زندگی حرفهای، شرط اصلی طی شدن روند موفقیتآمیز پدیدگی
اکبر محمدی، سرمربی سابق تیم فوتبال جوانان در این یادداشت شرایط بهتر لیگ چهاردهم در معرفی بازیکنان جوان و باکیفیت نسبت به سالهای گذشته را بررسی کرده و از لزوم داشتن یک زندگی حرفهای برای حفظ این شرایط گفته است
به گزارش «نسیم»، متن یادداشت سرمربی سابق تیم ملی جوانان که بخشی از پدیدههای این فصل لیگ برتر توسط او به فوتبال ایران معرفی شدهاند، به شرح زیر است:
لیگ برتر ایران در چهاردهمین دوره فعالیت خود نقش پررنگی در معرفی پدیدهها و فوتبالیستهای جوان و مستعد داشت که از این حیث میتوان آن را دورهای درخشانتر نسبت به سالهای قبل دانست.
در تحلیل این استعدادیابی دلایل مهمی اثرگذار بودند که این موفیت را باید تحت تاثیر این دلایل ویژه عنوان کنیم. معرفی بخشی از پدیدههای شناخته شده در لیگ امسال را در درجه اول باید مدیون قانون بسیار عالی سازمان لیگ در استفاده از بازیکنان زیر ۲۳ سال بدانیم؛ چرا که با ایجاد محدودیت سنی برای به کارگیری بازیکنان در تیمهای لیگ برتری، عملا بخش زیادی از بازیکنان مسن و غیرکارآمد از تیمها کنار گذاشته شدند و با این شرایط حدود ۸۰- ۹۰ درصد بازیکنانی که عمر مفید بازیگریشان به پایان رسیده بود از چرخه لیگ برتر دور افتادند .
با جدایی این بازیکنان به وضوح دیده شد که بسیاری از فوتبالیستهای مسن، جای جوانها را پر کرده بودند و حضور آنها عاملی برای دور ماندن استعدادهای فوتبال از سطح اول فوتبال ایران شده بود. متاسفانه در سالهای اخیر شاهد حضور بازیکنانی در تیمها بودیم که علیرغم سپری شدن بیش از 10 از سال از فعالیت لیگ حرفهای، همچنان از اولین دوره رقابتها در فوتبال حاضر بودند و اگر ما طبق استاندارهای حرفهای فوتبال دنیا سن مفید یک بازیکن فوتبال را حدود ۲۷ سال بدانیم وحدودا ورود آنها به رده بزرگسالان را در ۲۰ سالگی ارزیابی کنیم، عملا متوجه میشدیم که بازیکنان زیادی با سنین بالای ۳۰ سال در تیمها مشغول فعالیت هستند. هر چند تعداد بازیکنان بالای ۳۰ سال در لیگ امسال هم کم نبود اما با ایجاد قانون ایجاد بازیکنانی بودند که تجربه آنها همچنان به کار تیمها میآمد و باتجربهها دکوری روی نیمکت تیمها نبودند.
نکته مهم دیگر که در معرفی پدیدهها در لیگ امسال نقش ویژهای داشت، اضافه شدن نسلی با کیفیت به فوتبال ایران بود که در تیمهایی مثل نفت تهران و فولاد به معنای واقعی مفهوم پدیدهیابی را ایجاد کرد .
بازیکنانی مثل شاهین ثاقبی، یوسف وکیا، ارسلان مطهری، سینا ربانی، وحید امیری و... همگی نسلی از بازیکنان باکیفیت و مستعد را به فوتبال ایران وارد کردند وهمین عاملی شد تا هواداران و کارشناسان فوتبال شاهد لیگی پویاتر، سرزندهتر و جذابتری نسبت به سالهای گذشته باشند .
با این حال نکته مهم در شناخت پدیدهها این است که بدانیم و باور کنیم که این نسل هنوز هم برای پیشرفت فوتبال ما کافی نیست و لیگ ما هنوز جای زیادی برای بالا رفتن کیفیتش دارد .
