شاپور کوهزادی در گفت و گوی تفصیلی با نسیم:

کدخبر: 540090

عضو هیأت مدیره کاغذ پارس در گفتگوی تفصیلی با «نسیم»: پارس به ۱۰۰ میلیارد تومان اعتبار برای بازسازی و کارون هم به دو سال زمان برای راه‌اندازی نیاز دارد/ تولید کاغذ با قیمت بندی ۷۵ هزار تومان در این شرایط سودده است/ با اتکا به نیشکر خوزستان می‌توان در تامین کاغذ تحریر خودکفا شد

مقدمه- شاهپور کوهزادی، مدیرعامل سابق و عضو فعلی هیأت مدیره کاغذ پارس است. کارخانه‌ای که سال‌های دور تامین کاغذ تحریر فعالیت درخشانی داشت و حتی در سال‌های جنگ تحمیلی نیز از فعالیت باز نایستاد. جوانان دهه 60 هنوز نوستالوژی دفترهای تعاونی دوران تحصیلی در مدرسه که پشت آنها منقش به عبارت «تولید کارخانه کاغذ پارس» بود را از یاد نبرده‌اند. کوهزادی برای مدتی طولانی مدیرعامل پرقدمت‌ترین کارخانه تولید کاغذ در ایران بود. پاییز گذشته و در اوج بحران کاغذ به دلیل مصاحبه‌ای که در آن مبتنی بر دلایل کارشناسی به تشریح وضعیت نابسامان کاغذ و کارخانه پارس کرده بود از کار برکنار شد. با این حال مدیریت جدید پارس ترجیح داد باز هم از این مهندس صنایع تحصیل کرده آمریکا که عمر خود را برای خدمت به صنعت و فرهنگ کشور صرف کرده است استفاده کند. شخصیت آراما و کم‌حاشیه کوهزادی چیزی نیست که بشود به راحتی از کنارش گذشت.. او هم‌اکنون عضو هیأت مدیره کارخانه کاغذ پارس است. محورهای گفتگوی تفصیلی خبرنگاران «نسیم» با پدر کاغذ ایران به شرح زیر است: تولید کاغذ مبتنی بر باگاس(تفاله نیشکر) صنعتی همسو با سیاست‌های زیست ‌محیطی است - صنعت کاغذ در شرایط فعلی در همه دنیا با توجه به مشکلات زیست محیطی ای که وجود دارد باعث شده تا کشورهایی که تولیدکننده این محصول بودند دیگر خودشان را درگیر این مسئله نکنند؛ و این مسئله را سوق دادند به طرف کشورهایی که تمایل دارند؛ در حال حاضر این صنعت در کشورهای آمریکایی جنوبی متمرکز شده و سرمایه گذاری‌های کلانی انجام می شود. ایران بنا به دلایل اقلیمی کم آب است و شرایط کشت درخت را فقط در شمال داریم و این برای صنعت کاغذ پاسخگو نیست، به خاطر همین مسئله بعضی از کارخانه های کاغذ که در شمال کشور داریم از کاغذهای باطله استفاده می کنند. - سرمایه گذاری برای تولید کاغذ از باگاس زیاد است و برای همین تا به حال این اتفاق نیافتاده است. خوزستان تنها گزینه‌ای است که می شود در این مورد روی آن کار کرد، بعد از انقلاب 7 طرح بزرگ صنعت نیشکر در خوزستان اجرا شد و الان هم مشغول کار هستند و تولید شکر دارند، برای همین نیاز به شکر وارداتی خیلی کم شده است؛ در خوزستان ماده ای به نام باگاس که از تفاله نیشکر به وجود می‌آید که معمولا در کشورهای دیگر این را تبدیل به خمیر کاغذ می کنند و این شرایط در کشور ما الان وجود دارد و به وفور در خوزستان هست. - دولت در این زمینه برنامه داشت و می خواست سرمایه گذاری کند اما متاسفانه تا آنجایی که من می دانم چون سرمایه گذاری اولیه اش کلان است نه از طرف بانک ها و نه از طرف سرمایه گذار خصوصی استقبال نشد. باید به دولت حق داد چون رسالت دولت های فعلی این است که زیاد وارد کارهای اقتصادی نشوند و به بخش خصوصی واگذار کنند، این فکر بسیار خوبی است؛ در سال 76 سرمایه گذاری برای این طرح حدود 300 میلیارد تومان بود ولی الان با این اوضاع فکر می کنم حدود 600 یا 700 میلیارد تومان و یا بیشتر سرمایه گذاری می خواهد که یک صنعت کاغذ با تکنولوژی روز و بازدهی بالا داشته باشیم. - برای راه افتادن