گزارش ویژه:: مواظب باشیم بیعدالتی ریو در تهران تکرار نشود!
باید از مسئولان ورزش کشور خواهش کرد که مواظب باشند تا حداقل در ایران بیعدالتی ریو را تکرار نکنند چون مطمئنا این بیعدالتی زخمی عمیقتر از اتفاقات ریو بر دل ورزشکاران خواهد گذاشت.
گروه ورزشی « نسیم آنلاین » - المپیک ریو شاید به خاطر ناداوریهایش همیشه در ذهن مردم ایران ماندگار شود. اشکهای بهداد سلیمی و مجتبی عابدینی که با ناداوری از رسیدن به مدال باز ماندند دل مردم ایران را به درد آورد و در کمترین زمان مردم در فضای مجازی با انتشار عکس این ورزشکاران همدردی خود را اعلام کردند. مجتبی عابدینی که شگفتیساز کاروان ایران و شمشیربازی بود نخستین قربانی این داوریها بود. جایی که در مصاف با حریف آمریکایی خود و زمانیکه که در عین شگفتی کار را برای حریف مدعی خود سخت کرده بود به لطف ناداوری 15 بر 14 شکست خورد و از رسیدن به فینال باز ماند. عملکرد عابدینی که در المپیک لندن در بین 37 نفر آخر شده بود، در ریو به قدری عجیب بود که جدا از بحث ناداوری همان رسیدن به جمع 4 نفر پایانی نیز در حد یک مدال ارزشمند بود. شمشیربازی ایران در ریو در شرایطی که بسیاری از رشتهها در حد انتظار و حتی المپیک لندن ظاهر نشدند، چنان درخشید که بیش از 100 پیام تبریک از سوی فدراسبونهای جهان برای ایران ارسال شد. حالا وزیر ورزش در شرایطی که پاداش بهداد سلیمی را طلا اعلام کرد، از پرداخت پاداش به عابدینی متناسب با جایگاه این ورزشکار در المپیک خبر داد. اهدای پاداش به سلیمی از سوی وزارت ورزش قابل تقدیر است و می تواند التیامی باشد بر زخم این ورزشکار اما نادیده گرفتن حق عابدینی موضوعی است که نباید از کنار آن گذشت. بهداد سلیمی از ورزشکاران محبوب ایرانیان است که مطمئنا اتفاقات المپیک چیزی از ارزشهای او کم نخواهد کرد و همه میدانند که وی با چه مشکلاتی و تنها به عشق مردم و افراشتن پرچم ایران راهی ریو شد اما نباید عابدینی را نیز کمتر از بهداد در نظر گرفت. هر دوی این ورزشکاران 4 سال تمام تلاش کردند اما با ناداوری به جایگاه خود نرسیدند اما مسئولین ورزش کشور نباید نگاه متفاوتی نسبت به آنها داشته و جایگاه چهارمی عابدینی را همان چهارمی در نظر بگیرند. تشویق ورزشکارانی از جمله عابدینی از سوی مسئولان داخلی ورزش حتی در شرایطی که با وجود تلاش و ناداوری به حقشان نرسیدند مطمئنا باعث میشود تا آنها امیدوار باشند که اگر در المپیک و رقابتهای جهانی دلایل غیر فنی به مدال نمیرسند اما در داخل کشور دیده میشوند. کسی از مسئولان توقع ندارد که هر چهارمی را مدال حساب کنند اما با توجه به پیشرفت فراتر از انتظار ورزشکار، شانس کسب مدال و ناداوریها می توان نگاه ویژهتری به برخی از جایگاهها داشت. در پایان باید از مسئولان ورزش کشور خواهش کرد که مواظب باشند تا حداقل در ایران بی عدالتی ریو را تکرار نکنند چون مطمئنا این بیعدالتی زخمی عمیقتر از اتفاقات ریو بر دل ورزشکاران خواهد گذاشت.