آیا درخشش در لیگ جهانی، موفقیت در المپیک را تضمین می‌کند؟

علیرضا احمدی‌نیا - گروه ورزشی «نسیم آنلاین»، تیم ملی والیبال ایران در فاصله کوتاهی پس از پایان رقابت‌های انتخابی المپیک باید در لیگ جهانی به میدان برود و پس از آن هم خود را برای حضور در المپیک 2016 ریو آماده کند.

نخستین دوره لیگ جهانی والیبال در سال 1990 برگزار شد و از آن زمان تا کنون هر سال، حتی در سال المپیک، برگزار شده است. در واقع لیگ جهانی تنها رویداد والیبالی است که همه ساله برگزار می‌شود و ارزش و اعتباری پایین‌تر از رقابت‌هایی چون قهرمانی جهان و جام جهانی دارد.

برگزاری هر ساله لیگ جهانی، این فرصت را به تیم‌های بزرگ جهان می‌دهد تا علاوه بر کسب نتیجه، به این رقابت‌ها به چشم دیدارهای تدارکاتی نیز نگاه کنند و گاهی اوقات به بازیکنان جوان‌تر خود نیز میدان بدهند.

تیم ملی والیبال ایران نخستین المپیک خود را در پیش دارد و احتمالا این سوال برای بسیاری از اهالی والیبال ایران ایجاد شده است که آیا شاگردان رائول لوزانو باید با تمام توان خود و بازیکنان اصلی در لیگ جهانی 2016 به میدان بروند یا با بازیکنانی که کمتر فرصت حضور در میدان را پیدا می‌کنند؟

از یک سو می‌توان اینگونه به مسئله نگاه کرد که اگر بازیکنان اصلی در لیگ جهانی بازی کنند، در اوج آمادگی قرار می‌گیرند و می‌توانند بهترین عملکرد خود را در المپیک ارائه کنند. اما در سوی دیگر این دیدگاه وجود دارد که بازی کردن در مسابقات سنگین و طولانی لیگ جهانی که سفرهای زیادی نیز دارد، احتمال مصدومیت بازیکنان اصلی را بالا می‌برد و از طرف دیگر بازیکنان جوان می‌توانند با حضور در این مسابقات تجربه خود را بالا ببرند تا در صورت نیاز در المپیک به یاری تیم بیایند.

اما نگاهی به تاریخچه لیگ جهانی و بازی‌های المپیک می‌تواند تا حدودی پاسخگوی این سوال باشد که تیمی که در لیگ جهانی نمایش قدرتمندانه‌ای داشته باشد، در المپیک نیز می‌تواند همان عملکرد را تکرار کند؟

در المپیک 1992 بارسلون سه تیم از چهار تیم برتر مسابقات، در لیگ جهانی همان سال نیز در میان چهار تیم برتر قرار گرفته بودند اما تیم قهرمان لیگ جهانی، نتوانست به جمع چهار تیم برتر المپیک برسد. در سال 96 تیم‌های اول و دوم لیگ جهانی و المپیک یکسان بودند. در سال 2000 نیز یوگوسلاوی در لیگ جهانی برنز گرفت و در المپیک طلا. ایتالیا و روسیه هم در دو تورنمنت مدال گرفتند. در سال 2004 نیز طلا و نقره هر دو تورنمنت به برزیل و ایتالیا رسید. در سال 2008 آمریکا و روسیه در هر دو تورنمنت اول و سوم شدند و برزیل چهارم لیگ جهانی و دوم المپیک شد. همه این مثال‌ها نشان می‌دهد تیمی که در لیگ جهانی سال المپیک عملکرد خوبی داشته، در المپیک هم در میان تیم‌های برتر قرار گرفته است.

اما سال 2012 این فرضیه را دچار اشکال کرد. در لیگ جهانی 2012 لهستان، آمریکا و کوبا اول تا سوم شدند اما در المپیک لندن، روسیه، برزیل و ایتالیا مدال‌های طلا، نقره و برنز را از آن خود کردند. فقط بلغارستان با قرار گرفتن در رده چهارم هر دو رویداد، به نتایج مشابهی دست یافت.

با این شرایط باید دید کادر فنی تیم ملی ایران چه برنامه‌ای برای لیگ جهانی 2016 دارد و استراتژی‌اش برای این رقابت‌ها چیست.

تیم‌های برتر شش دوره اخیر والیبال المپیک و لیگ جهانی که در سال المپیک برگزار شده به شرح زیر است: ** 1992 لیگ جهانی: ایتالیا،‌ کوبا، آمریکا، هلند المپیک: برزیل، هلند، آمریکا،‌ کوبا ** 1996 لیگ جهانی: هلند، ایتالیا، روسیه، کوبا المپیک: هلند، ایتالیا، یوگوسلاوی، روسیه ** 2000 لیگ جهانی: ایتالیا، روسیه، برزیل، یوگوسلاوی المپیک: یوگوسلاوی، روسیه، ایتالیا، آرژانتین ** 2004 لیگ جهانی: برزیل، ایتالیا، صربستان و مونته نگرو، بلغارستان المپیک: برزیل، ایتالیا، روسیه، آمریکا ** 2008 لیگ جهانی: آمریکا، صربستان، روسیه، برزیل المپیک: آمریکا، برزیل، روسیه، ایتالیا ** 2012 لیگ جهانی: لهستان،‌ آمریکا، کوبا، بلغارستان المپیک، روسیه، برزیل، ایتالیا، بلغارستان