مهیار مهر: مصدوم شدن، غصه خوردن ندارد و باید به جلو نگاه کرد

گروه ورزشی «نسیم» - مهیار مهر گارد راس تیم مهرام که امسال در لیگ ملی و لیگ حرفه‌ای کنار تیم بزرگسالان تمرین کرد و چند بازی هم به میدان رفت، یکی از ستاره‌های تیم جوانان ایران بود اما با بدشناسی جام جهانی را از دست داد. این بازیکن که جزو نفرات اصلی ایران در این مسابقات بود در کوارتر سوم بازی اول مقابل آمریکا مصدوم شد. مهر در گفتگو با خبرنگار «نسیم» از شرایط روحی‌اش بعد از مصدومیت و آینده بسکتبالی‌اش صحبت کرده.

اتفاقی که برایت افتاد همه را ناراحت کرده. خودت چه حسی داری؟

خیلی برایم سخت بود. شرکت در جام جهانی برای همه آرزوست و من هم مثل همه بچه‌ها تلاش کرده بودم. این اتفاق برای هر ورزشکاری ممکن است بیفتد. خیلی از ورزشکارهای بزرگ این اتفاق برایشان افتاده. من عقیده دارم اتفاقی که افتاده غصه خوردن ندارد و باید به جلو نگاه کرد. باید قوی‌تر برگردم و روی بدنم کار کنم. دیگر به این اتفاق قطعا فکر نمی‌کنم.

پس از نظر روحی شرایط خوبی داری

روحیه‌ام خوب است و همه چیز عالی. فقط به این فکر می‌کنم که هرچه زودتر خوب شوم و بتوانم دوباره کارم را شروع کنم.

در بازی مقابل مصر جای خالی‌ات خیلی حس شد. فکر می‌کنی اگر بودی چقدر می‌توانستی تغییر ایجاد کنی؟

بچه‌ها ثابت کرده‌اند که اینقدر توانا هستند که می‌توانند اگر یک یا دو بازیکن نباشند جای آن‌ها را پر کنند. مقابل مصر هم بچه‌ها از جان مایه گذاشتند. در نیمه دوم بچه‌ها ثابت کردند که اگر بخواهند می‌توانند پیروز شوند. در نیمه اول اختلاف امتیازمان خیلی زیاد شد اما رسیدیم. بازی را به چند اشتباه لحظات آخر دادیم. خیلی دوست داشتم به بچه‌ها کمک کنم ولی خب نشد. اگر بودم حداقل کاری که می‌توانستم بکنم این بود که دو دقیقه بازی کنم تا بقیه بچه‌ها استراحت کنند.

به نظر تو که بازی را از بیرون تماشا کردی دلیل شکست مقابل مصر چه بود؟

ما می‌توانستیم مصر را ببریم. در نیمه اول فکر می‌کنم تمرکز لازم را نداشتیم و بازی مقابل آمریکا هم یک مقدار روی ما تاثیر گذاشته بود. فکر می‌کردیم راحت مصر را می‌بریم. البته در نیمه دوم توانستیم بازی منطقی‌تری انجام دهیم. اگر نیمه اول هم مثل نیمه دوم منطقی بازی می‌کردیم قطعا نتیجه عوض میشد. فکر می‌کنم عدم تمرکز در پنج، شش دقیقه بازی اذیت‌مان کرد.

به نظر تو اصلا باید از این تیم انتظار داشته باشیم که از گروهش صعود کند؟

صعود کردن و رسیدن به جمع هشت تیم برتر، نتیجه‌گرایی است. نتیجه‌گرایی در این رده زیاد کار درستی نیست. سه ماه آماده‌سازی برای تیمی مثل ایران که آنقدر پایه قوی نداریم، مدت کمی بوده و باید ببینیم در این مدت چقدر پیشرفت داشته‌ایم. به نظر من نوع بازی‌مان نسبت به قبل فرق کرد. بازی تدارکاتی کمی داشتیم و این خیلی موثر است. اگر یک بار دیگر با آمریکا بازی کنیم قطعا جور دیگری بازی می‌کنیم. البته ما همیشه برای برد می‌رویم و هیچ بازی را فقط برای بازی نمی‌رویم. تجربه به دست می‌آید و ما می‌رویم که همه بازی‌ها را ببریم. هدف ما صعود به جمع هشت تیم است اما نرسیدن به این هدف معنی‌اش این نیست که اتفاق خیلی بدی افتاده. شرایط تیم شرایط خاصی بوده و نمی‌شود انتظار داشت این کار حتما انجام شود. به نظر من بیشتر از صعود کردن پیشرفت بچه‌ها مهم است و آینده‌ای که این گروه از بچه‌ها دارند. به نظر من این نسل، نسل خوبی است و پتانسیل این را دارد که به جاهای بالا برسد. باید به این تیم بها داد و به این تیم کمک کرد که بتواند پیشرفتش را ادامه دهد. این تورنمنت بالاخره تمام می‌شود اما اینکه این تیم چقدر می‌تواند در رده‌های سنی بالاتر کمک کند با ارزش‌تر است.

به نظرت این تیم پیشرفتی که باید را داشته؟

پیشرفتی که باید را نه اما نسبت به زمانی که داشته خوب پیشرفت کرده. پتانسیل پیشرفت این تیم خیلی بیشتر از این حرف‌هاست اما این تیم یک دفعه فراموش شد. در این زمان کم به نظر من پیشرفتش خوب بوده.

پس فکر می‌کنی اگر بستر لازم برای این تیم فراهم شود می‌تواند در آینده به کمک تیم بیاید؟

قطعا می‌تواند.

برگردیم سراغ شرایط خودت. از دست دادن این مسابقات چقدر روی روند پیشرفت تو و آینده‌ات موثر است؟

خیلی بازی‌های مهمی بود و می‌توانست موثر باشد ولی چیزی تمام نشده. من فقط جام جهانی جوانان را از دست داده‌ام اما هدفم این است که به جام جهانی بزرگسالان برسم. این مسابقات یکی از راه‌هایی بود که می‌توانست من را به موفقیت برساند اما تنها راه نبود. سعی می‌کنم راه بهتری برای رسیدن به موفقیت پیدا کنم.

مثلا فکر کرده‌ای که برای ادامه تحصیل و بسکتبال از ایران بروی؟

همیشه دوست داشته‌ام این کار را کنم. سطح NCAA خیلی بالاست و یک راه برای رسیدن به NBA است. NBA آرزوی هر بسکتبالیست است. اینکه آدم هدفش را کوچک بگیرد، منطقی نیست من هم خودم را محدود به هدف‌های کوچک نمی‌کنم. البته این مسئله به شرایط هم بستگی دارد.

قرار است لیگ جوانان هم برگزار شود. نظرت چیست؟

واقعا یکی از بهترین خبرهایی بود که در این چند وقت شنیدم. بهترین اتفاقی است که می‌تواند برای بسکتبال ایران بیفتد البته به شرطی که درست برگزار شود. این مسابقات باید لیگی برگزار شود. چند وقت پیش مسابقات جوانانی برگزار شد که تیم‌های سوپرلیگ تیم جوانان می‌دادند ولی همان حالت متمرکز را داشت مثل قهرمانی کشور. اگر به صورت لیگ برگزار شود خیلی می‌تواند به بسکتبال کمک کند. یک مشکلی که هست، کاری که انجام می‌دهیم دوست داریم همان زمان نتیجه بگیریم. لیگ جوانان خیلی موثر است درصورتی که چند سال ادامه داشته باشد و بعد از سه، چهار سال می‌توانیم نتیجه برگزار این مسابقات را ببینیم.