این طرح ها در خوزستان بخش دولتی که ورود نمی کند، فقط باید بخش خصوصی را تشویق شود که با حمایت و تسهیلات بانکی و فراهم کردن شرایط وارد این کارشوند. پنج کارخانه کاغذ در این طرح کلان دیده شد و که بعدها به دو کارخانه تبدیل شد، ولی پیگیری نشد، البته هنوز شرایط هست زمین و امکانات وجود دارد؛ فقط باید بخش خصوصی وارد شود و حمایت شود. تنها گزینه ای که می تواند در این اوضاع به بحران کاغذ کمک کند بخش خصوصی است. - تنها گزینه ای که می تواند در این اوضاع به بحران کاغذ کمک کند بخش خصوصی است و باید با دادن تسهیلات و حمایت آنها را به این کار ترغیب کرد، مثلا شما ببینید که در شرایط فعلی اکثر کالاهای استراتژیک ما توسط سازمان حمایت کنترل و قیمت گذاری می شود و این یک مشکل بخش خصوصی است که می گوید بگذارید ما با واردات رقابت کنیم و وقتی یک کالایی با کیفیت خوب وارد بازار می کنیم خودمان قیمت بگذاریم؛ از طرف بخش خصوصی این یک مانع است. شورای رقابت قیمت را تعیین می‌کند درحالی که هزینه را آنها انجام می‌دهند. - سازمان حمایت اخیرا بیشتر حامی این موضوع بوده است و قیمت را به عهده خود کارخانه ها گذاشته است بر این اساس که خواسته است تا قیمت تمام شده را با هزینه های جاری بدهیم که البته این موضوع باز هم بخش خصوصی را راضی نکرده و می گوید شاید من بخواهم کالایی را تولید کنم وارد صادرات هم بشوم برای همین می خواهم هزینه را خودم تعیین کنم. در کشورهای دیگر هم این حمایت ها از بخش خصوصی انجام می گیرد، مثل چین در کشور ما هم باید این کارها شروع شود. کارخانه کاغذ پارس احتیاج به 100 میلیارد تومان اعتبار برای بازسازی دارد - کارخانه کاغذ پارس احتیاج به یک بازسازی و نوسازی بر روی ماشین آلات دارد. کارخانه کاغذ پارس شرکت عظیمی از نظر ماشین آلات است و در زمان خودش جزء کارخانه های بنام بوده که تولیدش هم مختص چاپ و تحریر است بسیار در زمان خودش طرح اقتصادی خوبی بود و با مدیرت های خودمان هم بعد از رفتن خارجی ها خوب اداره شد؛ در زمان جنگ و با آن خسارت ها کاغذ پارس خوب پیش رفت و بالاترین رقم تولیدش هم در سال های 73 و 74 بود که خیلی عالی بود و بخشی از نیاز کشور را تامین می کرد؛ اما الان احتیاج به یک بازسازی و نوسازی بر روی ماشین آلات دارد ولی بنا به دلایلی مثل کمبود نقدینگی و مشکلاتی که بخش دولتی روی سرمایه گذاری دارد و همین طور سوء مدیریت باعث شد که کاغذ پارس رشدی نکند. - کاغذ پارس چون روی ماشین آلات سرمایه گذاری نکرد نتوانست پیشرفت کند و یک دوره ای تولیدات چاپ و تحریرش متوقف شد؛ البته الان هم شرایط خوبی ندارد؛ سهامدار خیلی تلاش کرده است اما کاغذ پارس بیشتر از مدیریت های کارخانه ضربه خورده است، مدیریت هایی که با وجود سرمایه ای که در اختیارشان بوده اما آن را برای دستمزد، ضایعات و ... هزینه می کردند؛ اگر کسی وارد این حوزه شود و تخصص نداشته باشد خیلی مشکل است. - با سرمایه ای حدود 100 میلیارد می شود کاغذ پارس را بازسازی کرد. کاغذ پارس در شرایط فعلی تولید خوبی ندارد البته به نسبت شرایط بد نیست ولی اینقدر ماشین آلات اش مشکل دارند که اقتصادی است تا الان اینها را بخوابانند و بازسازی کنند، فکر می کنم با سرمایه ای حدود 100 میلیارد بشود کار خوبی در این کارخانه انجام داد تا تولید 25 هزار تن در سال به 80 هزار تن برسد. - نوسازی دیگر رسالت بانک ها نیست و به بخش خصوصی واگذار می کنند که الان ما این کار در مرحله انجام است، بخش خصوصی به صورت جدی دنبال این است که کاغذ پارس را بخرد و فکر می نم با مزایده ای که همین روزها روزنامه ها چاپ شود واگذاری تا یک ماه دیگر انجام بگیرد. خوشبختانه خریدار آدم متخصصی است و علاقمند به سرمایه گذاری است، اگر بخش خصوصی به میدان بیاید و در ابتدا هم یک سرمایه در گردش بیاورد می تواند تولید را بالا بیاورد اما کیفیت را نه! نوسازی کارخانه فکر می کنم دوسالی طول بکشد، الان نیروهای کارخانه 500 نفر هستند اما اگر به تولید انبوه برسد 1000 پرسنل احتیاج دارد. کارخانه کاغذ مراغه به سرمایه در گردش 15 میلیاردی احتیاج دارد تا راه اندازی شود - کارخانه مراغه هم شرایطش شبیه کاغذ پارس است اما با این تفاوت که کارخانه نو است و خمیرسازی ای که دارد شاید درآسیا تک باشد با این همه حسن اما این کارخانه الان خوابیده است و بهره برداری ندارد یک کارخانه هم در کرمانشاه داریم که ماشین ها نصب شده اما اصلا به کار نیافتاده است. کارخانه مراغه برای خود من که 30 سال است در صنعت هستم باعث تعجب است که چرا تا به حال را ه نیافتاده است در حالی که با یک سرمایه در گردش حدود 15 میلیارد تومان می تواند کار کند، پرسنل 300 نفره ای احتیاج دارد که بتوانند تقریبا 60 هزار تن در سال تولید دشته باشند. - کارخانه مراغه برای سازمان بازنشستگی کشوری است و باید روش بانک صنعت و معدن را پیش بگیرند، سهامدارها را دعوت کنند تا شاید کسی برای راه اندازی و سرمایه گذاری پیدا شود. چون چند سال است که از آن پروژه فاصله گرفته ام نمی دانم که چه کار کرده اند، ولی چند باری که از بنده مشورت خواستند گفتم با توجه به قیمت خوب کاغذ کارخانه را راه بی اندازند، یک زمانی قیمت کاغذ خیلی پایین بود و اقتصادی نبود که کسی وارد این کار شود اما الان با این قیمت کاغذ صرفه اقتصادی دارد. کارخانه کاغذ کارون بعد از واگذاری دوسال زمان برای راه اندازی لازم دارد - کارخانه مازندران یک ازکارخانه های تولید مقوا و روزنامه است، تحریر هم میتواند تولید کند اما خیلی در این فاز نیستند و مازندارن مقوا را بهتر تولید میکند، وقتی چاپ و تحریر بخواهید چاپ کنید باید یک سری مواد اولیه را از خارج از کشور بیاورید که خب خیلی ها زیر بار این موضوع نمی روند؛ کارخانه مازندران در تولید مقوا بسیار خوب کار می کند و صادر هم می کنند. - کارخانه کارون یکی از طرح های بزرگ کاغذ سازی در خوزستان بود که سال 69 کارش را شروع کرد و متولی اش بانک صنعت و معدن است، پروژه خوبی است ولی اجرایی نشد یکی از دلایلش این بود که دستوری به بانک ها گفتند که وارد این کارها نشود و به بخش خصوصی بسپارند و تا الان خیلی تلاش شده است که واگذار کنند؛ بخش خصوصی برای کارون هم وارد مذاکره شده است. - کارون دوسالی وقت می خواهد که راه اندازی شود خمیرش حدود 80 هزار تن است ولی تولید کاغذش 35 هزار تن است، کارون هم خیلی طرح اقتصادی خوبی است و حدود 200 میلیارد تومان سرمایه گذاری می خواهد. بخش خصوصی یکی از کارهایش این است که قصد صادرات دارد، من در چندین جلسه که با آنها صحبت کردم گفتم باید ابتدا بازسازی نوسازی روی کیفیت باشد یعنی کاغذی تولید کنند اگر درکنار کاغذ وارداتی قرار گرفت قابل تشخیص نباشد. در این شرایط اگر کاغذ خوبی تولید کنیم با بند 75 هزار تومان بسیار اقتصادی است - به نظرم اگر ما در این شرایط کاغذ خوبی تولید کنیم با بند 75 هزار تومان بسیار اقتصادی است و می توانیم از نظر قیمت و کیفیت رقابت کینم. اگر کارخانه های مراغه و پارس احیا شوند از 300 هزار تن کاغذ چاپ و تحریری که احتیاج داریم فکر می کنم بتوانند 150 هزار تن را تهیه کنند اگر کارون هم راه اندازی شود که دیگر نیاز داخلی رفع می شود. - اگر محصولی که تولید می‌شود کیفیت عالی داشته باشد واردکننده‌ها هر چقدر هم که می خواهند وارد کنند؛ البته دولت نباید ارز مبادله‌ای برای واردات بدهد. در این صورت نمی‌شود با آنها رقابت کرد، همان ارز را به ما هم بدهند آن وقت واردات آزاد باشد، ما درکاغذ پارس با ارز آزاد مواد اولیه می خریم، پیشنهاد ما به دولت این است که اشکالی ندارد شما این ارز را به آنها بدهید اما بخشی از این ارز را هم به صنایع بدهید تا راه بیفتند. کارخانه کرمانشاه هم یک طرح کاغذسازی دارد که برای شستا(تامین اجتماعی) است و خوابیده است؛ بیشتر کار این کارخانه تولید خمیر است اما ماشین کاغذ هم آورده بودند. - ستاد هدفمندی واقعا حمایتی از ما نداشتند، و چون دولت می خواهد صنعت را به بخش خصوصی واگذار کند هیچ گونه تسهیلاتی نمی دهند، البته حمایت های 5 میلیارد و 3 میلیارد در این صنعت جواب نمی دهد، مرهمی روز زخم است باید از اساس سرمایه گذاری شود. - وزارت ارشاد هم متاسفانه دستشان به جایی نرسید و کاری انجام ندادند، جلساتی را گذاشتیم که خوب بود اما نتوانستند کاری انجام بدهند اشکالی که در کشور ما هست این است که در بحران پشت هم کار انجام می دهیم بحران که تمام می شود همه فراموش می کنند، من دوست داشتم این جلسات ادامه پیدا کند تا به یک جمع بندی برسیم اما نشد؛ از ما خواستند مشکلات مان را بگوییم و آماری بدهیم و بعد ارجاع دادند به بانک صنعت و معدن که خودشان متولی هستند و بعد دیگر اتفاقی نی افتاد. پارس، مراغه و کارون 3 گزینه خوب هستند که می توانند به این بحران کاغذ کمک کنند - کارخانه های ما فقط احتیاج به یک سرمایه گذاری دارد و الان پارس، مراغه و کارون 3 گزینه خوب هستند که می توانند بسیار کمک کنند، در خوزستان ما الان حدود 2.8 تا 3.2 میلیون تن تولید باگاس داریم که حداقل 600 یا 700 هزار تن خمیر کاغذ می تواند تولید کند. بعضی شایعات را که می گویند ما از عمد تولید پارس را پایین آوردیم تا کاغذ وارد کنیم قبول ندارم؛ من بعد از 30 سال کار در صنعت کاغذ هنوز نمی دانم واردکننده اصلی کاغذ چه کسی است. در جهت بهبود کشورم علاقمندم که اتفاقی در زمینه کاغذ بیفتد و گله مند هستم که چرا از امثال من که عمرشان را در تولید گذاشتند حمایت نشده است، صنایع ما نیاز به آدم های متخصصی دارد که امروز بیکار هستند و استفاده ای از آنها نمی شود. - بیشتر واردات کاغذ از چین است که یک درخت ندارد و حتی منابع اولیه سلولوزی هم ندارد ولی صادر کننده کاغذ است چطور ما نتوانستیم این کار را بکنیم. چین ده کارخانه کاغذ سازی از اروپا وارد کرده است و از این طرف به ما می گوید من تولید کننده هستم و اگر خواستید این کار را می کنم، کپی برداری می کنند ولی خودشان عجیب در صنعت کاغذ سرمایه گذاری می کنند که 800 هزار تن در سال مواد اولیه ای است که استفاده می کنند، تمام جنگل های آمریکای جنوبی را خریداری کردند و البته برزیل هم همینطور است، کاغذ را صادر می کنند؛ اندونزی هم همین طور است و خیلی پیشرفت کرده اند. - تفاله نیشکر الان در فیلیپین، تایوان و اندونزی استفاده می شود و در بخش نیشکر از ما پیشرفته تر هستند برزیل و کوبا هم همین طور هستند شکر صادر می کنند و تفاله را به کاغذ تبدیل می کنند، البته وضع ما هم بد نیست ما می توانیم با خوزستان خودکفا بشویم اگر به طور جد سرمایه گذاری کنیم.
ارسال نظر: