شرفی: خاطرهنگاری بزرگترین سرمایهای است که داستاننویسی حاضر دارد
این نویسنده در کارگاه داستان سیزدهمین جشنواره شعر و داستان جوان سوره گفت: ما از دوران قاجاریه بحث خاطرهنویسی در کشورمان شکل گرفته که البته بیشتر این خاطرات چاپ نشده است
به گزارش خبرنگار «نسیم»، کارگاه داستان در حاشیه سیزدهمین جشنواره شعر و داستان جوان سوره با حضور ساسان ناطق و محمدرضا شرفی خبوشان برگزار شد.
در ابتدای این کارگاه شرفی با اشاره به زحمت نویسندگان در حوزه انقلاب و دفاع مقدس گفت: حیطه تاریخ خواه ناخواه حیطهای است که گذشته است و نویسنده برای پیدا کردن حس و حالتی که در گذشته بوده است نیازمند زحمت زیاد است.
وی افزود: کسی که موضوعی را انتخاب میکند که مبنای تاریخی دارد کار پر زحمتی را به دوش میکشد نویسندهای که خودش موضوعی را تجربه کرده راحتتر مینویسد.
این نویسنده ادامه داد: قبل از رفتن به سراغ یک متن باید مطالعه زیاد توسط نویسنده انجام بگیرد و این مطالعات نیز زمان زیادی را میبرد.
وی با اشاره به داستانهایی که به این جشنواره رسیده است گفت: داستانهای انقلاب و دفاع مقدس قویتر بودهاند و این نشان میدهد که نویسندگان جوان به این موضوع توجه زیادی کردهاند علاوه بر این ما منابع خوبی در بحث خاطرات منابع خاص و خوبی داریم و نویسنده نمیتواند بگوید که در این زمینه دستم خالی بوده است.
شرفی ادامه داد: ما در حال حاضر عصر طلایی خاطرات را پشت سر میگذاریم ما در خصوص قرون گذشته خاطره زیادی نداریم و اگر وجود هم داشته باشد بسیار کم است.
وی با بیان اینکه نمیتوان خاطره نگاری و زندگینامه ما را با اروپا مقایسه کرد گفت: در اروپا دین مسیحیت است و آنها سنت اعتراف کردن دارند برای کسی که میخواهد در این عرصه قدم بردارد باید به ویژگیهای قومی کشور خودش توجه کند.
این نویسنده با اشاره به رواج کتابهای خاطره و زندگینامه گفت: این کتابها که در 20 سال اخیر گسترش پیدا کردهاند بزرگترین سرمایههای ما در داستاننویسی هستند از دوران قاجاریه و یا حتی قبل از آن خاطرهنویسی شکل گرفته است که البته بیشتر آنها چاپ نشده است.
وی افزود: هر کس که در حوزه خاطره نویسی کار میکند وقت بیشتری بگذارد مطمئناً اثر قویتری خواهد داشت ما که در آن دوران زندگی نکردهایم لازم است از تجربیات دیگران استفاده کنیم مطالعه فقط خواندن متن نیست بلکه مطالعه گفتار و رفتار دیگران هم مهم است حتی میتوانیم پای صحبت بعضی از افراد بنشینیم یا از مناطقی دیدار کنیم که با جزئیاتش میتواند حس نوشتن را به ما منتقل کند.
شرفی گفت: یک نویسنده باید با دقت در یک منبع نوشتاری حال و هوای داستانش را بیرون بکشد اگر یک حیطه تاریخی را مینویسد میبایست برای نوشتن هر صفحه هزار صفحه را خوانده باشد تا بتواند آن شخصیت را به خوبی بپروراند و مخاطب را به بهترین نحو در جریان گذشته و داستان قرار دهد.
وی با بیان اینکه فضای داستان نویسی با فضای شعر متفاوت است گفت: نویسنده کارش به یک محقق نزدیک است بایدروحیه پرسشگری داشته باشد تمام آثار جهانی را که نگاه میکنی وقتی در مورد جنگ مینویسند داستان بهانهای میشود برای به نمایش گذاشتن انسان کسی که به سراغ این موضوع میرود بسیار تیزهوش است و به واسطه این موضوع میخواهد به اعماق روح آدمی رسوخ کند.
در ادامه ساسان ناطق با اشاره به داستانهای این دوره از جشنواره گفت: ضعف عمدهای که در کلیت آثار وجود داشت این بود که عمده نگاهها کتابزده بود پرداختها خوب نبود و زاویه دید هم ایراد داشت و این مسئله باعث شده بود تا داستان منفعل شود.