حاشیههای اختتامیه همایش شاعران؛ از شاهنامهخوانی یک کودک تا تشکر شاعر تاجیک از رهبری
اختتامیه همایش بینالمللی شاعران پارسی زبان شب گذشته با حضور شاعران داخلی و خارجی در حوزه هنری برگزار شد که با حاشیههای جالبی همراه بود
به گزارش خبرنگار «نسیم» نخستین همایش بینالمللی پارسیزبانان روز گذشته با حضور علیرضا قزوه، غلامعلی حدادعادل، محسن مومنیشریف، سیدعلی موسوی گرمارودی، فاضل نظری، سعید بیابانکی، فضلالله قدسی، کیومرث قصری، تکتم حسینی، ابوطالب مظفری، قادر طرواتپور، طالب کریم آذرخش، محمد افسر رهبین، عزیز مهدی و جمعی دیگر از شاعران کشورهای هندوستان، پاکستان، تاجیکستان، افغانستان و اوکراین در سالن مهر حوزه هنری برگزار شد.
در این مراسم برخی از شاعران به شعرخوانی پرداختند.
استاد ظهیر احمد صدیقی اولین شاعری بود که در این مراسم به شعرخوانی پرداخت رونق گلزار ما از رنگ رخسار شما ثابت و محکم مثال کوه کردار شما
****
ای عزیزان عجم این صاحبدلان دین و دل دیدن خضر و مسیحا هست دیدار شما
در ادامه مراسم مومن قناعت، شاعر تاجیکستانی گفت: امیدوارم در این دوران پریشانی بتوانیم حلقه های جدا شده حوزه شعری را به یکدیگر پیوند دهیم.
وی گفت: جنبش شعری همه شاعران جوان از عشق آغاز می شود؛ این عشق از دوران جوانی آغاز می شود البته در ابتدای راه کسی به آن توجه نمی کند.
این شاعر تاجیکی در ادامه مراسم به شعرخوانی پرداخت.
آهنگ های کهنه را تکرار می کنیم یاد به خواب رفته را بیدار می کنیم
علی کمیل قزلباش، شاعر پاکستانی نیز در این مراسم به شعرخوانی پرداخت.
کشتگان کربلاییم خاص و عام نیست بر هفتاد و دوتن این تمام عشق را از نیستان خواهی شکافت عشق را از نیزهزار حق شناخت عشق اصغر باشد و اکبر شود زانکه خانهزاد پیغمبر شود عشق را دانی که اوجش در کجاست گفت بیدل آینه در کربلاست
در ادامه کیومرث عباسی شاعر ایرانی نیز شعر خود را قرائت کرد.
خورشید بودی و ما پنداشتیم ماهی غافل که ماه چون توست آن نیز گاه گاهی
ما را شکوه حسنت در اشتباه انداخت ورنه کسی به خورشید هرگز نگفت ماهی
ابوطالب مظفری، شاعر کشور افغانستان نیز از دیگر شاعران این مراسم بود.
صبح نخستین که طرح کار گشودیم بر لب جیحون خسته بار گشودیم
لب چو به گفتار نیک غنچه گشا شد بر صفت پاک کردگار گشودیم
از جگر کوه های غزنه و کابل تا به دل سیستان قطار گشودیم
هر چه گره بر جبین تلخ جهان بود ما به سرانگشت اقتدار گشودیم
بلرام شکلا، شاعر هندو ستانی شعری را در مدح حضرت علی (ع) خواند.
به من رساند نسیم سحر سلام علی برهمنم که شدم چون عجم غلام علی من ضعیف چگونه به شعر پردازم کنار معجزه کامل کلام علی چو کودکی که محبت ز مادر آموزد خوشم که نکته میآموزم از مرام علی
در ادامه برنامه شعرخوانی این همایش فاضل نظری به شعرخوانی پرداخت.
غم خوار من به خانه غم ها خوش آمد ی با من به جمع مردم تنها خوش آمدی
بین جماعتی که مرا سنگ می زنند می بینمت برای تماشا خوش آمدی
راه نجات از شب گیسوی دوست نیست ای دل به آخرین شب دنیا خوش آمدی
آنا برزینا، شاعر زن اوکراینی نیز از دیگر شاعران این مراسم بود که شعرش را قرائت کرد
بهار رفت و زماست گذشت و یار نیامد زتشنگی دل ما آب شد و سوار نیامد
خیزان خزید به باغ و گرفت خاک جهان را هزار زخم شکوفا شد و بهار نیامد
زعشق بازی ما صد هزار قصه نوشتند یکی به کار اسیران بی قرار نیامد
در ادامه این مراسم رستم عجمی، شاعر تاجیکستانی گفت: از رهبر انقلاب اسلامی برای توجه شان به شعر و ادبیات فارسی تشکر می کنم.
وی در پایان سخنانش شعری را قرائت کرد که به شرح زیر است:
هر جا دلی غمین نشود میهن من است آن تن که ظلم را نپذیرد تن من است
در ادامه محمدافسر رهبی، شاغر افغانستانی نیز شعرش را برای حاضرین خواند.
غزل چو سایه دیوار با دیوار چیزی گفت برای خسته از دیدار شب بسیار چیزی گفت
غزل اسب کمندی لحظه ها را زین بست و گوش روز از پایانه دیدار چیزی گفت
در ادامه مراسم عزیز مهدی، شاعر هندوستان غزل عاشقانه ای را قرائت کرد.
2 تا مرغ غزل خوانیم ای دوست 2 تن داریم یک جانیم ای دوست
تو لیلایی و من مجنون وگرنه چرا افسانه می خوانیم این دوست
شبی بی هم شبی با هم نشستیم ولی تنها نمی مانیم ای دوست
قادر طراوت پور به عنوان آخرین شاعر این مراسم به شعرخوانی پرداخت.
ای قاف غزل خانه من خاک خداوند ماندند تو را عرش نشینان چه بنامند
تو خانه فرهنگی یک نام تو ایران تو مادر تاریخی و یک رود تو اروند
نکته جالب این مراسم شاهنامه خوانی محمدرضا جعفری، کودک خردسال بود که با تشویق حاضران همراه شد؛البته تکه پرانی های سعید بیابانکی به عنوان مجری این همایش نیز خالی از لطف نبود، به طوری که وقتی عزیز مهدی، شاعر هندوستانی برای شعرخوانی پشت تربیون قرار گرفت به خنده به وی گفت: مانده ام چطور یک شاعری هندو می تواند در ایران مان همسری را انتخاب کند که فامیلی وی نیز مهدی است؛ قطعا اگر من بخواهم همسری پیدا کنم تمام دنیا را نیز بگردم نمی توانم فردی با فامیلی بیابانکی بیایم.