اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، میرشکاک در بخش‌های دیگری از این مراسم که عصر سه‌شنبه 7 خرداد در حوزه هنری برگزار شد، ضمن اعلام این مطلب افزود: - شعرای آیینی در درجه اول باید ادب آینی را از اهل بیت کسب کند. پاداش شعر آیینی گفتن در قیامت پرداخت می‌شود. شعرای آیینی باید مطالعه خود را بیشتر کرده و سرودن شعر آیینی‌را جدی بگیرند.‌ آنها به معنای واقعی کلمه شاعر باید ادیب و سخندان باشد و بخواند و بیاموزد. شعر برای ایزدیان گفتن توفیق می‌خواهد و آنها باید بخواهند تا فرد بتواند این اشعار را بسراید. شعرای آیینی باید مشق شعری خود را هر شب داشته باشند. دین و مذهب و آیین مترادف هم هستند و تفاوتی بین شعر آیینی و شعر دینی وجود ندارد. - شاعر آیینی وقتی می‌خواهد شعری برای ائمه بگوید باید آن اتفاق مخصوص در قلب او افتاده باشد. می‌بینیم فردی چند مجموعه شعر می‌گوید ولی خبری از شعری با موضوع ائمه نیست ولی یکدفعه با مرکزی قرارداد بسته و شعر آیینی می‌گوید به این عمل اشتغال به شعر آیینی می‌گویند. اگر به سفارش جلسه یا فرد یا مرکزی شعر بگوییم فایده‌ای ندارد و اگر در دنیا سودی داشته باشد، زمان ماندگاری آن کوتاه خواهد بود. شاعران آیینی اگر می‌خواهند اثر ماندگاری از خود خلق کنند باید با تمام وجود شعر در مورد ائمه بگویند. شاعران بدانند اگر شعر ما سست و شلخته باشد وهن معصوم نیست بلکه وهن خودمان محسوب می‌شود.