم و مسئولان فدراسیون فوتبال به حق ایجاد شده است. از سوی دیگر با توجه به نمایش تیم ملی در جامجهانی که در مقایسه با سایر تیمهای آسیایی با اقبال شمار زیادی از مردم همراه شد، این انتظار از ملیپوشان ایران وجود دارد که با توجه به گروهی که در آن قرار گرفتهاند، نتایج قابل قبولی در این رقابتها کسب کنند. همگروهی با تیمهایی مثل بحرین، امارات و قطر این شانس را برای ایران به وجود آورده که تیم ملی بتواند به عنوان تیم اول از گروه خود صعود کند. در چنین شرایطی ایران احتمالا با یکی از تیمهای عراق یا اردن به رقابت میپردازد و با گذاشتن از سد یکی از این تیمها به جمع چهار تیم نهایی راه پیدا میکند. با این معادلهچینی میتوان این ارزیابی را به دست آورد که همه عوامل دست به دست هم داده تا ایران شرایط قهرمانی در جام ملتهای آسیا را به دست بیاورد.
کارلوس کی روش با توجه به سازماندهی مناسبی که در برگزاری اردوها از بعد تعداد روزهای اردو و در اختیار گرفتن بازیکنان ایجاد کرده که البته مورد اعتراض فدراسیون و جامعه فوتبال بوده است، نباید هیچ بهانهای برای نتیجه نگرفتن در جام ملتها داشته باشد چرا که تیم ملی در هیچ کدام از دورهها به این شکل ساپورت نشده و میزان توجهات به این تیم تا حدی بود که حتی با مساعدت مسئولان مشکل بازیکنان سرباز برای همراهی تیم ملی در این مسابقات حل شد. از سوی دیگر حضور وزیر ورزش در اردوی تیم ملی قطعا در شرایط روحی بازیکنان تاثیرگذار خواهد بود. در چنین شرایطی متاسفانه مصاحبههایی از سرمربی تیم ملی در رسانهها منتشر میشود که از برگزار نشدن اردوهای تدارکاتی گلایه میکند اما باید به این نکته توجه کنیم که تجربه همکاری با کیروش طی این سالها نشان داده که خود او شهامت رویارویی با تیمهای بزرگ را در بازیهای تدارکاتی نداشته و این اقدام را کاملا آگاهانه انجام میدهد و در حال حاضر هم از استرانژی گلایه از نبود بازیهای تدارکاتی به عنوان نوعی فرار به جلو استفاده میکند تا از حالا شرایط را برای کاهش فشارها در صورت نتیجه نگرفتن مهیا کند. به هر حال این هم روش و حربه کی روش است و تمام مربیان بزرگ در پیش بینیهایشان پیش از حضور در تورنمتهای مهم از چنین اقداماتی استفاده میکنند.
اما مهمترین چالش تیم ملی ایران در جام ملتهای آسیا، همین بازیهای گروهی است که برای صعود از گروه به عنوان تیم اول باید ۶ یا ۷ امتیاز و در نهیات حداقل ۵ امتیاز بگیریم. در این شرایط کیروش برای رسیدن به هدفش نمیتواند دل به دفاع و ضد حمله ببندد و قطعا در مرحله گروهی باید بار هجومی تیمش را بالا ببرد و در مراحل بعد از سیستمهای دفاعی و استفاده از ضد حمله کمک بگیرد. کی روش با توجه به نیروهای هجومی خوبی مثل اشکان دژاگه، رضا قوچاننژاد، علیرضا جهانبخش، سردار آزمون، کریم انصاریفرد و.... که در اختیار دارد میتواند به خوبی از نیروی تهاجمی تیمش استفاده کند. این در حالی است که کی روش کمتر از این نیرو استفاده کرده و حداقل در بازی با عراق میتوانست از این نیرو برای زدن گلهای بیشتر استفاده کند. با این حال میتوان اینطور پیش بینی کرد که شاید کیروش به عمد از قدرت تهاجمی تیم استفاده نکرد که دستش را برای رقیب احتمالیاش در مرحله یک چهارم نهایی رو نکند. نکه مهم دیگری که این روزها درباره تیم ملی شنیده میشود مسئله مصدومیت پژمان منتظری و هاشم بیکزاده است. شاید با غیبت منتظری کیروش تا حدودی دچار مشکل شود اما با توجه به چارچوب ذهنی که کیروش از هاشم بیکزاده دارد، بعدی به نظر میرسید که حتی با وجود آمادگی بیکزاده او در ترکیب اصلی کیروش قرار میگرفت. این برای همگان روشن است که با حضور مهرداد پولادی قطعا او شانس اول قرار گرفتن در ترکیب ثابت تیم ملی است و پست دفاع میانی هیچ وقت پست تخصصی بیکزاده نبوده است. در چنین شرایطی بار دیگر پلتیک کیروش برای فرار از جلو مورد توجه قرار میگیرد چرا که صحبتهای کیروش درباره خوردن بزرگترین ضربه تیم ملی از مصدومیت بیکزاده عجیب و تامل برانگیز به نظر میرسد.
گذشته از شرایط کلی حضور تیم ملی در جام ملتهای آسیا بازی با بحرین میتواند نقش تعیین کنندهای در شروع مسابقات داشته باشد ایران در این تورنمنت داشته باشد. با این حال همه چیز در این مسابقات به اولین بازی خلاصه نمیشود و باید به این مسئله توجه داشت که ایران با شکست یا پیروزی در این مسابقه چیز بزرگی به دست نیاورده و در مقابل چیزی را هم از دست نمیدهد. بنابراین معتقدم پایان شیرین در این مسابقات به مراتب بهتر از شروع شیرین است. به عقیده من نگرانی چندانی برای مواجهه با بحرین وجود ندارد و رقبای اصلی ایران در مرحله گروهی امارات و قطر هستند. در مجموع رقبای ایران در این مرحله حریفانی نه چندان سرسخت هستند و تنها مشکل بار روانی است که همیشه در مواجه تیمهای ایرانی با تیمهای عربی وجود اشته است. در مجموع تیم ما شرایط لازم و شناخت کافی از بحرین را دارد و این تیم علیرغم عملکرد خوبی که در مقدماتی همین مسابقات داشت، نمایش ضعیفی در جام خلیج داشت و بر اثر همین نتیجه ضعیف کادر فتی این تیم برکنار شدند و حالا بحرین با مربی بومی پا در این مسابقات میگذارد که اعتماد به نفس لازم در این زمینه را ندارد. بنابراین بازی مقابل بحرین رقابت سختی برای تیم ملی ایران نخواهد بود.