گودرزی: فدراسیون فوتبال خودش باید پول کی‌‎روش را بدهد

به گزارش خبرنگار «نسیم»، گودرزی در نشست خبری گفت: در بخش همگانی هم توانستیم 10 درصد بودجه فدراسیون‌ها را به این موضوع اختصاص دهیم و برنامه‌های ویژه ای هم برای این بخش در نظر گرفتیم.

یکی دیگر از اقدامات ما حرکت به سمت خصوصی سازی است. در بودجه سال 93 خودم هم پیشنهاد کردم که اماکن ورزشی نیمه تمام به بخش خصوصی واگذار شود که این لایحه در مجلس به تصویب رسید تا کمک بزرگی به واگذاری اماکن ورزشی به بخش خصوصی صورت بگیرد چرا که با امکانات دولتی امکان گرداندن چرخ ورزش نیست.

قبل از اینکه به وزارت ورزش بیایم تحلیل‌هایی درباره آن داشتم و زمانی که آمدم براساس آن تحلیل‌ها این پست را تحویل گرفتم.

مهم‌ترین مسئله ورزش ما عدم رعایت قوانین و دستورالعمل‌هایی بود که دولت و مجلس تصویب کرده بودند.

مهمترین بخش موضوع اساسنامه فدراسیون‌ها بود. برخی از فدراسیون‌ها بیش از دو سال بود که با سرپرست اداره میشدند اما درحال حاضر سه فدراسیون با سرپرست اداره می‌شوند.

مسئله دیگر وجود ابهام در موضوعات مالی فدراسیون‌ها، تیم‌ها و بخش‌های وابسته به دولت بود که در ابتدای کار این شفافیت‌ها در آئین‌نامه‌ها ایجاد شد.

موفقیت تیم‌های ملی باعث سربلند و نشاط جامعه شد که البته این نتایج توسط تیم جدید وزارت‌خانه نبوده و همه می‌‌دانند که هر موفقیتی از سال‌های قبل ایجاد می‌شود.

حضور تیم ملی فوتبال در جام جهانی شاید به لحاظ نتیجه تفاوتی با گذشته نداشت اما در دو بازی اول نمایش قابل قبولی ارائه شد.

در حوزه ورزش همگانی نیز برای اولین بار 10 درصد اعتبارات فدراسیون‌ها به این حوزه اختصاص یافت و در ارزیابی فدراسیون‌ها به عنوان یک شاخص مطرح است.

مسئله دیگر حرکت به سوی خصوصی‌سازی بوده است که این فقط مربوط به استقلال و پرسپولیس نیست. درحال حاضر اماکن ورزشی نیمه‌تمام و تکمیل نیز باید به بخش خصوصی واگذار شود. امیدوارم با تشویق‌های در نظر گرفته شده بخش خصوصی وارد شود.

درباره تیم‌های دولتی نیز تا جایی پیش رفته‌ایم که شرکت‌هایی که به مرحله واگذاری می‌رسند به وزارت اقتصاد واگذار می‌شوند. درحال حاضر تیم‌های دولتی در این موقعیت قراردارند.

چهارشنبه با وزیر دادگستری و کارشناسان سازمان خصوصی‌سازی جلسه‌ای داریم تا مدل واگذاری تیم‌های دولتی ارائه شود. یکی دیگر از فعالیت‌های وزارت پیش‌بینی و طراحی استراتژی ورزش و قانون ورزش است.

عدالت توزیعی در حوزه بانوان متاسفانه در گذشته محقق نشده اما خوشبختانه مسئول ورزش بانوان وزرات ورزش که سابقه ورزشی و دانشگاهی دارد، در حال تلاش برای بالاتر بردن جایگاه ورزش بانوان در ساختار فدراسیون‌هاست و تلاش شده به صورت ویژه نقش بانوان در فدراسیون‌ها دیده شود.

خوشبختانه شورای راهبردی در ورزش بانوان تشکیل شده که این شورا متشکل از افرادی با سابقه ورزشی، دانشگاهی و مدیریتی است و ماهم پیگیر و پیشتیبان این شورا هستیم.

در مدت 9 ماه خدمت در دولت 12 سفر استانی داشتم و از نزدیک با مشکلات و کمبودهای این استان‌ها آشنا شدم. تصمیماتی در همان مناطق اتخاذ و تلاش شد با وجود محدودیت منابع از سایر منابع در حل برخی مشکلات زیرساختی استفاده شود.

در حال حاضر 3870 پروژه نیمه‌تمام و شروع نشده در بخش اماکن ورزشی وجود دارد که متاسفانه در دولت گذشته بدون استراتژی معین و پیش‌بینی منابع کلنگ آنها زده شده است. با میانگین فعلی که ما در خصوص در منابع مالی و اعتبارات در نظر گرفته‌ایم، چیزی حدود 50 سال زمان می‌برد تا این پروژه‌ها تمام شود و رقمی بیش از هفت هزار میلیارد تومان برای این پروژه‌ها نیاز است.

افتتاح بسیاری از این پروژه‌ها از مطالبات مردم است اما مردم در نظر داشته‌ باشند ما مطابق منابع، اعتبارات و اولویت‌های خود باید در این زمینه فعالیت کنیم.

تا پایان امسال حدود 150 پروژه که حدود 90 درصد از کار آن انجام شده را تمام می‌کنیم و الباقی می‌ماند برای سال‌های بعد. البته در قانون بودجه در ردیف‌های آن برای پروژه‌هایی که زیر 50 درصد است، این مساله پیش بینی شده که با مشارکت بخش خصوصی و کمک به این بخش پس از اتمام آنها، این پروژه‌ها به اتمام برسد.

وزیر ورزش در پاسخ به اینکه مخالف کفاشیان و خواستار تغییر مدیران زیر دستی صحبت‌هایی شده که آقای سجادی سرپرست این فدراسیون خواهد شد گفت: هرچه ما تلاش می‌کنیم که به سمت سیاست‌های کلان و درست حرکت کنیم و همه‌چیز براساس قانون پیش برود، اولین بحثی که در بحث قانون مطرح می‌شود، پایبندی به اساسنامه و مقررات است. در همه فدراسیون‌ها که فدراسیون فوتبال نیز یکی از آنهاست، اساسنامه وجود دارد که بخشی از این اساسنامه‌ها براساس یک اساسنامه تیپ نوشته شده و برخی متفاوت از آن.

شاید ما که بخشی از دولت هستیم در خصوص فدراسیون‌ها نظراتی داشته باشیم اما به دنبال این هستیم که همه‌چیز براساس آیین‌نامه و مقررات باشد و مطلقا دخالتی در فدراسیون‌ها نداشته باشیم. به هرحال سازمان‌های ناظر که وزارت ورزش نیز یکی از آنهاست، باید حقوقی داشته باشند. در حال حاضر بحث، بحث فوتبال نیست و اگر بحث فوتبال هم باشد، اشاره کردم که به خودمان اجازه دخالت نمی‌دهیم و دخالت نمی‌کنیم. هیات رئیسه فدراسیون‌ها توسط مجمع انتخاب می‌شود و این مساله ارتباطی به وزیر ندارد.

اما بحث دوم، یعنی بحث حضور معاون ورزش قهرمانی وزارت ورزش در فدراسیون فوتبال بود که براساس رویکرد اولی که توضیح دادم، این مساله منتفی است و در حد شایعاتی است که در برخی رسانه‌ها به آن دامن زده شده است.

ساختمان متعلق به وزارتخانه است؛ اعتبار مربوط به وزاتخانه است اما دولت اجازه ندارد از گل نازک‌تر به برخی فدراسیون‌ها بگوید. این مساله در کدام منطق می‌گنجد؟ اگر این مساله وجود داشت که فدراسیون‌ها خودشان درآمدزایی داشتند و هزینه می‌کردند، انتخابات‌ آنها براساس اساسنامه بود، در هیات‌های استانی اعمال نفوذ نمی‌شد و همه‌چیز براساس مشی دموکراتیک انتخاب می‌شد، باید این حق وجود داشت ولی نمی‌شود شترمرغی حرکت کرد. یعنی همه‌چیز را دولت تامین کند و هیچ دخالتی هم نداشته باشد. اما ما بر اساس آیین‌نامه حرکت می‌کنیم. بحث حضور سجادی شایعه است و من به عنوان وزیر اطلاعی ندارم و آن را تکذیب می‌کنم.

گودرزی در پاسخ به سوال «نسیم» مبنی بر اینکه خادم اعلام کرده در بحث اسپانسرینگ باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس اگر اسپانسری پیدا شود که بیشتر از اسپانسرهای فعلی هزینه کند، ما با تعامل سعی می‌کنیم آنها را جایگزین کنیم. آیا چنین چیزی شدنی است؟ گفت:

برای پاسخ به این سوال باید به گذشته برگردم. دو ماه قبل از اتمام سال که من به عنوان وزیر ورزش انتخاب شدم، باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس در شرایطی بودند که این دو تیم بدهی‌های بسیار انباشته‌شده داشتند و هیچ‌کس نیز پاسخگو نبود.

حساب‌های دو باشگاه مشوش و غیرشفاف بود؛ هرچند در حال حاضر نیز غیر شفاف است و ما هرروز شاهد بیرون زدن برگه‌ای هستیم که خواهان دریافت مطالبات‌شان از دولت هستند. ضمن اینکه دیگر قانون به ما اجازه نمی‌داد در این باشگاه‌ها هزینه کنیم و اگر قانون هم اجازه می‌داد، پولی در بساط نبود. در آن شرایط باید اسپانسر گرفته می‌شد و ما از افراد خوشنام دعوت به عمل آوردیم تا به دو تیم مورد علاقه خود کمک کنند.

در این زمینه برخی افراد با آن سابقه و خوش‌نامی در مقاطعی که نیاز به کمک آنها بود از کمک به تیم‌های مورد علاقه خود سرباز زدند و در نتیجه مجبور شدیم از اسپانسرهایی که اعلام آمادگی کردند کمک بگیریم اما ما در این مسئله سعی کردیم تعیین صلاحیت و اهلیت اسپانسرها را مدنظر قرار داشته باشیم.

حالا جایز است که اسپانسر آمده و به تیم‌های مورد علاقه خود کمک کرده و ما بخواهیم اسپانسر دیگری جایگزین کنیم؟ اما برای اینکه نشان دهیم شفافیت در زمینه اسپانسرهای دو باشگاه وجود دارد و جانب‌داری از هیچ اسپانسری صورت نمی‌گیرد، هر کسی که اعلام حضور برای اسپانسرینگ کند و بخواهد حامی مالی باشد و رقم بالاتری بپردازد، به آن احترام می‌گذاریم و از آن تشکر می‌کنیم و این اتفاق خواهد افتاد.

وزیر ورزش و جوانان در پاسخ به این سوال که در وزارت ورزش عدم توجه به بیلان مالی به چشم می‌خورد گفت: من علاقه مند نیستم در فوتبال ورود کنم اما به عنوان سازمان ناظر جلسات متعددی برای شفاف‌سازی فوتبال داشتیم و بازرسانی از دفتر نظارت به همه فدراسیون‌ها اعزام کردیم و از آنها گزارش مالی می‌گیریم.

با کمیسیون اصل 90 مذاکراتی انجام شد و از جانب مجلس مصوب شد که این موضوع پیگیری شود و سازمان‌های ناظر بر عملکرد فدراسیون فوتبال و سایر فدراسیون‌ها نظارت داشته باشند. تا جایی که به عنوان یک عضو مجمع فدارسیون‌‌ها اختیار دارم از مدیران فدراسیون‌ها در جهت نظم و انضباط مالی درخواست می‌کنم و ورود خواهیم کرد.

خزانه‌دارها جهت گزارش دهی موظف هستند و من معتقدم بی‌انضباطی مالی مختص به فدراسیون فوتبال نیست بلکه مختص به همه فدراسیون‌ها است. از فدراسیون‌ها خواستیم ورودی و خروجی مالی‌شان مشخص باشد و باید منابع مالی در حسابی که وزارت ورزش برای آنها باز کرده واریز شود که البته فدراسیون فوتبال نیز از این شرایط مستثنی نیست.

قانون گریزی را باید تعریف کرد گاهی قانون گریزی به عرف و اخلاق تبدیل شده گاهی می‌گویند چرا وزیر ورزش در این موضوع دخالت می‌کند و خودمان به آنها خط می‌دهیم و یاد می دهیم که در صورت ورود ما به دنبال تعلیق باشند البته آنها خودشان می‌دانند که کجا باید از منافع شخصی‌شان دفاع کنند. من معتقدم باید منافع ملی در نظر گرفته شود و وزارت ورزش براساس اساس‌نامه حقوق و حقی دارد که ورود در فدراسیون فوتبال نیز یکی ازاین موارد است.

وی در پاسخ به سوال «نسیم» در خصوص اینکه در جایی به تشویق بخش خصوصی و در جایی دیگر به در خصوص رانت‌خواری و ویژه‌خواری برخی از بخش‌های خصوصی هشدار می‌دهیم و تمیز دادن این دو موضوع چگونه ممکن است گفت: بخش خصوصی مفهومی دارد من یک بار عنوان کردم که فدراسیون‌ها مراقب باشند برخی افراد از رانت‌ها استفاده نکنند. برخی افراد تیم‌ها را می‌خرند و بعد از مدتی بدهی‌هایی پیدا می‌کنند و روانه زندان می‌شوند که تیم راه آهن یک نمونه ازآنهاست و اگر این کار با درایت انجام گرفته بود این مشکلات پیش نمی آمد.

بخش خصوصی یعنی اینکه در عرصه ورزش تقویت و توسعه زیرساخت‌ها را ایجاد کنیم. البته برخی به عنوان اسپانسر ورود می‌کنند که آن مفهومی جدا از بخش خصوصی دارد حامیان مالی کسانی هستند که در تعامل با تیم و در مقابل تیمی نیز در تعامل با آن برند هر دو منافعی به دست آورند.

مشوق برای حضور بخش خصوصی هستیم و این به آن معناست که مثلا یک مجموعه‌ای که 50 درصد آن تکمیل شده و یک میلیارد در آن نیز هزینه شده به میزان پنج میلیارد به بخش خصوصی واگذار شود و در واقع ما به آنها تخفیف دهیم تا از منابع معنوی و اقتصادی آن بهره‌مند شوند البته خیرین نیز هستند که امروز عمل صالح و صدقه جاری را به جای مدرسه و مسجدسازی در احداث ورزشگاه می‌بینند اینکه افرادی از بیرون هزینه کنند ممکن است منافعی برایشان داشته باشد ما مانعی برای حضور آنها نمی‌بینیم تا زمانی که خلاف قانون عمل کنند در صورت دیدن بی قانونی آنها را به مراجع قانونی ارجاع خواهیم داد.

فدراسیون بوکس سالیان دراز است که مشکل دارد و برخی معترض بودند و می‌گفتند که موروثی است و من هم منکر این قضیه نبودم و اجازه ورود ندادم تا اینکه رئیس فعلی نامه‌ای آورد که حضورش بلامانع است.

رئیس فدراسیون تیراندازی نماینده مجلس است و وی قرار بود ظرف دو ماه استفساریه‌ای ازمجلس بیاورد اما معطل کرد. برخی مواقع مسئله شکل سیاسی می‌گیرد من واهمه‌ای از کارت زرد و استیضاح ندارم متاسفانه گاهی قانون اولویت نیست استفساریه می گیریم و باید با فوریت به مجلس برود ولی هنوز نتیجه‌ای نگرفته‌ایم می‌گویند برای ما روشن است در مقابل هم قوه قضاییه می‌گوید نماینده مجلس بودن شغل محسوب می‌شود ما بین این تضاد گیر کرده‌ایم و بین اختلاف قوه قضاییه و مقننه مانده‌ایم ما نمی‌توانیم بگوییم کدام یکی ارجح است و نهایتا باید سراغ قانون برویم.

متاسفانه سایر دستگاه ها به کار خود عمل نکرده‌اند دیوار ورزش کوتاه است و رسانه‌ها نیز در تخریب آن نقش دارند.

شورای امنیت فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش را برای احقاق حق از صدا و سیما منع کرد همیشه موضوعات امنیتی به ضرر ورزش است و حق آن ضایع می‌شود.

چرا شورای امنیت که مصوبه آن برای ما واجب‌الاجراست یک بار به نفع ورزش عمل نمی‌کند. تیم‌های ما در لیگ برتر باید از حق پخش تلویزیونی استفاده کنند تا من کاسه گدایی برای اینکه تیم هایمان زمین نخورند جلوی اسپانسرها به دست نگیرم. صلاح است فوتبال 180 میلیارد تومان نگیرد ولی آنها که درآمدی بسیار بیشتر دارند از 180 میلیارد خود نگذرند.

