اخبار آرشیوی
تجلیل از محمدکاظم کاظمی// سعید جلیلی: شمشیر روی نقشه جغرافیا نتوانسته است بین ما و افغانیها خاکریز درست کند/ سفیر افغانستان در ایران: این برنامه از ثمرات نیکوی هجرت به ایران است/ قزوه: در حق قنبرعلی تابش، شاعر افغان ظلم شده است
به گزارش خبرنگار «نسیم»، مراسم هشتمین شب شاعر موسسه اوج به تجلیل از محمدکاظم کاظمی اختصاص یافت. غلامعلی حداد عادل، سیدعباس صالی، سعید جلیلی، آیتالله حائری شیرازی، علیرضا قزوه، مصطفی محدثی خراسانی، علیمحمد مودب، میلان عرفانپور، علی داوودی، قادر طراوتپور، محسن مومنی شریف، گلعلی بابایی، محمدسرور رجایی و جمعی دیگر از هالی شعر و ادب در موسسه رسانهای اوج برگزار شد. ***سعید جلیلی: شمشیر روی نقشه جغرافیا نتوانسته است بین ما و افغانیها خاکریز درست کند سعید جلیلی در این مراسم گفت: برای من موجب خوشحالی است که توفیق پیدا کردم برای اولین بار جناب آقای کاظمی را ملاقات کنم. در مراوداتی که با شخصیتهای سیاسی و دوستان در افغانستان داشتیم کمتر ملاقاتی بود که یادی از این برادر نکنیم. در ملاقات سال گذشته با حامد کرزای در کابل بخشی از صحبت ما در خصوص اشعار جناب آقای کاظمی بود. اینکه چرا در این گفتگوها ضرورت ایجاب میکرد یادی از این بزرگوار کنیم این بود که در مراودات سیاسی، سرمایههای مشترک، منافع دغدغهها و ارزشهای مشترک است. ما به اعتبار مشهدی بودن این توفیق را داشتیم که آشنایی نسبتا خوبی با شاعران افغانستان داشته باشیم
و یکدیگر را درک کنیم. دبیر سابق شورای امنیت ملی با بیان اینکه شمشیر روی نقشه جغرافیا نتوانسته است خاکریز بین ما و افغانیها درست کند، افزود: ما مشترکات بسیاری داریم و این دغدغههای مشترک آن چیزی است که جای آن خالی بود. حداقل برای من این بود که این امر چگونه بیان شود. سال 70 که به هرات رفته بودم و احساس میکردم در یکی از شهرهای خراسان قدم میزنم. در خیابانها و بازار کابل هم همین احساس را داشتم. برای نمونه یک مغازهدار روبرو شد و من را در آغوش گرفت و گریه کرد و گفت کی این دردهای ما به پایان میرسد. حس، آرمان، درد و ارزشهای مشترک بین دو ملت وجود دارد و در این فضا شاعری پیدا میشود و به خوبی آن را دنبال میکند. جلیلی، اشعار کاظمی را حاوی نگاهی هوشمندانه سیاسی و اجتماعی یک ملت دانست و گفت: ما از شاعر انتظاری نداریم جز بیان دغدغهها، آرمانها و هشدارهایی که باعث آگاهی شود. یکی از بحثها ما و انتظار از ادبیات و هنر این بود که شعر دفاع مقدس را گرامی داشته و پررنگتر شود و آقای کاظمی هم در این موارد اشعار خوبی دارند. استعداد شعر و شاعری ایشان یک جور لطف الهی است. امیدوارم بتوانیم با این سرمایه گرانقدر، تمدن
اسلامی مشترک را روز به روز با شتاب بیشتر به موفقیت برسانیم. ***سفیر افغانستان: این برنامه از ثمرات نیکوی هجرت به جمهوری اسلامی ایران استب نصیر احمد نور، سفیر افغانستان در ایران نیز از دیگر سخنرانان این بزرگداشت بود. وی با بیان اینکه این برنامه از ثمرات نیکوی هجرت به جمهوری اسلامی ایران است، گفت: بدون شک کاظی در زمره مشاهیر پهناور فرهنگ و تمدنی ما مانند فردوسی، سنایی، عطار، مولوی، سعدی و حافظ است و همه این شاعران، شایسته تقدیر و نکوداشت هستند. اینها جایگاه خود را تا کنون داشته و در بین نسلهای آینده نیز خواهند داشت. ***قزوه: مردم افغانستان بزرگانی تربیت کرده که کوچکترین آنها نظام دهلوی است علیرضا قزوه نیز در این مراسم با اشاره سابقه طولانی دوستی خود با کاظمی گفت: ایشان را از 22 سالگی میشناسم. تازه به ایران آمده بود و در کنگره شعر جنگ سال 65 حضور داشت و اولین مصاحبه من با کاظمی در صفحه ادبی روزنامه اطلاعات منتشر شد. متاسفانه بعضی با ما تماس میگرفتند میگفتند چرا با یک افغانی مصاحبه میگیرید و من در پاسخ میگفتم شما هنوز مردم افغانستان را نشناختهاید که چه بزرگانی تربیت کرده است که کوچکترین آنها نظام
دهلوی است. افغانستان اهل فرهنگ و شعر است و آقای کاظمی بیشترین خدمت را به ادبیات ما کرده است. با هم رفاقت صیمی داشته و گاهی هم سر به سر هم میگذاشتیم. رئیس مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری در ادامه گفت: به رفاقت با ایشان افتخار میکنم و با آقای حداد صحبت کردم که عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی شوند چرا که خدمات ایشان به شعر فارسی، فراموش شدنی نیست. ایشان آمد که نگاه مردم ما را به افغانستان عوض کند. قزوه در ادامه با انتقاد از برخی حاشیههای در فضا شعر انقلاب گفت: خیلیها میخواهند ما را از قیصر امینپور عوض کنند. قیصر در یکی از سفرهای خارج از کشور که نمیتوانست حضور پیدا کند من را به جای خود معرفی کرد. بسیاری از افراد ضدانقلاب نمیگذاشتند من در آن محفل صحبت کنم. پول هم با خودم نبرده بودم اما دوستان افغانی ما لطف زیادی در آن سفر به من داشتند. قزوه در ادامه با انتقاد شدید از وضعیت قنبرعلی تابش، شاعر افغان گفت: در حق ایشان ظلم شده است. کاش تکلیفش روشن میشد. دارند او را به افغانستان میفرستند. سوال این است که او چرا باید برود در حالی که به درد ما میخورد.