اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، زهرا زواریان در مهم‌ترین اظهارات خود در این نشست افزود: - یک سری داستانها توسط زنان در دهه های 60 و 70 نوشته شده است ولی داستانهایی که در دهه 80 نوشته شده به دلیل شخصیت پردازی آثار متفاوتی شده است. برای من سوال بوده در این سالها که ایا ما روایت زنانه داریم؟ که باید گفت در سالهای اخیر صدای زنانه در ادبیات بیشتر از قبل به گوش می رسد. - این شنیده شده صدای زنان در ادبیات و داستانها گاهی آنقدر به لحاظ کمی زیاد می شود که حالت سونامی به خود می گیرد. به عبارتی بهتر در سالهای اخیر تعداد زنان نویسنده به لحاظ آماری بسیار افزایش پیدا کرده است. به طوری که تعداد زنان داستان نویس در سال های اخیر نسبت به تمامی زنان داستان نویس در گذشته برابری می کند. - از ویژگی های داستان های کوتاه جنگ تک صدایی بودن آنها است و چند صدایی داستان های معمول دیده نمی شود. زیرا این تک صدایی بر می گردد به دورانی که زنان در برابر یک حجمه قرار گرفته بودند. - در دوران جنگ زنان با این موضوع روبرو شده بودند که دشمن وارد خاک کشور شده بود و زنان مشکلات بسیار جدی از جمله در معرض تجاوز بودن را داشتند. داستان های زیادی است که زنان در این رابطه نوشته اند. - در قالب داستان هایی که زنان نوشته اند با یک صدای زنانه روبرو هستیم و این در حالی است که جنگ ماهیتی مردانه داشت و شاید بتوان گفت که جنگ نوعی گفتمان زنان و مردان است. فریادی که از جانب زن بلند می شود حاکی از به تاراج رفتن هویت و بدن آنها است. - وقتی در داستان زنان روایت تجاوز به زن توسط دشمن آن هم در جلوی شوهر بیان می شود داستان زنانه است ولی می بینیم که لحن زنانه غلبه بر خشونت جنگ دارد. - موضوع بعدی دیالوگ در داستان های زنانه است که در این قبیل داستانها دیالوگ بسیار کم است و اغلب زن داستان با خود صحبت می کند. آن هم در شزایطی که مردان به جبهه رفته اند و زنان در خانه گرفتار شده اند و زن با خود دیالوگ دارد. - در مبحث نوشتن زنان بیشتر درگیر رویا می شوند و مردان کمتر رویا می بینند که این موضوع هم تفاوت دیگر زنان و مردان در نوشتن داستان است. زیرا زنان تحت تاثیر ناخداگاه می نویسند و بر اساس ناخوداگاه است که تصویر رویا گونه می بینند. - موضوع دیگر جزئی نگری بیشتر در داستان های زنان تا در نوشته های مردان دیده می شود. که این جزئی نگری از ویژگی های خاص زنان است. همچنین موضوع های تخیل و خیال انگیزی هم بیشتر در داستان های زنان دیده می شود. - در داستانهای زنانه می بینیم که زن در نقش عاشق قرار می گیرد که این یک نقطه عطف در ادبیات داستانی جنگ ما محسوب می شود زیرا زن مرد خود را به دلیل رفتن به جبهه از دست می دهد. آن هم زنی که در طول تاریخ همواره معشوق واقع شده و دارای کمالات است به یک باره نقش عاشق را بازی می کند. - مردهای داستان شخصیت های خاصی هستند که قابلیت معشوق شدن را دارند و این داستان ها را از رویکرد فمنیستی دور می کند. زیرا در داستانهای اخیری که نگارش می شود توسط زنان آنها نگاه بسیار بدی نسبت به مردان دارند و همه مشکلات، مصائب و سختی ها را از چشمان مردان می بینند. اما در داستانهای اخیر این نگاه بد دیده نمی شود.