فدراسیون سوارکاری انتخاباتش دیر شده که علت داشت. در بعضی از فدراسیون‌ها که شکم به تبانی است حتی اگر زمان هم به تاخیر بیفتد آن را به تعویق می‌اندازند در اسکی نیز احتمال تبانی دیدم و آن را لغو کردم تا در شرایط سالمی برگزار شود.

رضازاده عضو شورای شهر است و دوبار به وی تذکر دادم که سریعا تکلیف خود را مشخص کند ترجیح ما حضور وی در فدراسیون وزنه‌برداری است.

شطرنج و تنیس پایان دوره‌ آنهاست و باید سرپرست‌شان مشخص شود بستکبال نیز 21/4 دوره‌اش تمام شده ولی به دلیل نزدیکی به بازی‌های آسیایی فعلا به تعویق افتاد. شرایط برگزاری انتخابات تیراندازی با کمان فراهم شده با توجه به نزدیکی به بازی‌های آسیایی و شانس کسب مدال در این رشته استعلام گرفتیم تا انتخابات این فدراسیون نیز بعد از بازی‌های آسیایی برگزار شود.

محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های قانونی هفته گذشته برطرف شد و امیدواریم شورای عالی ورزش تشکیل شود.

من نتایج بازی‌های آسیایی پس از انقلاب را بررسی کردم. در دوره‌هایی در جایگاه دهم، هشتم و هفتم و ششم و پنجم و در نهایت چهارم که دوبار اتفاق افتاده است قرار گرفته‌ایم. اینها را براساس نرخ روند پیگیری کردم. حاصل و برآیند میانگین این مدال‌ها براساس بررسی‌ها جایگاه ما را در این دوره بین پنجم یا ششم نشان می‌دهد که شانس هردو جایگاه 50-50 است.

جایگاه چهارم ما در دوره گذشته براساس بررسی‌های ما یک تصادف بوده؛ از این جهت که مجموع مدال‌های ما در بازی‌های آسیایی گذشته 59 مدال بود و رقیب بعدی ما که از ما پایین‌تر قرار گرفت، 79 مدال گرفته بود. یعنی 20 مدال بیشتر از مجموع مدال‌های ما. یعنی یک طلای بیشتر، منجر به توفیق یک پله‌ای ما در مجموع شد.

اگر در این دوره یکی از این 20 مدال طلا شود، ما پایین‌تر قرار می‌گیریم و این یک احتمال فنی است. ما براساس کارشناسی‌هایی که صورت دادیم، احتمال اینکه 20 مدال طلای دوره قبل را تکرار کنیم وجود دارد اما اینکه رقیب ما از 25 مدال اختلافی دوره گذشته چند طلا بیشتر بگیرد نیز وجود دارد. این تحلیل‌ها جایگاه ما را پنجم یا ششم نشان می‌دهد اما در ورزش همیشه تصادف وجود دارد و احتمال اینکه ما به جایگاه چهارم برسیم هم همچنان وجود دارد.

یک روزی ما تصور نمی‌کردیم والیبال ما به چنین جایگاهی برسد. قطعا در حال حاضر نمی‌توانیم به دومی بازی های آسیایی که رئیس جمهور گذشته گفته بود فکر کنیم اما با کار کارشناسی، برنامه‌ریزی، گرفتن اطلاعات علمی و استفاده از تجربیات این احتمال برای آینده وجود خواهد داشت. اما اینکه بخواهیم به صورت فوری و فوتی این اتفاق حاصل شود، بعید می‌دانم.

اولا هاشمی‌طبا حکم مشاوره از طرف من ندارد. در خصوص اینکه اذعان می‌شود وزارت ورزش بی‌برنامه است، باید بگویم هرکسی می‌تواند نظر خود را بگوید و این نظر شخصی اوست. وزارت ورزش در مدت فعالیت خود همه برنامه‌هایش را براساس قانون پیش برده است. در کنار من معاونینی با سابقه 45 سال کار و فعالیت در ورزش، بالاترین درجه تحصیلی، بالاترین درجه استادی تمام در ورزش حضور دارند. مگر می‌شود یک مجموعه متخصص برنامه نداشته باشد؟

ما یک برنامه کاملا مدون که خدمت مجلس نیز اعلام کردیم و در سایت وزارتخانه نیز وجود دارد را مرحله به مرحله جلو می‌بریم. حالا اینکه کسی بگوید اشکالات تئوریک به این برنامه دارد قابل شنیدن است اما اینکه بگوییم اصلا استراتژی وجود ندارد منطقی نیست. همین آقایان در مدت حضور خود در سازمان تربیت‌بدنی بدون استراتژی به مناسبت پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1377 اعلام کردند 1377 اماکن ورزشی احداث می‌کنند. حالا باید سوال شود چرا فقط 93 مجموعه ورزشی ساخته شد؟

اگر سیر طبیعی طی می‌شد، بیشتر از این تعداد باید ساخته می‌شد. خیلی از مجموعه ورزشی‌هایی که در آن زمان افتتاح شد، برایشان جا یابی مناسبی صورت نگرفته بود و الان این اماکن ورزشی تبدیل به انبار علوفه شده است. اگر دوستان به برنامه‌های وزارت ورزش مراجعه کنند یا حتی دسترسی به یک کامپیوتر داشته باشند، می‌توانند برنامه‌های وزارتخانه را در سایت مجلس شورای اسلامی و وزارتخانه ببیند.

نگاه ما به فوتبال قلبی نیست و نگاه ایجابی است و کاملا مثبت نگاه می‌کنیم. اگر بخواهیم پیرایه‌ها را از دامن ورزش پاک کنیم، به معنی نابود کردن ورزش نیست. یکی از این پاک کردن پیرایه‌ها، حذف غیرمتخصصین است که در متن ورزش و به نام ورزش استفاده‌های زیادی از ورزش انجام داده‌اند. این استفاده‌ها ممکن است مالی نباشد اما جایگاهی، مقامی و منزلتی صورت گرفته باشد. کار باید در ورزش به دست کاردان سپرده شود. کسانی که کارشناس هستند و تحصیلات دارند. کی یک مهندس نساجی می‌تواند در وزارت ورزش باشد؟ اگر این اتفاق بیفتند، من وزیر باید یک کارخانه ریسندگی را اداره‌ کنم. یک حسابدار باید رئیس حسابداری باشد نه در یک فدراسیون حضور داشته باشد.

اگر بخواهیم پیرایه‌ها را پاک کنیم، می‌گویند فاقد تجربه کار هستیم. این دوستان شوخی‌ها و نکته‌هایی که در یک مجلس دوستانه مطرح شده بود را خیلی جدی و برخلاف اخلاق در رسانه‌ها مطرح کردند. این دوست ما در یک جلسه خصوصی پیش من آمد و خواست حالا که وزیر ورزش هستم، ریاست کمیته ملی المپیک را نیز برعهده بگیرم. من به ایشان اعلام کردم میلی برای این کار ندارم و نمی‌خواهم با یک دست چند هندوانه بردارم.

آنها خیلی تلاش کردند من را به سمت ریاست کمتیه ملی المپیک ببرند اما من علاقه‌ای نداشتم. هرچند نیت آنها این بود وقتی به من اصرار می‌کنند، من به آنها بگویم شما تشریف بیاورید و رئیس کمیته شوید اما این حق ورزش نبود؛ چون کسانی باید در ورزش باشند که سابقه کافی داشته باشند. من نمی خواهم هیچ‌گاه خلاف قانون حرکت کنم و این خلاف قانون حرکت نکردن شاید آقایان را برآن دارد که بگویند من بی خاصیت هستم. اگر خاصیت این است که در هرچیزی دخالت کنم، ترجیح می‌دهم این کار را انجام ندهم.

وقتی دوستان تفاوت جلسات خصوصی و امانت‌داری را با این رفتارها قائل نمی‌شوند، من دیگر حرفی ندارم.

گودرزی در خصوص تخلفات مجمع فدراسیون فوتبال در سال 90 و اینکه وزارتخانه این مسئله را پیگیری خواهد کرد؟ گفت: من با زحمتکشان و کارشناسان فوتبال جلساتی می‌گذارم تا اطلاعات دقیق و درستی بگیریم. می‌خواهیم تصمیمات اشتباه نگیریم و نمی‌خواهیم نکاتی را در خصوص تخلفات مطرح کنیم که اثبات نشده باشد اما اگر این اتفاقات افتاده باشد، مطمئن باشید از طریق مجاری قانونی پیگیری می‌کنیم. باید شرایط را به گونه‌ای تنظیم کنیم که این تخلفات به فضای ورزش لطمه‌ای وارد نکند و نباید مسائل را به گونه‌ای عریان مطرح کنیم. اگر این کار نیز انجام شده، امیدوارم سهوی بوده باشد. این موضوع را در مجمع مطرح می‌شود و از 70 عضو آن اطلاعاتی گرفته می‌شود. البته من به عنوان وزیر ورزش سعی می‌کنم به جایگاه‌مان به عنوان ناظر عمل کنم و مطمئن باشید در خصوص مشکلات اساسنامه پیگیری کامل انجام خواهد شد.

همانطور که در بحث اساسنامه کمیته ملی المپیک من به صورت محرمانه از معاونت حقوقی نهاد ریاست جمهوری استعلام کردم و حتی در ملاقات با وزیر امور خارجه از وی خواستیم سفیر ما در ژنو با مقر IOC تماس بگیرد و استعلامات لازم را در مورد اساسنامه انجام دهد؛ ما ترجمه اساسنامه را برای او فرستادیم که آن موقع نیز خطر تهدید و تعلیق بالای سرما بود. متاسفانه اینگونه شده که ما هرگاه قصد راستی‌آزمایی در مقررات را داریم،‌ آقایان با مجامع تماس می‌گیرند و اجازه نمی‌دهند از طریق روابط درست این مسائل و خطرات برطرف شود. دکتر امین‌زاده، معاون حقوقی نهاد ریاست جمهوری اساسنامه کمیته المپیک را ترجمه کرد و موارد خاص را به ما اعلام نمود. من نیز به صورت محرمانه در جلسه هیات دولت این اساسنامه را از او تحویل گرفتم اما همین که در ماشین نشستم رادیوی ورزش نامه محرمانه وزیر به معاون حقوقی نهاد ریاست جمهوری را خواند و من با پیگیری‌هایی که انجام دادم، مطلع شدم همین آقایان متن نامه را به واسطه ارتباطاطی که داشته بودند، گرفته و منتشر کردند تا دست ما در پوست گردو بماند و از طرفی اجازه ندهند با رایزنی پیگیر تخلفات باشیم.

این مسائل جای تاسف دارد. افشاگری به نفع جامعه ورزش نیست و به لحاظ قانونی نیز برای ورزش ما خوب نیست.

درباره سرمربی، کادرفنی و مدیران تیم‌های ملی ورود نمی‌کنم. این کار تخصصی و در حیطه وظایف فدراسیون‌هاست. اگر آنها بخواهند مشورت می‌دهیم اما همه چیز در اختیار آنهاست.

زمانی که برای استقبال از تیم ملی فوتبال به فرودگاه رفتم اولین نفر با من دست داد و گفت: کی‌روش را نگه دارید. به همین ترتیب تا نفر آخر هم همین جمله را تکرار کردند و متوجه شدم هماهنگی خوبی در این مورد وجود دارد و هرکسی آن را ایجاد کرده، درایت داشته است. از روزهای قبل هم در پرتاژها جمله کی‌روش را نگه دار را می‌دیدم. همه می‌گفتند به‌به به این بازی و به به این باخت شرافتمندانه و حتی به خاطر آن شکست به خیابان‌ها هم آمدند. رسیدیم به اینجا که باید شاکر باشیم چقدر خوب می‌بازیم. اگر دوره‌های قبل را ببینیم فرقی نمی‌کند.

هیچ فرقی نکرده‌ایم و همان عملکرد را داشتیم. شکست، شرافتمندانه و غیر شرافتمندانه ندارد. هرجوری که خودمان را به جام جهانی برسانیم باز هم دو باخت و یک مساوی در کارنامه ما ثبت شده است. این نگاه غلط است و باید مبنای تحلیل‌ها کارشناسی و دقیق باشد. اگر با حفظ یک فرد منافع ملی حفظ می‌شود باید برای ماندنش پول خرج کنیم. به عنوان مشاور به فدراسیون گفتم اجازه ندارید هر شرایطی را قبول کنید.

ضمن حفظ منافع، شان و منزلت خودمان نباید اجازه بدهیم مربی رئیس فدراسیون شود و خودش قرارداد هتل را امضا کند. این موضوع تهدیدی برای رئیس فدراسیون است.

وزارت ورزش به هیچ‌وجه این هزینه را نخواهد پذیرفت و به فدراسیون هم گفته‌ایم که پول کی‌روش را باید خودشان بدهند.