گزارش روز: سقوط وزنهبرداری ایران در جهان؛ چه کسی پاسخگوی این ناکامی است؟
با نتایجی که تیم ملی وزنهبرداری ایران در مسابقات جهانی آمریکا کسب کرد، در کمتر از یکسال به مسابقات المپیک ریو زنگ خطر برای این رشته مدالآور به صدا درآمده است
گروه ورزشی «نسیم»، تیم ملی وزنه برداری ایران در پایان هشتاد و دومین دوره رقابتهای وزنهبرداری قهرمانی جهان در سال 2015 آمریکا در حد و اندازه نام وزنهبرداری ایران در جهان ظاهر نشد و با کسب رده پانزدهم جهان یکی از ضعیفترین نتایج 20 سال اخیر را در وزنهبرداری ثبت کرد تا در ماههای نزدیک به المپیک نگرانیها از بابت این رشته المپیکی بیش از پیش شود. در مسابقات آمریکا کیانوش رستمی تنها مدالهای ایران را کسب کرد تا وزنهبرداران دست خالی به کشور بازنگردند. وی بعد از مصدومیت بهداد سلیمی تنها امید کادر فنی برای کسب مدال بود اما با وجود کسب مدال نقره باز هم عملکرد واقعی خود را به نمایش نگذاشت. وی در حرکت یک ضرب با 173 کیلوگرم برنز گرفت و دو ضرب نیز با 214 کیلوگرم مدال نقره گرفت. او در حرکت دو ضرب وزنه 218 کیلوگرمی را بالای سر برد اما در لحظات آخر نتوانست این وزنه را کنترل کند و در نهایت با 387 کیلوگرم نقره مجموع را نیز گرفت. هر چند تیم ملی سعید محمدپور و بهداد سلیمی را به دلیل مصدومیت و سهراب مرادی را به دلیل بازنشسته اعلام شدن، از دست داد اما با وجود همه این اتفاقات باز هم کمتر کسی تصور می کرد که وزنهبرداری ایران تنها با مدالهای نقره کیانوش رستمی به ایران باز گردد و جابر بهروزی، رسول تقیان و نواب نصیر شلال نیز حتی در بلند کردند وزنههای خود در حرکت دو ضرب ناکام باشند و رکوردهای تمرینی خود را نیز ثبت نکنند. در این مسابقات وزنه بردارانی که با هزاران امید و آرزو اعزام شده بودند یکی پس از دیگری وزنهها را رها میکردند تا نخستین انگشت اشارهها به سمت کادر فنی گرفته شود. رسول تقیان دارنده حرکات یک ضرب 158 کیلوگرم را بالای سر برد و در حرکات دو ضرب دو مرتبه از بلند کردن وزنه 193 کیلوگرمی ناکام ماند و کادر فنی در آخرین حرکت وزنه 194 کیلوگرمی را برای وی انتخاب کردند که در بلند کردن این وزنه نیز ناکام ماند و حذف شد. جابر بهروزی در این رقابت ها در حرکت یک ضرب 147 کیلوگرم را بالای سر برد که در این حرکت بسیار خوب ظاهر شد اما در حرکات دو ضرب نتوانست وزنه های 173 و 174 کیلوگرم را بالای سرببرد و اوت کرد. نواب نصیر شلال دارنده مدال نقره المپیک لندن که همگان انتظار زیادی از او داشتند، نیز عملکردی بهتر از سایرین به نمایش نگذاشت و او هم اوت کرد تا ثابت کند که حرف برخی از کارشناسان مبنی بر عدم آمادگی وی کاملا درست بوده است. حسین توکلی سرمربی تیم ملی نواب نصیرشلال را به همراه سعید محمدپور و سهراب مرادی به اردوی تیم ملی دعوت کرد اما انگیزه و آمادگی که محمدپور و مرادی داشتند را او هیچگاه نداشت. در دسته 94 کیلوگرم و جایی که سهراب مرادی به دلیل بازنشسته بودن نتوانست در آن شرکت کند، علی هاشمی نخستین حضورش در میدان جهانی را تجربه کرد در حرکت یک ضرب با 173 کیلوگرم، دو ضرب 207 کیلوگرم و در مجموع با 380 کیلوگرم در رده هشتم جهان گرفت.
در این وزن مطمئنا سهراب مرادی با توجه به رکوردهایی که در اردو ثبت کرده بود میتوانست هر سه مدال طلای این دسته را به دست آورد. مجید عسگری هم در دسته 62 کیلوگرم با مجموع 274 کیلوگرم (یک ضرب 122 و دو ضرب 152 کیلوگرم) در رده 27 جهان قرار گرفت. عسگری تا یک هفته مانده به آغاز مسابقات به دنبال ویزای خود در آنکارا بود و بهترین زمان برای کسب آمادگی تا شروع رقابتها را از دست داد. اما بهادر مولایی در غیاب بهداد سلیمی با 176 کیلوگرم در حرکت یک ضرب 230 کیلوگرم در حرکت دو ضرب و مجموع 406 کیلوگرم در بین 33 وزنه بردار دسته فوق سنگین در رده شانزدهم قرار گرفت. به هر ترتیب نگاهی اجمالی به رقابتهای قهرمانی جهان نشان میدهد که ملیپوشان کشورمان حتی از رکوردهای شخصی خودشان نیز ضعیفتر ظاهر شدند.
رقابتهای قهرمانی جهان قبل المپیک که از نظر فنی دست کمی از المپیک ندارد نشان داد که حتی در وزن هایی همچون 85 و به اضافه 105 کیلوگرم که ما امید فراوانی برای کسب مدال داریم، چندان هم نباید در خواب موفقیتهای قبلی بخوابیم چرا که حریفان هوشیار هستند و بیکار ننشستهاند و کار برای ملیپوشان ما در المپیک بسیار دشوارتر و سخت تر از آن چیزی است که فکر میکنیم. در این بین اگر چه گفته میشود که ایران با توجه به جایگاه پانزدهمی در جهان و هفتمی سال گذشته پنج سهمیه المپیک را به دست خواهد آمد اما این موضوع به هیچ وجه نمیتواند عملکرد نامطلوب تیم کشورمان را توجیه کند. اگر چه تیم وزنهبرداری ایران با ترکیب ناقص، بدون حضور چهرههای آماده و سرشناسی هچون بهداد سلیمی و سهراب مرادی راهی آمریکا شد اما اینکه وزنه برداران در تکرار رکوردهای گذشته خود و رکوردهایی که در اردو ثبت کردهاند، ناکام ماندند موضوع بسیار مهمی است که باید برطرف شود. بررسی این موضوع باید در دستور کار فدراسیون وزنهبرداری قرار گیرد و دلخوش کردن به سهمیههای کسب شده نمیتواند کمکی برای این تیم در المپیک باشد. با توجه به اینکه مسابقات جهانی پیش از المپیک در بالاترین سطح برگزار میشود، فدراسیون این موقعیت را پیدا کرد تا وزنهبرداران و کادر فنی خود را محک بزنند و در این فرصت در جهت رفع نواقص گام بردارد.