اخبار آرشیوی

محورهای گفتگوی خبرنگار «نسیم» با نایب رئیس بانوان فدراسیون ژیمناستیک و اولین بانوی المپیکی ایران: -در آن مسابقات 12 سال داشتم و با وایلد کارت و اجبار فدراسیون بین‌المللی ژیمناستیک در آن مسابقات شرکت کردم. -سخت گیری زیادی برای حضورم در المپیک کردند چون می خواستند شخص دیگری را به این مسابقات اعزام کنند. - در 3 مسابقه انتخابی شرکت کردم که من اول شدم سپس گفتند سنم به حد نصاب نرسیده که با دستور سازمان ورزش به این مسابقات رفتم. - من اولین مسابقه بین‌المللی‌ام را تجربه می کردم و مربی اهل چک تیم ملی با تیم ملی کشورش صحبت کرد تا با من در توکیو تمرین کنند. -حضورم در این مسابقات توجه بسیاری را جلب کرد چراکه کوچکترین ورزشکاری بودم که به مسابقات آمده بود و باید با ژیمناست‌های با تجربه مسابقه می دادم. -مسئولان ژاپن به من مربی دادند که هر روز دنبالم می آمد و مرا تا سالن مسابقه همراهی می کرد سپس مرا به هتل می برد. -روز اولی که برای تمرین به سالن مسابقه رفتم تعجب کردم چون در ایران در زیرزمین کوچکی تمرین می کردم و حالا وارد سالن بزرگی شده بودم که امکانات زیادی داشت و قهرمانان جهان در آن تمرین می کردند به همین جهت ترسیدم و از سالن فرار کردم. -بالاخره با صحبت مسئولان و با اضطراب زیاد در مسابقات شرکت کردم که تنها 5-6 ورزشکار را توانستم پشت سربگذارم. - برای اولین بار بود که در مسابقات برون مرزی شرکت می کردم. -من اولین و آخرین بانوی ژیمناست کار ایران بودم که به المپیک رفت و بعید می دانم ورزشکار دیگری بتواند این مسابقات را تجربه کند. - فدراسیون بین المللی ژیمناستیک نیز اجازه نمی دهد با حجاب و لباس گشاد در مسابقات برون مرزی شرکت کنیم. -مذاکراتی برای برگزاری مسابقات در ایران کردیم که متاسفانه استقبالی نشد. -از طرفی با صحبت هایی که با فدراسیون بین المللی ژیمناستیک شده است به ما مجوز می دهند تا با حجاب در مسابقات ایروبیک شرکت کنیم که این رشته در ایران غیرفعال است. -در نیم فصل دوم سال 91 این رشته را فعال می کنیم تا زمینه حضور بانوان را در المپیک فراهم کنیم. - آرزو می کنم مربیان خارجی که با آنها برای فعال شدن این رشته درخواست کرده ایم به ایران بیایند تا این رشته را از حالت رکود خارج کنیم.