اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، مراسم رونمایی از مجموعه سه جلدی "زیر و بم داستان" عصر شنبه در محل حوزه هنری برگزار شد. محسن مومنی در این مراسم که عصر شنبه در محل حوزه هنری برگزار شد، گفت: تقریبا هفت سال پیش روزهای سختی برای همه ما و دوستان مرحوم حداد بود که صدای پای حادثه‌ای را می‌شنیدیم که انگار زلزله و آواری هست و همه نگران بودیم. سعی می‌کردیم جلوگیری کنیم ولی می‌دانستیم که از دست‌مان کاری ساخته نیست. همان طور که امیرخانی گفت به یاد دارم بر مزار حافظ بودیم که عارف دلسوخته و سید و بزرگواری هم تشریف داشتند. از ایشان درخواست تفال به دیوان حافظ بزند که این بیت آمد: آن یار کز او خانه ما جای پری بود؛ سر تا قدمش چون پری از عیب بری بود(دل گفت فروکش کنم این شهر به بویش؛ بیچاره ندانست که یارش سفری بود) پاسخ فال حافظ این آمد که صاحب آن اسغنای از عمر دارند مومنی در ادامه با بیان اینکه پاسخ آمد که صاحب تفال استغنای از عمر دارند، گفت: با این آمار حساب دست‌مان آمد. مرحوم حداد حق بزرگی بر گردن انقلاب اسلامی، همه ما و به ویژه پیشکوستان دارند و این حق در روزگار حیات ایشان ادا نشد و اجل مهلت نداد. امیدواریم بعد از رحلت‌شان این حق را فراموش نکنیم. ایشان وظایف و راه خود را خوب تشخیص و تا آخر عمر در مسیری که می‌رفت تلاش کرد. ایشان می‌توانست داستان‌نویس شود اما احساس کرد در عرصه‌های پژوهشی کمتر کار شده است. رئیس حوزه هنری با اشاره به اینکه در آن دوران توجهی به این بزرگان نمی‌شد، گفت: حداد تصمیم گرفت کتاب‌های جنگ را شناسایی و در حوزه بزرگسال و کودک و نوجوان کار کند. به یاد دارم که آخرین وصیت ایشان به ما راجع به همین مجموعه سه جلدی بود که به نتیجه برسد و امتیازش را ارشاد بخرد. این کار را به من محول کردند. من پیشنهاداتی داشتم که ایشان آن را پذیرفت و تاکید کرد که همین مسیر را ادامه بدهم. من به ایشان پاسخ دادم مواردی شبیه به این اثر را از جمله اثر علی‌محمد حق‌شناس را نام بردم و عنوان کردم که آن اثر هم تقریبا همین است که ایشان گفتند اثر من متفاوت است و فرق می‌کند. بعد از به سرانجام رسیدن دیدم که این اثر بهتر از سایر آثار است و کتابی است که همه نویسندگان ما نیاز به مراجعه آن دارند و فقط برای نوقلمان نیست. مومنی در ادامه با اشاره به ویژگی‌های این کتاب افزود: کتابی ارزشمند، شیرین و خواندنی است. بسیاری از دوستان، آموزش داستان‌نویسی را در حد یک مهارت لازم می‌دانند. البته من یقین دارم که کلاس‌های داستان‌نویسی، کسی را داستان‌نویس نمی‌کند. تازمانی که هنرجو، استعداد لازم را نداشته باشد در کلاس به جایی نمی‌رسد با این حال کلاس، افراد رابرای رسیدن به مقصد، نزدیک‌تر می‌کند. رئیس حوزه هنری در ادامه گفت: من این کار را برای استفاده همه داستان‌نویسان لازم می‌دانم چون تجارب سامان‌یافته پیشینیان است و البته وحی منزل هم نیست. این کتاب به نویسنده جوان اعتماد به نفس می‌دهد که مغلوب اسامی قرارنگیرد و آنچه را که در داستان لازم می‌داند از آن بهره ببرد. مومنی در پایان سخنان خود گفت: مرحوم حداد تدوین اولیه این کتاب را انجام داده بودند ولی ناقص بود که بعدها آقای محمد حنیف آن را ادامه دادند. اگر ایشان در قید حیات هم بودند نیاز به یک مشاور داشتند که البته آقای حنیف هم ویژگی را داشتند که کتاب را اتمام برسانند. این کتاب جزء کتاب‌هایی خواهد شد که مراجعات زیادی به آن خواهد شد و از آن تاثیر خواهند گرفت. رحماندوست: مرحوم حداد بدون توهین به هیچ شخصیتی، با نگاهی علمی با موضوع برخورد کرده است مجتبی رحماندوست نیز در بخش‌هایی از این مراسم گفت: این اثر یک اثر عظیم ادبیات داستانی است. کتاب‌های مبانی نظری ادبیات داستانی زیاد دیده‌ام ولی اثری به این شکل از نویسندگان داخلی و خارجی که بتواند تمام فصول ادبیات که همه مبانی نظری را در بربگیرد ندیده‌ام. این کتاب همه آنها را به علاوه یک سری اضافات، در بر دارد. رحماندوست افزود: این اثر به درستی تجربیات نویسندگان نامی ادبیات داستانی داخل کشور را در ردیف دیگر نویسندگان خارجی قرار داده است. می‌توانم بگویم اگر کسی نیمچه علاقه‌ و قریحه‌ای به ادبیات داشته باشد و این کتاب را کامل بخواند، نویسنده می‌شود. کتاب، خواننده را تشویق می‌کند که دست به قلم برده و بنویسد. یک کتاب نویسنده‌ساز است. به نظرم پرمنبع بودن اثر جالب بود. خسته‌کننده نیست. قلم و ساختاری جاذبه‌دار دارد. نداشتن تعصب در نقل نظریات از دیگر ویژگی‌های کتاب است. نویسندگانی در این کتاب ذکر شده که بعد از انقلاب با خیلی از این‌ها مشکل داشتیم ولی ایشان بدون توهین به هیچ شخصیتی، با نگاهی بی‌طرفانه و علمی با موضوع برخورد کرده است. این کار، هندبوک ادبیات داستانی است که جای آن خالی بود. باید از محمد حسنی به خاطر آن تشکر کرد. وی در ادامه گفت: کسانی که این کتاب را کامل بخوانند با رغبت بیشتری می‌توانند وارد کار ادبیات داستانی شده و با موفقیت کارشان را ادامه دهند. زمانی که ایشان دبیر کارگاه قصه و رمان حوزه هنری بود با ایشان آشنا شدم. ویژگی دیگر ایشان پرکاری و نظم و انضباط بود. بی‌ادعا و در جای خودش بود. احتمالا در دوره جنگ و دفاع مقدس، شیمیایی شده بود و نوع بیماری‌‌اش هم متاثر از این شیمیایی شدن بود. از زاویه دید من، درگذشت ایشان شهادت‌گونه بود.