بازیکنانی که برخورد فیزیکی با هواداران را حق خود میدانند؛ خانزاده و مکانی باز هم حاشیهساز شدند
امیدواریم این بار مسئولان و مدیران فوتبال مماشات را کنار بگذارند و با بیاخلاقیهایی که این دو بازیکن پرسپولیس در قطر انجام دادهاند برخورد قاطعی انجام دهند
گروه ورزشی خبرگزاری «نسیم» - تیم پرسپولیس چهارشنبه هفته گذشته در ادامه ناکامیهای این فصل خود، این بار در اولین حضور آسیایی برانکو بر روی نیمکت این تیم با نتیجه سه بر صفر مغلوب لخویا قطر شد. مهمتر از ناکامی پرسپولیس که برای هواداران این تیم تبدیل به اتفاقی عادی شده است، برخورد زشت محمدرضا خانزاده مدافع ملیپوش پرسپولیس با یکی از هواداران این تیم در قطر بود. خانزاده که سابقا حضور در جامجهانی را در کارنامه خود دارد، بعد از این اتفاق در مصاحبههای خود فحاشی هوادار را دلیل واکنش خود اعلام کرد. به راستی مدافع ملیپوش پرسپولیس حتی در صورتی که هوادار این تیم به او فحاشی کرده باشد، میتواند رفتار خود را توجیه کند؟ رفتاری که او در مقابل این هوادار از خود نشان داد هیچ منطقی در خود نداشت. او نه تنها به سمت این هوادار یورش برد که او را مورد ضرب و شتم قرار بدهد، بلکه الفاظی را بهکار برد که قطعا در صورت تایید ادعاهای خانزاده بدتر از صحبتهای این هوادار بود.
سوشا مکانی نیز در ادامه رفتارهای عجیب خود، بعد از این اتفاق و برای حمایت از همبازی خود به سمت هوادار پرسپولیس هجوم برد و اگر کریم باقری در این غائله دخالت نمیکرد، شاهد اتفاقاتی بدتر میبودیم. کریم باقری در فیلم منتشر شده از این اتفاق به سوشا مکانی میگوید، مگر این جا چاله میدان است که بازیکنان پرسپولیس اینگونه رفتار میکنند. آیا واقعا بازیکنان در قبال توقعاتی که از باشگاههای خود دارند، میداند پیراهن چه تیمی را بر تن کردند و وظایفی در قبال اعمال و رفتار خود نسبت به باشگاههای خود دارند؟ در فوتبالی که بازیکنان ما طلب دستمزدهای کلان را دارند و مانیز اعتقاد داریم با توجه به اینکه این بازیکنان با توجه به عمر دوران قهرمانی خود حق دارند، آیا این حق را برای هواداران خود نیز قائل هستند، نسبت به عملکرد آنها معترض شوند؟ زمانی در فوتبال ایران بازیکنان تیمهای پرطرفدار بعد از شکست، تا ساعتها از خجالت هواداران از رختکن خارج نمیشدند.
رفتارهای غلط مدیران ورزشی ما در سالیان اخیر به گونهای بود که توقعات بازیکنان را بسیار بالا برده است و آنها دیگر هیچ احترامی برای هوادارانی که در شرایط بد اقتصادی و با سختی در ورزشگاهها حضور پیدا میکنند، قائل نیستند. خانزاده در مصاحبههای خود عنوان کرده است این هوادار به من فحاشی کرد و برای این رفتار خود کتک خورد!!! اگر این اتفاق مجددا تکرار شود باز هم واکنشی مشابه از خود نشان خواهم داد. آیا این بازیکنان جوان نمیداند کنترل احساسات هواداران جوان بسیار سخت است؟ بازیکنانی که در ابتدای راه فوتبال خود قراردارد اگر با استناد به صحبتهای خودش در مقابل این گونه رفتارها، خودش بخواهد شخصا برخورد کند نه تنها فوتبال خودش را به پایان خواهد رساند بلکه دیگر سنگ روی سنگ بند نخواهد شد. خانزاده در بازیهای آسیایی اینچئون نیز رفتاری مشابهای از خود نشان داد و در حضور داور مسابقه بازیکن حریف را شخصا تنبیه کرد. اگر این بازیکنان بعد از این رفتار که با خوششانسی او از سوی مقامات کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز نادیده گرفته شد، به خوبی توجیه میشد ما امروز دیگر شاهد این رفتار از سوی او نبودیم.
وقتی این بازیکن در تمرینات تیم باشگاهی خود، همبازی جوانش را مورد ضرب و شتم قرار میدهد و سیاست مماشات را از مسئولان باشگاه خود ملاحظه میکند، دیگر دلیلی برای اصلاح رفتارهای خود نمیبیند. متاسفانه مدیران باشگاههای ما در این موارد بیشترین تقصیر را دارند. وقتی سنگربان پرسپولیس که بدترین عملکرد را در طول فصل از خود نشان داده است در مقابل تصمیم سرمربی خود برای حضور روی نیمکت ذخیرهها در مقابل چشمان همبازیان خود بدترین الفاظ را به کار میبرد و هیچ برخورد تنبهای از سوی مسئولان باشگاه با او صورت نمیگیرد، نه تنها خود را اصلاح نمیکند بلکه بر این گونه اعمال خود ادامه میدهد. روزگاری پوشیدن پیراهن پرسپولیس آرزوی جوانان زیادی بود اما کار به جایی رسیده است که بازیکنان حتی به تصمیم مربی خود برای استراحت دادن به او احترام نمیگذارد.
به راستی سهم و نقش هواداران در فوتبال ایران کجاست؟ آیا فقط هواداران در مواقعی که به آنها نیاز است باید در کنار باشگاه خود باشند؟ آیا هوادار این حق را نیز دارد ، نسبت به بازیکنانی که در فصل بدترین عملکرد تاریخ این باشگاه را رقم زدند انتقاد داشته باشند؟
مدیران کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال بعد از این اتفاق از احضار این دوبازیکن به کمیته انضباطی صحبت کردند اما تجربه در فوتبال ایران ثابت کرده است با آرام شدن فضا و گذر زمان برخوردهای قاطی با این بیاخلاقیها صورت نخواهد گرفت. در پایان باید امیدوار باشیم مسئولان و مدیران فوتبال حرفهای ایران برای یک بار هم که شده با یک برخورد قاطع با بیاخلاقیهای فوتبال، نه تنها باعث شوند بازیکنان بر روی اعمال و رفتار خود کنترل بیشتری داشته باشند بلکه در حق بازیکنانی بااستعدادی که مسیر خود را گم کردند نقش مراقبتی خود را ایفا کنند.