یکی از مهمترین دلایل افت کیفیت لیگ فوتبال ایران کمبود قوای جسمانی است. چرا که یک بازیکن حرفهای بر اساس فاکتورهای بینالمللی شناخت کیفیت باید در طول یک بازی ۱۰ تا ۱۲ کیلومتر بدود. این در حالی است که میزان دوندگی بازیکنان ما هنوز در حد ۶ تا ۷ کیلومتر در هر بازی است.
از سوی دیگر در هر بازی باید ۳۰۰ نبرد تن به تن بین بازیکنان صورت بگیرد که این آمار همچنان حدود ۱۲۰ تا ۱۳۰ نبرد ارزیابی شده و مجموع اتفاقات یک مسابقه به جای ۱۴۰۰ مورد هنوز حدود ۶۰۰ مورد است .
عمر مفید و زمان واقعی بازیها در لیگهای مطرح دنیا نیز در حالی ۶۰ دقیقه تعیین شده که زمان مفید بازیها در ایران چیز حدود ۴۰ تا ۴۵ دقیقه است. همه این اختلافات عواملی است که پدیدهیابی در فوتبال و اضافه کردن فوتبالیستهای جوان و مستعد را به فوتبال ضروری میکند .
از بروز احساسات رضایتمندی از ظهور بازیکنان پدیده امسال که بگذریم، به مسئله مهم دیگری میرسیم که توجه به آن نسبت به معرفی صرف پدیدهها بسیار مهمتر است. در چنین شرایطی این سوال به وجود میآید که حالا و پس از شناخت پدیدهها باید چه اقداماتی صورت بگیرد که بازیکنان و استعدادهای شناخته شده به سقف عملکردی که مدنظر کارشناسان برای کمک آنها به فوتبال است برسند؟!
در این میان و برای پاسخگویی به این سوال، فاکتورهایی وجود دارد که میزان هدفمندی رشد بازیکنان و موفقیت آنها را در فوتبال مشخص میکند .
اولین مورد در اجرای درست این روند، اجرای زندگی حرفهای یک ورزشکار و به صورت خاص یک فوتبالیست است و در کنار این زندگی حرفهای است که تمرینات مفید و استراحت لازم معنا پیدا میکند. از سوی دیگر انتخاب صحیح تیم در روند موفقیت یک بازیکن جوان مسئله بسیار مهمی است که نباید از آن به راحتی گذاشت. انتخاب تیم از این حیث برای یک بازیکن مهم است که شیوه کاری مربی و حتی همتیمیهایی که یک بازیکن مستعد در کنار آنها بازی میکند در عملکرد بازیکنان مهم است .
شاگردی کردن مربیان کاربلد و حرفهای هم فاکتوری است که موفقیت یک بازیکن اثری فوقالعاده دارد چرا که یک مربی فوتبال حکم کارگردان یک فیلم سینمایی را دارد و در صورت تسلط بر کارش میداند چه نقشی را به کدام بازیگر بدهد .
یک بازیکن فوتبال حرفهای باید بداند که تنها کارش در این سن و شرایط، فقط فوتبال بازی کردن است و روند شهرت در دنیای امروز و با وجود رسانههای پرتعداد بسیار ساده شده است. بنابراین یک بازیکن باید بداند شهرت، ثروت، موفقیت و سایر فاکتورهای لازم برای او تنها در کنار فوتبال اصولی و درست اتفاق میافتد.
بیتوجهی به موارد فوق باعث شده نمونههای زیادی از بازیکنان جوان و با استعداد که وارد این فوتبال شدهاند، با وجود تلاش چند ساله با کوچکترین اشتباه سرنوشت و آینده ایدهآل خود را به طور کامل از دست بدهند. علاقهای به نام بردن از نمونههای ناکام ندارم اما برای درس گرفتن از نمونههای موفق لازم است از بازیکنانی مثل سردار آزمون و علیرضا جهانبخش نام ببرم که سبک زندگی آنها میتواند به پدیدههای تازه معرفی شده هم کمک زیادی کند. چرا که این دو بازیکن از نسل همین بازیکنان هستند و از نظر شرایط اجتماعی که در آن رشد کردهاند و عقایدی مشترکی که از پرورش یافتن در یک نسل دارند، الگو پذیری را برایشان سادهتر میکند.