اخبار آرشیوی

پوریامین همچنین درباره بومی‌نویسی در عرصه ادبیات داستانی به «نسیم»، گفت: - معتقدم آثاری که در جهان ماندگار شدند، آثاری هستند که نویسنده آن را بومی‌نویسی کرده است. تولستوی "جنگ و صلح" را با توجه به فضای بومی کشورش می‌نویسد. لامکانی و لازمانی بدین معنا نیست که بومی‌نویسی نکنیم. یا مارکز که بیشتر آثارش دربارة حال و هوای بومی سرخ‌پوستی منطقة خودش است. - بومی‌نویسی به همراه جذابیت لازمة یک اثر است. ما نباید این ایده را در ذهن داشته باشیم که اگر بومی بنویسم، جهانی نمی‌شویم. شما شاهنامة فردوسی را که بخوانید، می‌بینید که کاملاً حال و هوای بومی و ایرانی دارد. اما در عین حال جهانی است. - این نوع نگارش از مواردی است که از آن غافل شده‌ایم. غربی‌نویسی می‌کنیم و الگوهای غربی را استفاده می‌کنیم. ما یک راه را اشتباه رفته‌ایم و آن هم این است که اگر الگوهای غربی را استفاده کنیم و به جهانی شدن بیندیشم، موفق می‌شویم.