اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، محقق در این مراسم که عضر روز گذشته در حوزه هنری برگزار شد، ضمن بیان این مطلب افزود: - زبان آذری را توسط کتاب های شاعران آذری که توسط پدرم خوانده می شد آموخته ام. استاد شهریار را سال 60 یا 61 در مراسم بزرگداشتش در 80 سالگی این شاعر در تبریز دیدم و شعری را که برای او سروده بودم در آن مراسم قرائت کردم. - زمانی که مهندس چینی فروشان به من در رابطه با آقای حسن شادبه که فارسی زبان است و ادعایی هم در زمینه شاعری ندارد صحبت کرد و گفت که وی به واسطه کار در مسیر شهر و دوستان آذری به این زبان آشنایی پیدا کرده و کتاب شعر شهریار را ترجمه کرده است؛ فکر نمی کردم با چنین کتاب خوبی روبرو شوم. - من ترجمه های متعددی از کتاب حیدربابا که توسط آذری زبان ها به شعر، نظم و شعر نیمایی ترجمه شده بود را دیده بودم اما در اینکه کتاب ترجمه شخصی که خود آذری و شاعر نبوده، اثری قابل انتشار باشد را تردید داشتم اما با مطالعه کتاب از خواندن آن لذت بردم و آن را اثر خوبی دیدم. - شعر، هنری ترجمه ناپذیر است، اگر شعر منظوم و مقفا باشد ترجمه شعر کار سختی می شود چرا که با ترجمه بخش عمده ای از قافیه ها از دست می رود. - دیگر ترجمه های این کتاب هر کدام در بخش هایی قوی و در بخش هایی ضعیف ظاهر شده اند. به عنوان مثال در بعضی از ترجمه ها عنصر زبان قوی به کار گرفته شده اما با همه تلاش مترجم دیگر عناصر شعر مانند تخیل و موسیقی به خوبی ترجمه نشده اند که این مسئله در ترجمه شعر اجتناب ناپذیر است. - ترجمه آقای شادبه با توجه به فارسی زبان بودن و بی ادعایی در زمینه شاعری توانسته معدل قابل قبولی را در به کار گیری مجموعه عناصر شعری که به خواننده فارسی زبان ارائه داده است، کسب کند. به همین دلیل بعد از خواندن ترجمه این کتاب توسط شادبه به چینی فروشان گفتم این کتاب اگر چیزی از ترجمه های قبلی بیشتر نداشته باشد ، کمتر هم ندارد اما در درون می دانستم که این کتاب از دیگر ترجمه های حیدربابا بهتر است و اکنون که دیگر استادان آذری زبان این حرف من را تایید می کنند خوشحال هستم. - چندی پیش در یک مصاحبه مطبوعاتی در پاسخ به خبرنگار اشاره ای کرده بودم به شعر علی ای همای رحمت گفته بودم این شعر از مرحوم شهریار نیست که تعدادی از دوستان تماس گرفتند و گله مند بودند که من عرض کردم این را در همان کنگره تبریز در زمان حیات مرحوم شهریار هم گفتم و در همان سال 61 مقاله ای هم نوشته بودم اما بعد از خواب مرحوم مرعشی و دیدار با شهریار از چاپ آن صرف نظر کردم . ولی باید یک جوری یک جایی به این هم پرداخته شود واین به معنای فروکاستن از شعر و شاعری استاد شهریار نیست . اگرچه استاد برای من محترم است اما حقیقت برای من از هرچیزی محترم تر است باید اجازه دهیم تحقیقات تاریخی انجام شود و اگر پاسخی معارض با آن داریم با دلیل و منطق به آن پاسخ دهیم. - بعد از خواندن کتاب به مهندس چینی فروشان توصیه کردم این کتاب با ویرایش خوب در شان استاد شهریار برای انتشارآماده شود که واقعا اینگونه هم شده است.