یادداشت «نسیم آنلاین» بر کتاب "روایت براده‌ها"؛

از "اشک‌"های مهران تا "لبخند"های کربلا ...

کدخبر: 2071407

اسمش آنقدر جذاب است که تو را وادار کند کتاب را ورق بزنی؛ با هر صفحه‌ای که می‌خوانی احساس می‌کنی در جاده‌های عراق با نویسنده قدم می‌زنی ...

گروه فرهنگی « نسیم آنلاین »؛ زهرا جعفری- "براده‌ها" اگر هماهنگ باشند می توانند خیلی کارها بکنند؛ اسمش آنقدر جذاب است که تو را وادار کند کتاب را ورق بزنی؛ با هر صفحه‌ای که می‌خوانی احساس می‌کنی در جاده‌های عراق با نویسنده قدم می‌زنی، می خندی؛ بغض می کنی و در نهایت خودت را در کربلا می بینی که با پای خسته و چشمی گریان دست بر سینه گذاشتی و رو به گند طلائی اش می گویی: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ ...

...

کتاب "روایت براده‌ها" که نام بسیار مناسبی برای یک کتاب است و با درون مایه آن توسط نویسندگان موسسه اسلامی سالکان تمدن‌ساز و با همکاری نشر شهید کاظمی به رشته تحریر در آمده است؛ کتابی که با زبانی طنز و هنرمندانه به وقایع پیاده روی اربعین پرداخته است.

کتاب در سه جلد به نگارش درآمده؛ جلدهایی که هر کدام از زاویه و نگاهی جداگانه به بحث پیاده‌روی عظیم اربعین پرداخته‌اند؛

"او یافت مرا" جلد اول این مجموعه کتاب است؛ زبان طنز این جلد، که شاید تا به حال در کتاب‌هایی با درون‌مایه مذهبی ندیده باشیم جذابش می کند.

واگویه های نویسنده با خودش زمانی که می خواهد کتاب را شروع کند و برخوردهای دیگران که وقتی می فهمند می خواد پیاده روی اربعین را به زبان طنز بیان کند از جذابیت های دیگر کتاب است ...

اول‌‌بار که گفتم می‌خواهم سفرنامه‌ای از کربلایی که رفته‌ام، بنویسم، همه دوستان و آشنایان خوش‌شان آمده بود و تشویقم می‌کردند؛ یعنی همین‌طور هندوانه بود که کامیون کامیون می‌رفت زیر بغلم !

ا ما تا حرفم را کامل می‌کردم و می‌گفتم که این کتاب را می‌خواهم به بیان طنز بنویسم، خیلی‌ها لب می‌گزیدند و به فکر فرو می‌رفتند، اول می‌گفتند: "جدی؟ "

بعد می‌گفتند: "آخه یه جوریه! می‌دونی..." و با گفتن این جمله تیر خلاص را می‌زدند که: "خب، چرا جدیشو نمی‌نویسی؟ ".

این‌جا بود که هندوانه‌ها می‌افتادند و فَوقع ما وقع !

اما حقیقت این است که راست می‌گفتند! طنز نوشتن درمورد یک واقعه مذهبی عظیم - آن‌هم پیاده‌روی اربعین- واقعاً یک جوری است! خیلی سخت است سفری شبیه به این را به طنز بکشی درحالی که مواظبی به وادی تمسخر و هتک‌حرمت‌ها نیفتی .

نویسنده در این جلد با مزاح، حال و هوای زائران و مسافران مسیر پیاده‌روی اربعین را به زیبایی به تصویر می‌کشد؛ این کتاب، در نوع خود اولین کتاب طنز در زمینه سفرنامه پیاده‌روی اربعین حسینی(ع) است که تا کنون نگاشته شده است؛ این جلد به قلم رضا عیوضی نگاشته شده است .

