اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، این شاعر در بخش‌های دیگری از اظهارات خود در خصوص رمضان در ادبیات فارسی افزود: - رمضان ماه خداست و همه به ضیافت خداوند می روند بنابراین در ادبیات فارسی در قالب های مختلف به این مساله پرداخته شده است. مولانا در قالب مثنوی، سعدی در قالب نثر و نظم و حافظ در قالب غزل به این مقوله پرداخته است. حافظ در یکی از اشعارش سروده است که "عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت، صد شکر که این آمد و صد حیف، که آن رفت. - برخی شاعران رمضان گریز هستند. برخی از شعرا مانند منوچهری دامغانی با دیده خوب به رمضان نگاه نکردند و یک ماه رمضان را ماه رنج می دانستند. مولانا در سروده هایش بسیار از رمضان سروده است و بیشتر به فرمایشات رسول اکرم در خصوص رمضان توجه داشته و به کم خوردن و کم آشامیدن در اشعارش پرداخته است. نسل امروز ما آینده سازان ادبیات فارسی هستند که باید بیشتر به مفاهیم و متون ادب فارسی بپردازند اما متاسفانه به دلیل پیشرفت تکنولوژی کمتر مطالعه می کنند.