گزارش ویژه:: جودو ایران همچنان در سراشیبی سقوط
عملکرد ضعیف فدراسیون جودو بعد از ناکامی در بازیهای آسیایی اینچئون همچنان ادامه دارد و این بار تیم ملی جودو با سرمربی جدید خود در مسابقات قهرمانی آسیا نیز ناکام ماند
به گزارش خبرگزاری «نسیم»، بیست و دومین دوره مسابقات جودو قهرمانی آسیا در کویت برگزار شد و تیم ملی جودو ایران در این رقابتها تنها به یک مدال برنز توسط سعید مولایی دست یافت. عملکرد ضعیف فدراسیون جودو ایران همچنان ادامه دارد و قطعا بعد از پایان این مسابقات نیز توجیهات مسئولان فدراسیون جودو ادامه خواهد داشت.
دقیقا دو سال و هفت ماه از انتخاب محمدعلی رستگار به سمت ریاست فدراسیون جودو ایران میگذرد و همچنان به بهانه عدم پشتوانه نیروی انسانی در جودو ایران، رئیس فدراسیون جودو عملکرد ضعیف جودو را توجیه میکند. رستگار که در ابتدای حضورش در فدراسیون جودو از اهداف بلند مدت جودو ایران و کسب مدال طلای المپیک 2020 صحبت میکرد در این دو سال هفت و ماه حضور در فدراسیون به گونهای عمل کرده است که نه تنها ما به امید به صحبتها او نداریم بلکه در حال تبدیل شدن به زنگ تفریح در آسیا هستیم. بعد از ناکامی تیم ملی جودو در بازیهای آسیایی اینچئون که به واقع ضعیفترین عملکرد یک فدراسیون ورزشی بود، رستگار از نیاز جامعه جودو به صبرو شکیبایی برای ساختن یک تیم ملی قدرتمند سخن گفت اما اعلام نکرد چه زمانی قرار است نشانههایی از صبر جامعه جودو در جودو ایران نمایان شده و روند پیشرفت جودوکاران ایرانی را شاهد باشیم؟ آیا بعد از مسابقات قهرمانی آسیا نیز همچنان رستگار از صبر جامعه جودو سخن خواهد گفت یا این بار قبول خواهد کرد روند حرکت جودو ایران نه تنها کند بلکه روبه عقب است؟
آیا دو سال و هفت ماه فرصت کمی برای جودو ایران بود که نماینده تیم ملی در اولین مسابقه خود مغلوب جودوکاری از کشور عراق شود؟ به راستی چه بر سر جوادمحجوب آمد؟ پرامیدترین نیروی جودو ایران بعد از کسب مدال طلای سال 2013 نه تنها روند روبه رشدی را طی نکرد بلکه مسابقه به مسابقه در سراشیبی سقوط قرار گرفت و پس از حذف در بازیهای آسیایی در مسابقات قهرمانی آسیا نیز به مقام هفتم رسید. محجوبی که قبل از بازیهای آسیایی در مسابقات گرندپریکس زیادی شرکت کرد و اردوهای مشترک زیادی نیز با ورزشکاران برتر دنیا حضور داشت اما هیچ نشانهای از پیشرفت در عملکرد او دیده نشد.
آیا دو سال و هفت ماه فرصت کمی است تا ما حتی نتوانیم با ترکیب کامل در یک رویداد آسیایی شرکت کنیم؟ سال گذشته مسئولان تیم ملی جودو از کشف جعفر پهلوانی در جودو ایران خبر دادند و اعلام کردند او یکی از امیدهای جودو ایران است اما حالا باید پرسید بر سر امید جودو ایران چه آمد که حتی درترکیب تیم ملی نیز قرار ندارد؟ اگر پهلوانی استعدادی در جودو ایران بود، چه کاری بر روی او انجام شد تا سیر پیشرفت را ادامه بدهد و اگر این مسئله نیز وجود نداشت، چرا مسئولان فدراسیون ذوق زده شدند و او را در حد یک پدیده برای آینده جودو ایران نامیدند.
مجیدزارعیان پس از بازیهای آسیایی اینچئون جانشین مسعود حاجی آخوندزادهای شد که جز شکست هیچ دستاوردی برای جودو ایران نداشت. زارعیان در اولین نشست مطبوعاتی خود در مقابل رسانهها از اولین سوال خبرنگاران در مقابل آنها حالت تهاجمی به خود گرفت و اعلام کرد نمیتواند در جودو ایران معجزه کند. ما نیز قبول داریم این خانه از پای بست دچار مشکل است و در کوتاه مدت نمیتوان معجزه کرد اما جناب سرمربی اگر واقعا احساس میکنید قرار است همچنان شما نیز در مسابقات پیشروی تیم ملی اینگونه عمل کنید بهتر است استعفا بدهید تا حداقل نیرویی جایگزین شما در تیم ملی شود که در مسابقات آسیایی نمایندگان ما مقابل یمن و عراق شکست نخورند.
همیشه تغییر مدیران در ورزش توسط وزارت ورزش و جوانان از سوی کارشناسان مورد انتقاد قرار گرفته است اما آیا در فدراسیون جودو ایران هیات رئیسه در فدراسیون وجود دارد که عملکرد مدیر این فدراسیون بعد از دوسال و هفت ماه را مورد بررسی قرار بدهد؟ آیا بعد از مسابقات آسیایی اینچئون مجمع فوقالعادهای توسط هیات رئیسه فدراسیون جودو حتی به صورت سوری برای بررسی عملکرد جودو در اینچئون برگزار شد؟ ویترین فدراسیون جودو که تیم ملی است که در دو سال اخیر جز شکست ارمغان دیگری برای فدراسیون جودو ایران نداشته است.
شکستهای ورزشکاران ایرانی در دو سال اخیر آنقدر زیاد بوده است که ما دیگر نه تنها به مدال جهانی فکر نمیکنیم بلکه حضور نمایندگان جودوی کشورمان را در میان چهار جودوکار برتر آسیا را در بوق و کرنا میکنیم. به راستی که همه ما از ابتدای حضور رستگار در فدراسیون جودو میدانستیم که وضعیت نیروی انسانی در جودو ایران نامناسب است اما این توقع را داشتیم که کسی که برای ریاست فدراسیون جودو کاندید و در نهایت به عنوان رئیس فدراسیون جودو انتخاب شد، حداقل نشانههای از پیشرفت را در جودو ایران به ما نشان بدهد. بعد از عملکرد ضعیف تیم ملی در اینچئون مسئولان فدراسیون در یک فرار رو به جلو از نیاز جودو ایران به مربیان خارجی صحبت کردند اما پس از چند ماه و آرام شدن شرایط این نیاز، به حضور دو مربی کرهشمالی در جودو ایران منجر شد. مربیان که سطح فنی آنها کار کردن زیر نظر مربیان ایرانی بود. آیا این نیاز به مربیان خارجی، در این حد در جودو ایران خلاصه شده بود؟ به راستی که با این شرایط جودو ایران برای کسب سهمیه المپیک نیز مشکل خواهد داشت.
امیدواریم مسئولان فدراسیون جودو پس از پایان این مسابقات منصفانه به بررسی عملکرد خودشان بنشینند و اگر احساس میکند یک سال و اندی زمان باقی مانده از ریاستشان نیز مانند ماههای گذشته خواهد بود این شجاعت را داشته باشند خودشان استعفا بدهند تا حداقل کسانی این فرصت را داشته باشند مجددا از صفر اما جدیتر کار را در جودو ایران شروع کنند