هشتم آبان، سالروز پرواز ابدی قیصر امین پور است

کدخبر: 2071103

ساعت چهار ونیم صبح بود که هنوز بیدار بودم. سرشب، مجموعه شعر قیصرجدید را یکی از دوستان امانت گرفته بود و توی ذهنم یاداوری می کردم که فردایش پس بگیرم...

به گزارش خبرنگار فرهنگی « نسیم آنلاین » ، یدالله گودرزی مدیر گروه فرهنگ و اندیشه رادیو ایران به مناسبت سالروز درگذشت قیصر امین پور یادداشتی منتشر کرده است که به شرح ذیل می باشد: خاطرات شیرین زیادی از استادم مرحوم امین پور دارم،چه از دیدارها وجلسات شعر و چه کلاسهای دانشگاه، اما تلخ تربن خاطره ام : ساعت چهار ونیم صبح بود که هنوز بیدار بودم. سرشب، مجموعه شعر قیصرجدید را یکی از دوستان امانت گرفته بود و توی ذهنم یاداوری می کردم که فردایش پس بگیرم. دراوایل صبح،ناگاه پیامکی ازدوستم دکتر اسماعیل امینی رسید دقیقا با این کلمات: «بیچاره شدیم، قیصر هم رفت» تنم تیر کشید، انگار پتکی گران به سرم خورد، بلافاصله تماس گرفتم،دیدم اسماعیل گریه کنان خبر را تایید کرد و گفت در بیمارستان دی ، نزدیک توانیر است، به دوسه تن از دوستان زنگ زدم و راهی بیمارستان دی شدم.چند نفر از شاعران گرد آمده بودند گریان و ویران، هر کسی در گوشه ای ضجه می زد.خانم اشراقی، همسر گرامی قیصر، ساعد و امینی و .. اختیار گریه از دست رفته بود، گریه کنان به یکی از مسئولان خبر رادیو زنگ زدم وساعت شش صبح بیدارش کردم و خبر فاجعه درگذشت قیصر را گفتم. چند شعرش را هم که در ذهن داشتم نقل کردم تا بنویسد و در اخبار رادیو اعلام کند. کمی بعد شفیعی کدکنی رسید در حالی که دست بر سر می کوبید و صدای گریه هایش همه را منقلب تر کرده بود.در همان اوان آقای حسین حسینی از خبر زنگ زد و حیرتزده گفت این بنده خدا کی بود؟؟ پرسیدم چرا؟ گفت تا درتحریریه خبر رادیو، این خبر را گفتم همه بی استثنا گریه و زاری کردند و من متاثر شدم که چرا کم می شناسمش،چون کمتر کسی را دیده ام که اینقدر محبوب باشد و همه بشناسندش. خلاصه، بعد آقای حسینی گفت دنبال کسی است که بعدازاعلام خبر درباره قیصر بااو گفتگو کنند، گفتم برایت از دوستان قیصر هماهنگ می کنم، بیابانکی دراین حین از راه اصفهان زنگ زد، خبر را به او هم گفتم . برای گفتگو خواستم هماهنگ کنم اما نشد. سرانجام قرعه به نام حقیر افتاد و بچه‌های خبر با بنده از رادیو گفتگو کردند و خبر تاسفبار درگذشت قیصر امین پور راساعت هفت ونیم اعلام کردم و آنچه در آن هنگام در ذهن داشتم درباره قیصر و جایگاه او گفتم از جمله:مرجعیت او درشعر، شاگردپروری،خلق و خوی کم نظیر،اعتدال و نوآوری وی، به این ترتیب ناخواسته خبررسان پرواز جانسوز واستخوانگداز قیصر شدم و به این ترتیب ، این خبر تلخ به سرعت به گوش دوستدارانش رسید. بعد از گفتگو، با مهران دوستی تماس گرفتم، همو که عاشق قیصر و شعرهایش بود تا ظهر به بیمارستان بیاید و خودش،گزارشگر لحظه های وداع با قیصر باشد. مهران هم از جان مایه گذاشت و گزارشهای تاثیرگذار و متعددی مهیا کرد و چند برنامه را به قیصر عزیز اختصاص دادیم. روح هر دو هنرمند عزیز شاد با یاد دوست وارسته،قیصر امین پور عزیز

می کشم بر شانه هایم غربت ِاندوه را غربتِ اندوهِ بی مانند ِهمچون کوه را شانه هایم زیر این بیداد کم می آورند کاش می شد کوه باشم این غم ِ بشکوه را کاش دست مهربانی می زدود از روی لطف لایه لایه دردهایِ مبهم ِانبوه را کاشکی دریادلی با ما روایت کرده بود درد های بی شمار ِشاعری نستوه را دردهایی چون خوره خونِ غزل را می خورّد کاش می شد باز گویم دردهای روح را…! یدالله گودرزی مدیر گروه فرهنگ و اندیشه رادیو ایران متخلص به (شهاب)

ارسال نظر: