اخبار آرشیوی
سرپرست فدراسیون شنا در گفتگوی تفصیلی با «نسیم»: برای کسب مدال المپیک باید برنامهریزی بلند مدت داشته باشیم/ مدیران میآیند و میروند و باید همه پیرو برنامههای هم باشیم/ تا زمانی که در تمام ردههای سنی خود شنا و دو و میدانی نداشته باشیم ورزش ایران رشد نخواهد کرد
محسن رضوانی، سرپرست فدراسیون شنا هفته گذشته مهمان خبرگزاری «نسیم» بود. محورهای گفتگوی وی با خبرنگاران «نسیم» به شرح زیر است: - شنا در تمام دنیا از رشته های بسیار قابل توجه است و حتی در بسیاری از کشور ها در زمان برگزاری مسابقات شنا نمی توان بلیط آن را تهیه کرد زیرا علاقه مندان زیادی از این رشته ورزشی استقبال می کنند. -ضمن احترام برای فوتبال و جایگاه ویژه ای که برای این رشته قائل هستم می خواهم بدانم چرا ما نباید در ایران به ورزش های پایه خود توجه ویژه داشته باشیم. -ما با شنا می توانیم جامعه خود را درمان کنیم. در تمام کشور ها به ورزش های پایه توجه ویژه می شود. در آفریقا در هر استان یک استخر استاندارد وجود دارد و زمانی که قهرمانان ملی شنا برای ورزش به آنجا می روند فدراسیون در آمد زایی بسیار خوبی خواهد داشت. -در دین ما به شنا تاکید شده است و حضرت رسول خواسته اند به فرزندان مان شنا یاد دهیم. امیدوارم در المپیک 2020 کشتی حذف نشود اما فلیپس شناگر آمریکایی در یک المپیک 9 مدال گرفته است و ما باید بدانیم می توانیم با سرمایه گذاری در شنا به این مرحله برسیم. -ما در حال حاضر در میان ورزشکاران 8 ساله خود توانایی لازم را
برای رسیدن به موفقیت های بزرگ می بینیم اما وقتی سن این ورزشکاران بالاتر می رود به خاطر مشکلات شخصی نمی توانند رکورد های خود را بهبود بخشند. -فدراسیون شنا در این مدت تا حد ممکن از ورزشکاران خود حمایت کرده است و حتی ما سعی کرده ایم برای آنها حقوقی نیز در نظر بگیریم. -فدراسیون شنا ایران امکانات زیادی ندارد اما مطمئن باشید اگر امکانات لازم به ویژه استخرهای استاندارد در اختیار ما قرار گیرد می توانیم موفقیت های بزرگی را کسب کنیم. -همانطور که مشخص است در شنا نمی توان در کوتاه مدت مدال مهمی را کسب کرد و ما برای کسب مدال در المپیک باید برنامه ریزی بلند مدت در شنا داشته باشیم. -ما باید مدیریت برنامه ریزی داشته باشیم و می خواهیم این کار را در فدراسیون انجام دهیم تا بتوانیم در بحث آموزش برای ورزشکاران 8 سال عملکرد خوبی داشته باشیم تا هرکسی بعدا جایگزین ما شد مجبور نباشد کار را از ابتدا آغاز کند. -باید در ورزش کشورمان به این نکته توجه ویژه داشته باشیم که مدیران در ورزش می آیند و می روند اما نباید هر کسی خط خودش را دنبال کند و باید همه پیرو برنامه های هم باشیم. -بودجه فدراسیون ما سال گذشته 800 میلیون تومان بوده و برای
امسال هنوز بودجه ای در نظر گرفته نشده است. ما می توانیم برای خود درآمد زایی داشته باشیم اما چرا نباید برروی کار های استخر ها نظارت مستقیم داشته باشیم. -حضور در ورزش به معنای مطرح شدن در جامعه است و ما زمانی که برای خدمت به ورزش می آیم نباید به فکر مطرح کردن خود باشیم و تنها باید به فکر پیشرفت کار ها باشیم. -شخصا 20 سال بازیکن تیم ملی شنا بودم و 5 دوره در بازی های آسیایی حضور داشتم و میادین زیادی را در این رشته دیده ام و امروز می خواهم به شنا ایران خدمت کنم. از رسانه ها خواستم اگر روزی دیدند من در شنا مفید نیستم باید از من بخواهند که از شنا بروم. -اگر من دلسوز شنا باشم باید به این رشته ورزشی خدمت کنم. شنا خانه دوم من است و مطمئن باشید امثال من هیچ گاه نمی توانند از این ورزش دور باشد. -این فدراسیون وضعیتی دارد که الان شاید بزرگترین مدیران دنیا هم کاری نتوانند کنند. کار فدراسیون بسیار سخت است ما باید در ابتدا مشکلات مالی را برطرف کنیم و پس از آن اگر می خواهیم شنا ایران در میادین بین المللی موفق شود باید ثبات در آن را حاکم کنیم. -حدود 10روز دیگر مسابقات جهانی در اسپانیا شروع می شود و فدراسیون جهانی 5 سهمیه به
کشورمان داده است که از این تعداد سه نفر شناگر هستند و همه این تیم با پول فدراسیون جهانی به اسپانیا اعزام خواهند شد. -از زمانی که آمدم در هر شرایطی تیم های خود را به مسابقات بین المللی اعزام کرده ایم و حتی پیش از این نیز زمانی که می خواستیم در مسابقات کویت شرکت کنیم به آنها مشکلات مالی خود را اعلام کردیم و آنها 10 روز میزبان ما به صورت رایگان بودند. این خدمات باعث می شود وجدان من راحت شود زیرا توانسته ام قدم های مثبتی برای شنا کشورم بردارم. -باید یادی از جعفری رییس اسبق فدراسیون کنم و می خواهم طرح بسیار خوب وی را که قرار بود قشر محروم را از طریق وزارت آموزش و پرورش با آب آشنا کنند را پیگیری کنم. -ما استعداد های بسیار خوبی در شنا ایران داریم که می توانند برای کشورمان افتخار آفرینی کنند و برای پیدا شدن این استعداد ها باید به این قشر محروم هم توجه کنیم. تا زمانی که ما در تمام رده های سنی خود شنا و دو و میدانی نداشته باشیم ورزش ایران رشد نخواهد کرد. -در کمیته بین المللی المپیک بعد از فوتبال بیشترین پول در شنا هزینه می شود. فدراسیون ما متشکل از 5 رشته است که این نشان از گستردگی کار ما دارد. -آنقدر که باشگاه های
بزرگ ما برای بعضی از بازیکنان تیم های دیگر خود پول هزینه می کنند و از آنها خواسته ایم مقداری از این هزینه را شنا هم کنند خسته شده ایم.فکر می کنم حضور باشگاه های بزرگ ورزشی کشورمان در لیگ های شنا، دو و میدانی و ژیمناستیک باید تبدیل به قانون شود. -قرارداد ورزشکاران ما در رشته شنا و واترپلو در سال 15 میلیون تومان است که تا کنون بسیاری از ورزشکاران ما پول خود را دریافت نکرده اند. -چگونه می توانیم در صورتی که باشگاه به ورزشکاران پول ندهند آنها را تامین کنیم. اگر باشگاه قدرتمند نداشته باشیم به هیچ عنوان نمی توانیم موفق باشیم. سال 74 قرارداد من در پلی اکلیل اصفهان چهار میلیون بود که حتی در آن زمان از والیبال و بسکتبال بالا تر بود اما رفته رفته قرارداد ما افت کرده است و دلیل می تواند بسیاری از مسایل از جمله مدیریت باشد. -ما باید برای ورزشکاران پایه خود انگیزه سازی کنیم. در حال حاضر مسایل روانی در قهرمانی ورزشکاران ما نقش زیادی دارد. -مربیان شنا باید بالاترین درآمد را داشته باشند و برای این کار باید ساختار آموزش ما تغییر کند و می خواهیم سیستم آموزش در کل ایران یک شکل شود. -شنا ایران می تواند رشد بسیار خوبی در سال های
آینده داشته باشد اما برای این کار باید بودجه خوبی نیز در اختیار قرار گیرد و همچنین بسیاری از مسایل مربوط به این رشته تبدیل به قانون شود. - یک مشکل بزرگی که در چند ماه گذشته برای ما وجود آمد بحث سرمربی سابق واترپلو مالارا بود که قراردادی چهارساله با 10 بلیط سالیانه برای رفتن به ایتالیا که بسیار بالا بود با ایران ثبت کرده بود. -در مسابقات المپیک لندن که حضور داشتم 10 مربی بزرگ از قیمت قرارداد ما با این مربی تعجب کرده بودند. 456 هزار فرانک مبلغ شکایت مالارا در دادگاه بین المللی بود و من هم در آن زمان معتقد بودم پرداخت تمام این پول اشتباه است. -در آن زمان ما هم از این مربی شکایت کردیم و کار های مربوطه برای برگزاری جلسه رسیدگی به این پرونده آغاز شد. در ابتدا ما اعلام کردیم این پول را نخواهیم داد و به همین دلیل جلسه برای دو طرف گذاشته شد و ما در آن صحبت های خود را عنوان کردیم. -بعد از این جلسه مالارا شرایط خود را یکبار دیگر به ما اعلام کرد که ما باشرایط جدید این مربی هم مخالفت کردیم. -شکایت او در نهایت به این ختم شد که هزینه دادرسی 20 هزار فرانک دادگاه را ما پرداخت کردیم و 25 هزار فرانک سوئیس هم به خود مالارا
دادیم و دادگاه هم 10 هزار فرانک به ما بازگرداند که این قابل مقایسه با مبلغ اولیه نیست. -مالارا بعد از این جریان با ما ارتباط بسیار صمیمیانه ای پیدا کرد و قرار است او از دو هفته دیگر به مدت سه ماه مجددا در تیم ملی واترپلو مشغول به کار شود. نکته قابل توجه مبلغ بسیار کمتر قرار این مربی نسبت به گذشته است. -در انتها باید از تمام مدیران پیش از خود در فدراسیون شنا تشکر کنم و به طور حتم زحمات آنها همیشه برای ما قابل توجه و احترام خواهد بود.