انتقاد تعدادی از شاعران از رویه داوری و برگزاری جشنواره شعر فجر

به گزارش « نسیم آنلاین »، نشست کارگاهی «ساعت شعر» در سالن زنده‌یاد سلمان هراتی حوزه هنری با حضور علی داوودی، سعید بیابانکی و محمود حبیبی کسبی، به محلی برای ایراد انتقاد برخی از شاعران به جشنواره شعر فجر مبدل شد.

در این نشست محمود حبیبی کسبی با اشاره به اینکه وقتی جشنواره‌ای به برگزاری دهمین دوره می‌رسد، یعنی تجربه لازم را کسب کرده و قرار است تأثیرگذار باشد، گفت: این در حالی است که می‌بینیم این جشنواره نتوانسته آنطور که شایسته است، در بین مردم و حتی مخاطبان خاص شعر و فضای ادبی کشور تأثیرگذاری لازم را داشته باشد و آنها را با خود همراه کند.

وی افزود: در زمان برگزاری جشنواره‌هایی مانند فیلم یا موسیقی فجر، می‌بینیم که شور و نشاطی در جامعه ایجاد می‌شود و یک جریان رسانه‌ای راه می‌افتد که مردم را از آنچه در طول برگزاری این رویدادهای هنری می‌گذرد، آگاه می‌کند، اما متأسفانه در جریان جشنواره شعر فجر، اصلاً چنین فضایی را در سطح جامعه نمی‌بینیم و بسیاری از افراد و حتی علاقه‌مندان شعر و ادبیات از شروع و پایان آن بی‌خبرند.

این شاعر با اشاره به اینکه جشنواره شعر فجر در سکوت و سکون برگزار می‌شود، تأکید کرد: این فضا به‌ویژه در سال‌های اخیر تشدید شده است و به نظر می‌رسد شاهد جشنواره‌ای خنثی، بی‌هدف، بدون نیازسنجی و هدف‌گذاری هستیم. این جشنواره لازم است ببیند نیاز ادبیات و شعر امروز کشور چیست، اما بدون موضع و بدون موضوع برگزار می‌شود.

مجید سعدآبادی، شاعر، نیز به انتقاد از جشنواره شعر فجر پرداخت و گفت: هنگامی که همه جشنواره‌ها را تعطیل می‌کنیم، آنها را با سیاست‌های مختلف با هم ادغام می‌کنیم و در نهایت به برگزاری یک جشنواره می‌رسیم، مشخص است که در پایان نارضایتی‌هایی از آن وجود خواهد داشت.

وی افزود: یکی از انتقادهای دیگر به جشنواره شعر فجر این است که چطور یک داور می‌تواند هم اشعار کلاسیک و هم اشعار سپید را مورد داوری قرار دهد؟ این کار تخصص‌های جداگانه‌ای می‌خواهد و نمی‌توان هر دوی آنها را با یک نگاه دید.

برگزیده دوره سوم جشنواره کتاب سال شعر فجر، همچنین ادامه داد: در سال‌های اخیر، افراد صاحب اسم و رسم به عنوان افراد برگزیده معرفی شدند. سؤال اینجاست که جوانان کجا باید دیده و معرفی شوند؟ پیش از این جشنواره‌ای به نام گام اول وجود داشت که افرادی که اولین کتاب شان را منتشر کرده بودند، مورد داوری قرار می‌گرفتند و اثر برتر انتخاب می‌شد اما این جشنواره نیز حذف شده و معلوم نیست این جوانان کجا لازم است مورد ارزیابی قرار بگیرند.

این شاعر ادامه داد: گفته می شود ادغام جشنواره ها به دلیل کمبود بودجه بوده است، اما به این دقت نمی‌شود که هر جشنواره سیاست خاص خودش را داشته و نمی‌توان حالا همه آن سیاست‌ها را از یک جشنواره به نام جشنواره شعر فجر طلب کرد. ضمن اینکه معتقدم حتی اگر قرار است جایزه مادی حذف شود و جایزه معنوی گذاشته شود، باز هم لازم است بخشی برای جوانان در نظر گرفته شود تا کتاب‌هایشان که برگزیده می‌شوند معرفی شوند و مردم با آن کتاب‌ها آشنا شوند.

در ادامه، سعید بیابانکی نیز با اشاره به اینکه جشنواره شعر فجر را وزارت ارشاد برگزار می‌کند و لازم است نگاه همه جانبه‌ای به شاعران داشته باشد، گفت: اما می‌بینیم که غالباً طیف خاصی در این جشنواره شرکت می‌کنند و نگاه ملی را شاهد نیستیم.

وی با دفاع از روند داوری و انتخاب کتاب‌های برتر دهمین جشنواره شعر فجر افزود: هرچند قیاس جشنواره شعر با جشنواره های دیگر چندان درست نیست چون شعر هنر خاموش محسوب می‌شود، اما می‌توان از روند برگزاری جشنواره‌های دیگر تجربه گرفت. در جشنواره‌ای مانند فیلم یا موسیقی، دیده می‌شود که افراد از طیف‌های مختلف فکری، حضور پیدا می‌کنند و هر کدام طرفداران خاص خودشان را دارند و این موضوع به پویایی جشنواره کمک می‌کند و لازم است این نگاه را در جشنواره شعر فجر نیز داشته باشیم.