وزیر ارشاد: شعر دینی هر روز حرف نو دارد
علی جنتی در سومین دوره جشنواره شعر اشراق گفت: شاعر و هنرمند تا به نور وحدانیت خداوند آراسته نگردد قریحه شاعری پیدا نمیکند/ شعر حوزه شعری هویت گرا و امیدبخش است
به گزارش خبرنگار «نسیم»، علی جنتی در سومین دوره جشنواره شعر اشراق گفت: هر چه فکر کردم چرا بنده به این جلسه دعوت شدم چیزی جز اظهار لطف ندیدم . وی افزود: این جشنواره به اسم جشنواره اشراق نامگذاری شده است و مروج حکمت اشراق سهروردی است، حکمت و فلسفه ای که معتقد است، وصول حقیقت از طریق کشف و شهود صورت می گیرد. وی گفت: شیخ اشراق معتقد بود همه موجودات از نور به وجود امدند او چنین می ان یشید که هستی غیر از نور چیزی نیست، انسان هم از این قاعده مستثنی نیست و می تواند از نور خود به موجودات دیگر بدهد و از نور انها بگیرد، سرچشمه فیض خداوند است. علی جنتی افزود: شاعر و هنرمند تا به نور وحدانیت خداوند آراسته نگردد قریحه شاعری پیدا نمی کند، شعر در سینه شاعر متجلی از نور الهی است، شعر حوزه شعری هویت گرا و امیدبخش است، و از واقعیت وجود به حقیقت موعود پی می برد، این شعر به شرطی دینی خواهد بود که حضور الهی در ان مشهود باشد.
وی ادامه داد: شعر دینی هر روز حرف نو دارد و در پی متجلی کردن خالق هستی است، این هنر دیرینه با این همه سابقه چنان پر و بال نداشت تا ایران شکل گرفت، کیمیاگران واژه ها شعر را با شور و شعور امیختند، زبان شعر ماندگارترین زبان در بین مردم است.
وزیر ارشاد ادامه داد: آنچه از بررسی تاریخ ادببات دینی برمی امد حضور پررنگ شعر ایینی شاعران ایرانی مشهود است، ما ایرانیان ملت شعر هستیم ، ما ایرانیان با شعر پا به این عالم خاکی می گذاریم، و با شعر میمیریم، شعر پیشانی تمدن ایرانی است، و جهانیان ما را بیشتر با اشعارمان می شناسند، خود مردم تصمیم می گیرند چه شعری در ذهن می ماند، و برای همین شاعرانی ماندگار شده اند که برای مردم شعر گفته اند نه حاکمان. وی در پایان گفت: بی تردید برای پیشرفت فرهنگ به شعری نیازمندیم که مورد پذیرش جامعه باشد، اکنون که با عنایت پروردگار و رهبری بنیانگذار انقلاب و رهبر معظم انقلاب از خطرهای بزرگ رها شده ایم، شعر می تواند به ما کمک کند، خرسندیم از اینکه در جمع شاعران پویای حوده علمیه هستیم، همان ها که شعرشان در شیشه های گلاب اشراق بوی دیگری گرفته است، این شاعران هم دغدغه ایینی دارند هم اجتماعی، ادامه مسیر این جشنواره بشارت بازگشت شعر ایینی به جایگاه اصیل خود را زمزمه می کند.