الهه احمدی: اگر اوضاع به همین منوال بگذرد، امیدی برای المپیکی شدن نیست

کدخبر: 1016945

عضو تیم ملی تیراندازی بانوان ایران در گفتگوی تفصیلی با «نسیم» افزود: در ماده سه وضعیت همین که ما فشنگ برای تمرین کردن داشته باشیم کافی است، اما ما هیچ فشنگی برای تمرین کردن نداریم

گروه ورزشی «نسیم»، الهه احمدی نخستین تیرانداز المپیکی ایران شرایط متفاوتی را تجربه می‌کند، چراکه بعد از حدود یک سال و نیم افت به شرایط آرمانی رسیده و برای گرفتن سهمیه بازی‌های المپیک 2016 آماده است. وی در مسابقات آزاد سلاح‌های بادی ایران نیز شرکت کرد تا علاوه بر محک زدن آمادگی، سلاح جدیدش را نیز تست کند. تیرانداز پرانگیزه کشورمان در خصوص شرایط و میزان آمادگیش برای کسب سهمیه بازی‌های المپیک 2016 با «نسیم» گفتگو کرد که در پی می آید:

*برای شرکت در مسابقات جهانی آذربایجان آماده ای؟ هنوز که یکسال به المپیک باقی مانده و فقط دو مسابقه برای کسب سهمیه المپیک داریم. متاسفانه با بدشانسی مواجه شدیم بویژه برای من که بعد از المپیک لندن حدود یکسال و نیم از تیراندازی دور بودم و این دوره افت یکساله من سال گذشته به پایان رسید. به مربی خود نیز گفته ام کاش المپیک حداقل دو سال بعد برگزار می شد، چون شرایط کنونی آمادگی را سال گذشته داشتیم می توانستیم در مسابقات شرکت کرده و سهمیه کسب کنیم.

*پس شرایط سختی در پیش دارید؟ واقعا شرایط سخت شده امتیازدهی جدید در تفنگ از یک جهت خوب است که به فینال راه پیدا می کنیم، اما شانسمان یکی می شود. از بین تیراندازان خوب و مطرح جهانی که در رشته تفنگ هستند کار خیلی سختی داریم. اولین قدمی که باید برداریم این است که بتوانیم سهمیه المپیک و نتیجه خوبی از دو مسابقه باقی مانده به دست آوریم، چون فقط سهمیه گرفتن مهم نیست. ما باید در جرگه تیراندازان المپیکی باشیم تا بتوانیم سهمیه این رقابتها را کسب کنیم.

*در کدام مسابقه می توانی به هدفت برسی؟ نگاه ما به سمت المپیک است، اما فعلا باید تمرکزمان روی گرفتن سهمیه بازی های المپیک باشد که دو سه هفته آینده مسابقات آذربایجان را در پیش داریم. این مسابقات آخرین رقابت جهانی است که سهمیه بازی های المپیک در آن توزیع می شود. مسابقه بعدی قهرمانی آسیا است که آبان ماه برگزار می شود و در هر رشته دو سهمیه توزیع می شود و ما امیدواریم بتوانیم در آن مسابقات المپیکی شویم.

*اردوی هانوفر آلمان خیلی کوتاه نیست؟ اردوی هانوفر قرار بود 15 روز و با ترکیب کامل انجام شود، اما در نهایت تنها سه تیرانداز خانم شرکت کردند. با این وجود 99 درصد این اردو برای این است که ما بتوانیم برای مسابقات جهانی فشنگ تهیه کنیم و 6 روز نیز با فشنگ در رشته خفیف تمرین داشته باشیم. البته شاید سه چهار روز در تفنگ بادی هم تمرین داشته باشیم، اما تمریناتمان برای تفنگ سه وضعیت است.

*یعنی کم شدن اردو تاثیری در نتیجه تان در مسابقات جهانی آلمان نمی گذارد؟ کم شدن اردوی آلمان در مسابقات جهانی تاثیرگذار است، اما نه به اندازه ای که بخواهیم این مساله را اصل اساسی کرده و به آن فکر کنیم. همین که بتوانیم در این شرایط شش روز تمرینات خوبی انجام دهیم یک پوئن مثبت است. در تفنگ بادی شانسمان خیلی بیشتر است و من تیراندازی هستم که وابسته به تمرین هستم. وقتی هم که تمرینم کم و نامناسب باشد نمی توانم عملکرد خوبی داشته باشم. کمااینکه در مسابقات آسیایی و جهانی دو مدال کسب کردم و پشتوانه اش تمرین خوب بود، اما در این مدت تمرین خوبی نداشتم.

*در تفنگ بادی چطور؟ در مسابقات تفنگ بادی می توان در ایران تمرین کرد و مسابقه داد که البته برای آمادگی مان خوب است. از طرفی در رشته تفنگ بادی شانس همه تیراندازان و به ویژه من بیشتر است و امیدوار هستیم در رشته خفیف هم سهمیه بگیریم. البته اگر در رشته تفنگ خفیف شرایطمان خوب باشد، در مسابقات پیش رو هم می توانیم تمرینات خفیف خوبی داشته باشیم.

*چه شرایطی؟ اگر اوضاع به همین منوال بگذرد امیدی وجود ندارد، چون در ماده سه وضعیت همین که ما فشنگ برای تمرین کردن داشته باشیم کافی است، اما ما هیچ فشنگی برای تمرین کردن نداریم. ما حتی راضی شدیم که با هر فشنگی تمرین کنیم. قبلا شرایط به گونه ای بود که باید فشنگ تست شده سلاحمون بود، اما حالا مهم نیست که فشنگ با سلاحمان تست شده باشد. ما فقط باید با هر فشنگی که بتوانیم شلیک کنیم تمرین کنیم. اگر فشنگ داشتیم که لازم نبود در فاصله نزدیک تا مسابقات اعزام شویم و در کشور دیگری اردو برگزار کنیم که هزینه زیادی هم در بردارد.

*مسابقات آزاد سلاح های بادی ایران چگونه بود؟ مسابقه برای من خیلی خوبی بود، چون سلاحم مشکل داشت. بعد از کره با سلاح جدید باید مسابقه می دادم که خیلی خوب است.از طرفی وقتی تیراندازی در مسابقات آزاد استرس دارد نشان دهنده سطح بالای آن رقابتها است. از این مسابقات برای شرکت در رقابتهای جهانی و شرایط آن استفاده می کنیم.

ارسال نظر: