بالاخره عضویت در شورای شهر و مجلس شغل محسوب میشود یا خیر؟
جدا از اینکه شورای شهر با چه هدفی از رضازاده حمایت میکند، باید از مسئولان خواست که یکبار برای همیشه این مشکل را حل کنند و با طی کردن روند قانونی کار و نه به صورت موردی، این موضوع را به سرانجام برسانند
به گزارش گروه ورزشی «نسیم»، موضوع حضور نمایندگان مجلس و شورای شهریها در ورزش طی یک سال گذشته به یک چالش بزرگ برای وزارت ورزش و البته برگزاری مجامع انتخابی فدراسیونهای ورزشی تبدیل شده است و وزارت ورزش و سازمان بازرسی از یک سو تاکید بر ممنوعیت حضور آنها در فدراسیونهای ورزشی دارند و آنها را دو شغله میدانند و از سوی دیگر نمایندگان مجلس با نامه معاون حقوقی مجلس و شورای شهری ها نیز با حکم شورای حل اختلاف خود را مجاز به حضور در فدراسیون های ورزشی می دانند. در خصوص موضوع حضور نمایندگان مجلس ظاهرا نامه معاون حقوقی مجلس کفایت کرد و مهدی هاشمی بر همین اساس به عنوان کاندیدای ریاست فدراسیون تیراندازی ثبت نام کرد و توانست به عنوان رئیس این فدراسیون منصوب شود.البته این انتخابات هم چندان خالی از حواشی نبود و سازمان بازرسی تا آخرین ثانیه ها بر ممنوعیت حضور نمایندگان مجلس در فدراسیون های ورزشی تاکید داشت. موضوع اصلی که در این روزها انتخابات فدراسیون های ورزشی به خصوص وزنه برداری را با حاشیه رو به رو کرده است، تاکید وزارت ورزش و جوانان بر ممنوعیت حضور رضازاده و لزوم استعفای وی از شورای شهر و تاکید شورای شهریها و البته خود رضازاده بر قانونی بودن حضورش در این انتخابات است. چمران طی روزهای اخیر بارها بر قانونی بودن حضور رضازاده در انتخابات فدراسیون وزنه برداری تاکید کرده است و به شخصه موضوع را پیگیر می کند.
تلاشهای شورای شهر برای اثبات شغل نبودن شورای شهر باعث شده تا حساسیتها بر این انتخابات بیشتر شود و به طبع آن حساسیت رسانه ها بر اینکه چرا شورای شهر فقط برای حضور رضازاده تلاش می کند در حالیکه پیش از این 3 عضور شورای شهر برای حضور در انتخابات فدراسیونهای ورزشی ثبت نام کردند و هر سه نیز طبق قانون با ممنوعیت حضور از سوی سازمان بازرسی رو به رو شدند. در همین یک ساله گذشته هادی ساعی، دنیا مالی و جدیدی برای حضور در انتخابات تکواندو، قایقرانی و کشتی اعلام آمادگی کرده بودند اما هر سه از رسیدن به ریاست فدراسیون و حتی مجمع برگزاری انتخابت باز ماندند و سازمان بازرسی شرط استعفای آنها از شورای شهر را مطرح کرد. در آن زمان با وجود تلاش های زیاد ساعی اجازه حضورش به انتخابات فدراسیون تکواندو داده نشد و سازمان بازرسی با تکیه بر آنچه قانون تعیین کرده است، او را دو شغله نامید. در مورد دنیامالی نیز شرایط به همین شکل بود اما او برای حضور در انتخابات قایقرانی استعفای خود را به شورای شهر اعلام کرد و توانست در مجمع انتخابات با رای اکثریت اعضا به عنوان رئیس فدراسیون قایقرانی منصوب شود اما پس از رد استعفای وی توسط شورای شهر دنیامالی از فدراسیون قایقرانی استعفا داد. عباس جدیدی نیز پیش از انتخابات فدراسیون کشتی زمانیکه که با ممنوعیت حضورش از سوی سازمان بازرسی رو به رو شد استعفا داد اما درست یک سال بعد شورای شهر به یکباره عزم خود را برای رفع مشکل رضازاده جزم کرده است. نکته قابل توجه در اینجا این است که اگر قانون شورای شهر را شغل می داند و سازمان بازرسی ممنوعیت حضور آنها را در شورای شهر اعلام کرده است، چرا رضا زاده تلاش می کند از قانون فرار کند؟ آیا این درست است که شورای شهری هایی که پیش از این موضع گیری خاصی در مورد حضور دوستانشان در فدراسیون های ورزشی نداشتند، به یکباره به حمایت از یک فرد خاص بپردازند؟ روی شخص ما با خود رضا زاده نیز هست. آیا وی حاضر هست صرفا برای حفظ پست ریاست خود در فدراسیونی که عملکردش هم قابل تامل است، قانون را به نفع خود تغییر دهد؟ آیا جز این بود که ورزشیها به واسطه چهره ورزشی خود رای مردم را برای حضور در شورای شهر به دست آورده اند؟ آنها حالا می خواهند بار دیگر به واسطه جایگاه خود شورای شهر به ورزش باز گردند و این موضوع رویه مناسبی نیست که در ورزش شورای شهر وجود دارد. جدا از اینکه شورای شهر با چه هدفی از رضازاده حمایت می کند، باید از مسئولان خواست که یکبار برای همیشه این مشکل را حل کنند و با طی کردن روند قانونی کار و نه به صورت موردی، مشخص کنند که بر اساس قانون عضویت در شورای شهر و حتی مجلس شورای اسلامی شغل محسوب می شود یا نه؟
رضازاده در آخرین مصاحبه خود اعلام کرده است که به قانون پایبند است و اگر شرایط حضور در انتخابات فدراسیون وزنهبرداری مهیا نیست، از حضور در انتخابات کنارهگیری میکند و در همان شورای شهر باقی میماند. باید تا روز انتخابات این فدراسیون(7 اردیبهشت) صبر کرد و دید که سرانجام این فدراسیون پرحاشیه چه چیزی خواهد شد.