جلد دوم روایت براده‌ها، " سیّد «من» حسینی" است؛ در این دفتر سرگذشت کسی را می خوانیم که در وانفسای "من" بودن مانده است و نمی‌داند که چه تصمیمی بگیرد؛ نویسنده سعی کرده است، درگیرهای ذهنی شخصیت اصلی اش را بیان کند تا به مخاطب این مسئله را برساند که چگونه می‌شود از "من" به "ما" رسید؛ چطور می شود "منیت" را پشت سر گذاشت و به "حسینی" بودن رسید.

نویسنده این جلد "پیمان رحمان بمان " است، که فضاسازی‌ها و توصیف‌هایش جوری است که انگار مخاطب فیلمی جلوی رویش گذاشته است و آن را تماشا می کند.

...

همیشه برایم جای تأمل بود که چه احادیث و روایات قشنگی درمورد شادی و شوخی داریم در اسلام! یکی‌اش همین حدیث زیبا از امام صادق (ع) که : « اَلمُؤمِنُ دَعِبٌ لَعِبٌ و َالمُنافِقٌ قَطِبٌ غَضِبٌ » ؛ یعنی مؤمن، شوخ و شنگ است و منافق، اخمو و عصبانى !

من خواستم همین را به تصویر بکشم. خواستم مدلی از یک زندگی پویای شادِ دارای معرفت را نشان بدهم .

شادی‌ای که ناشی از شعور و فهم است، و شادی‌ای که برخاسته از توجه و بیداری است، در برابر شادیِ شکل‌گرفته از مستی و بی‌خبری، خواب و غفلت ... .

هرکسی اردوی جنوب رفته باشد، می‌فهمد من چه می‌گویم. هرکسی در هیئت‌ها سینه زده باشد، می‌فهمد من چه می‌گویم. هرکسی در بین الحرمین نفس کشیده باشد، می‌فهمد افسرده کسی است که حسین(ع) را ندارد؛ اشک برای حسین (ع)، نه افسردگی، که حیات روح است. اصلاً اشک برای امام‌حسین (ع) عزیزمان، خودش یک بسته داروی ضدافسردگی است ... .

پیاده‌روی اربعین هم از همین جنس‌هاست. ترش و شیرین است، سخت و نرم است، اما زشت و زیبا نه! همه‌چیزش زیباست . « ما رأیت الا جمیلاً »! زشت ندارد. گریه‌هایش زیباست، خنده‌هایش زیباست، همه‌چیزش زیباست. ما رأیت الا جمیلا ! ...

دفتر سوم این مجموعه 3 جلدی "این است، آن نیست" است ؛ که روایت های مختلف از داستان‌هایی است که در طی این چند سال در پیاده‌روی اربعین اتفاق افتاده است؛ در این دفتر نویسندگان زیادی دست به قلم می شوند تا با زائران اربعین مصاحبه کنند و داستان هایشان را روایت کنند.

روایت پیرمردی که با عصا به سمت کربلا راه افتاده؛ پسرکی که کفش زائران را واکس می زند و چندین داستان دیگر که با هم آمده اند تا ارادت هزاران آدمی را که هر سال پیاده این راه را طی می کنند، بیان کنند.

تقی شجاعی، رضا عیوضی، وحید نادری، یاسین کیخا، عابدین زارع، محمد امین ناظری و مهرنوش گرجی نویسندگانی هستند که این داستان های جاد آخر را روایت کرده اند.

موسسه اسلامی سالکان تمدن‌ساز در سال 94 با درک نیاز لحظه و با حداقل امکانات، اقدام به تشکیل و اعزام یک تیم 20 نفرهِ فرهنگی، تبلیغی و هنری به مراسم حماسی و باشکوه پیاده‌روی اربعین کرد؛ تا بتواند لحظات زیبا و باشکوه این پیاده روی را ثبت و ضبط کند.

کتاب حاضر در کمتر از دو هفته از چاپ با استقبال ویژۀ مخاطبین روبرو شده و در کمتر از دو هفته، به چاپ دوم با تیراژ 23 هزار جلد رسیده است و این نشان دهنده این مسئله است که مباحث دینی و اعتقادی برای مخاطب ایرانی همیشه جذاب است.

ارسال نظر: