اخبار آرشیوی

کدخبر: 739234

نشست شعر انقلاب/۱- محمدکاظم کاظمی: ‌روشنفکران، معاند انقلاب بودند و علیه شاعران انقلاب شعر می‌گفتند؛‌ بعضی شاعران انقلاب مانند قیصر و سیدحسن هم متقابلا پاسخ می‌دادند/ صابر امامی: شعر نیما را شاگردان او شهید کردند نه شعر انقلاب

به گزارش خبرنگار «نسیم»،‌این نشست روز گذشته با حضور صابر امامی، محمدکاظم کاظمی، ناصر فیض، ارش شاعفی و علی داوودی در محل حوزه هنری برگزار شد. ***امامی: شعر، قبل از انقلاب به بن‌بست رسیده بود صابر امامی در این مراسم گفت: وقتی سخن از ادبیات انقلاب پیش می‌آید از چندین منظر می‌شود به این رویداد نگاه کرد. نخست از نظر تاریخی و زمان که به معنای ادبیات پس و پیش از انقلاب است. نمی شود تنها از منظر زمان به این مساله نگاه کرد و تعریفی ارائه داد. در کنار زمان باید به محتوا هم توجه کرد. وقتی اینها را کنار هم قرار می‌دهیم می‌شود به آن ادبیات انقلاب اسلامی گفت که در ادامه و کنار فریاد اعتراض بنیانگذار انقلاب از سال‌های 41 شروع و با صدای امام همراه و محور و در راستای حرکت انقلاب امام حرکت کرد. امامی در ادامه افزود: ‌ادبیات انقلاب، ادبیاتی است که با شروع ادبیات سیاسی امام و طنین این حرکت در دل جامعه هنری، مخاطبانی را با خود همراه می‌کند و به این ادبیات می‌بالد و به اوج می‌رسد و با انقلاب 57 و پیروزی نظامی، سیاسی و اقتصادی امام بر جبهه مخالف این ادبیات گسترده و فراگیر می‌شود و تاکنون هم به راه خودادامه داده است. حرکت‌های استقلال‌طلبانه و آزادی‌خواهانه در طول تاریخ بوده و ولی هرکدام متولی خود را داشته‌اند ولی هیچ کدام ویژگی‌های حرکت امام را ندارد. وی افزود: شعر فارسی قبل از انقلاب به اعتراف خود نویسندگان همان دوره به بن‌بست رسیده و حیات خود را از دست داده و به یک بیانیه سیاسی تبدیل شده بود. در چنین جایی کسانی مانند اوستا، صفارزاده و گرمارودی صدای امام را باور داشتند و به آن پاسخ دادند. درست در اوج 57 زمانی که شعر معاصر که حکومت پهلوی در شکل رمانتیزیسم و ویترینی خود سعی می‌کرد شعر را زنده نگه دارد به اعتراف خودشان به بن بست رسیده بود. انقلاب با شعار بازگشت به خویشتن شعر را به ریشه های خود متوجه کرد و شعر فارسی را به باروری و طراوت خاصی رساند. انقلاب اسلامی شعر را نجات داد. امامی در ادامه گفت: ‌کسانی که مدعی هستند شعر انقلاب جلوی شعر سپید را گرفت، غیرعلمی و غیرمنطقی حرف می‌زنند. بسیاری از شاعران بزرگ انقلاب هم شعر سپید دارند. شعر انقلاب دعوت به بستن شعر نو نبود. انقلاب مسیر شعر را سد نکرد بلکه آن را نجات داده است. خودم بیش از 10 دوره است که در دانشگاه هنر، شعر سپید نیما تدریس می‌کنم. اتفاقا شعر نیما خود آقایانی که مشهور به شاگردان نیما شدند شهید شد. مسابقه عجیبی برای به سبک رسیدن به وجود آمده بود و این مسابقه باعث شد با عجله نیما را پشت سر بگذارند و بدون پژوهش و بازخوانی از آن عبور کنند. وی در ادامه با اشاره این مطلب که شعر سپید با موج نو به چالش کشیده شده بود، گفت: پرچمدار این موج نو هم شاملو بود. انقلاب ظرفیت‌های فراموش‌شده را کشف کرد و به کار گرفت. امامی همچنین با اشاره به وضعیت شعر جهان عرب و بخصوص مقاومت و فلسطین، آن را الهام‌ گرفته از انقلاب اسلامی توصیف کرد. ***کاظمی: ‌روشنفکران، معاند انقلاب بوده و علیه شاعران انقلاب شعر می‌گفتند محمدکاظم کاظمی نیز در بخش‌های دیگری از این نشست گفت: انقلاب اسلامی رویکرد مردمی داشته و گروه‌های اجتماعی سنتی و مذهبی و طبقات متوسط در آن شرکت داشتند. همین افراد هم در جنگ و دفاع مقدس هم حضور داشتند. با شعر فارسی هم بیشتر این افراد انس داشتند نه گروه‌های روشنفکر. همین گروه‌های سنتی جامعه بودند که انقلاب را به سرانجام رساندند. کاظمی با بیان اینکه عمده شاعران انقلاب از نظر محتوا با روشنفکران میانه خوبی نداشتند، گفت: ‌روشنفکران معاند انقلاب بوده و علیه شاعران انقلاب شعر می‌گفتند و متقابلا شاعران انقلاب هم پاسخ می‌دادند. برای نمونه قیصر امین‌پور و سیدحسن حسینی شعرهایی در تقابل با جریان روشنفکری دارند. این شاعر افغان در ادامه اظهارات خود افزود:‌ جریان پیشرو شعر انقلاب جریانی است که از دهه 70 و 80 مطرح می‌شود. از لحاظ فرم، صورت و عینی و تجربی بودن قوی‌تر هستند اما حس و حال معنوی‌شان کم‌رنگ‌تر از شعر ابتدای انقلاب است. این جریان از کلی‌گویی فاصله می‌گیرد.
ارسال نظر: