شباهت سبک بازی ایران با آلمان پیش از سال ۲۰۰۰

کدخبر: 972113

بهمن فروتن، کار‌شناس فوتبال ایران در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری «نسیم» قرار داده، درباره عملکرد تیم ملی در سه بازی مرحله گروهی جام ملت‌‌های آسیا توضیح داده است

به گزارش «نسیم»، متن یادداشت بهمن فروتن به شرح زیر است:

این روز‌ها در صحبت‌های اغلب کار‌شناسان حرف از بازی فیزیکی و نتیجه‌گیری کی‌روش بر پایه توان بدنی شنیده می‌شود. در این میان عده‌ای معتقدند سبک بازی ایران با توجه نتایج به دست آمده استرتژی مثبتی از سوی کی‌روش است و گروهی دیگر بازی تیم ملی را ماشینی، فیزیکی و فاقد ظرافت می‌دانند. حقیقتی در مورد سبک بازی تیم ملی ایران وجود دارد و آن هم شباهت بازی فعلی شاگردان کی‌روش با تیم ملی المان پیش از سال ۲۰۰۰ میلادی است. تا پیش از این دوره از مسابقات جام جهانی، مردم ایران تیم ملی و فوتبال آلمان را دوست نداشتند و اغلب معتقد بودند فوتبال آلمان فیزیکی و فاقد ظرافت‌های جذاب فوتبالی است. جالب اینکه این عقیده را به جز مردم ایران، بسیاری از فوتبالدوستان سراسر دنیا و حتی خود آلمانی‌ها هم داشتند و همین مسئله باعث شد تا آلمانی‌ها به این نتیجه برسند که باید به فوتبالشان تحرکات ظریف را هم اضافه و سبک بازیشان را تا حدودی به فوتبال اسپانیا نزدیک کنند.

حدود ۱۴ سال طول کشید طول کشید تا آلمان به این تفکر جدید رسید و با بهره‌گیری از این سبک، قهرمان جام‌جهانی 2014 شد. با این حال و با وجود اضافه شدن ظرافت به فوتبال آلمان چیزی از بار فیزیکی این تیم کم نشد و با ترکیب ظرافت نتیجه‌ بهتری به دست آمد. اما باید به این مسئله توجه داشت که سبک بازی حال حاضر ایران به سبک بازی آلمان تا پیش از سال ۲۰۰۰ نزدیک شده و همین مسئله باعث شده تا از سبک بازی تیم کی‌روش به عنوان یک سبک متکی بر بازی فیزیکی یاد شود. مالکیت کم توپ و رد و بدل شدن کم پاس‌های ایران در مقابل حریفان در سه بازی گذشته به خوبی نشان‌دهنده این موضوع است که کی‌روش با این رویه به دنبال خسته کردن حریف و تحلیل قوی بدنی بازیکنان تیم مقابل و نتیجه گرفتن در دقایق پایانی بازی است. در روزگار فوتبال مدرن، نتیجه مسابقات به شکلی تعیین می‌شود که چه تیمی زود‌تر خسته می‌شود و تیم دیگر چطور از این خستگی استفاده می‌کند و اینجاست که بهره‌گیری از علم بدنسازی حرفه‌ای در کنار فوتبال، مورد اهمیت قرار می‌گیرد.

آمارهای بازی ایران و امارات، به خوبی نشان می‌دهد که حریف با تعداد ۵۸۵ پاس در مقابل ۱۸۵ پاس تیم ما و همچنین مالکیت ۶۸ درصدی در مقابل ۳۲ درصدی از نظر فوتبالی به تیم ما سر‌تر بوده است. این در حالی است که به جز یک بازیکن تیم امارات بقیه بازیکنان این تیم در سطح هیچ کدام از بازیکنان ما نبودند و در ‌‌نهایت فیزیک و توان بدنی به عنوان عامل تعیین کننده در نتیجه بازی به کار آمده است. هر چند ایران با توان بدنی موفق به شکست تیم امارات شد اما باید به این نکته نیز توجه داشت که بیشتر دویدن نتیجه بدنسازی ۱۰ روزه در تیم ملی نیست و بدنشازی صحیح باید رد دو سیکل زمانی پیش از شروع فصل و تعطیلات نیم‌فصل انجام شود.

متاسفانه در میان عده زیادی از مربیان بدنسازی دو روش به اشتباه متداول شده که یکی تجویز مواد انرژی‌زای خارج از لیست ضد دوپینگ و دیگری اقدام دوباره برای بدنسازی خارج از سیکل طبیعی دوره‌های بدنسازی است که این اقدامات در بلند مدت منجر به آسیب‌دیدگی بازیکنان می‌شود. استفاده از مواد نیروزای مجاز اما سنگین یا اجرای تمرینات بدنسازی خارج از سیکل به علاوه بازی‌های سخت در تورنمنت‌های بزرگ منجر به خالی شدن ذخیره انرژی موجود در بدن بازیکنان و از کار افتادن بازیکنان ملی در پروسه بازی‌های باشگاهی می‌شود که امیدوارم کی‌روش برای بهره‌گیری از توان فیزیکی شاگردانش دست به اقدامی غیرمنطقی نزده باشد. به عقیده من هنوز زمان مناسبی برای پیش‌بینی روند نتیجه‌گیری شاگردان کی‌روش نیست و بنده بر خلاف سید جلال حسینی که مدعی شده ایران بازی‌های سختی را گذرانده‌ است، چنین اعتقادی ندارم. سه تیم گذشته در‌‌ همان پست دفاع وسط شان یک بازیکن در سطح سیدجلال حسینی نداشتند و بنابراین فشاری به تیم ما وارد نکردند. به همین دلیل زمانی پیش‌بینی‌ها از حفظ توان بدنی ایران تا پایان راه درست از آب خواهد آمد که یکی از حریفان ایران حداقل یک بک وسط در سطح سید جلالی حسینی داشته باشند.

ارسال نظر: