نشست عملکرد بخش کودک و نوجوان غرفه ایران در نمایشگاه فرانکفورت برگزار شد
سریزدی: عدم داشتن کپی رایت دلیل احتیاط ناشران خارجی در ارتباط با ناشران داخلی است/ پورقوچانی: استفاده از کتب دوسویه راه کاهش فاصله بین نسلها است
به گزارش خبرنگار «نسیم»، ایرج اسماعیل پور قوچانی، پژوهشگر ادبیات کودک و نوجوان در نشست امروز انجمن فرهنگی ناشران کودک و نوجوان در سخنانی گفت: ممکن بود در حدود 20 سال گذشته حق انتخاب بین کتاب دیجیتال و کتاب کاغذی را داشتیم اما در این روزگار چاره ای نداریم جز اینکه دیجیتالی شدن کتاب ها را بپذیریم و به آن سمت نیز حرکت کنیم.
وی افزود: امسال وقتی در نمایشگاه فرانکفورت حضور داشتیم با خواسته واقعی بچه ها روبرو شدیم آنها فقط کتاب دیجیتال نمی خواهند بلکه کتابی می خواهند که دوسویه باشد. به عبارتی بهتر بچه ها دوست دارند بتوانند بخشی از کتاب را تکمیل کنند و خود در جایگاه مولف قرار بگیرند.
هنوز نمیدانیم در حوزه کتاب نسل بعدی چه می خواهد
پورقوچانی ادامه داد: مسئله این است که ما هنوز نمیدانیم نسل بعدی چه می خواهد. ما هر 5 سال یک بار با نسل جدیدی از انسان ها روبرو میشویم که با نسل پیش از خود تفاوت اساسی دارند. البته نمی توان از نقش تکنولوژی هم در این زمینه چشم پوشی کرد.
وی خاطرنشان کرد: خوب است که بدانیم کودکان از این دنیا چه می خواهند و در ذهن آنها چه می گذرد. به همین دلیل بهتر است هرچه زودتر به این نتیجه برسیم کتاب دیجیتال لازم داریم یا به آن احتیاجی نداریم.
پورقوچانی تصریح کرد: متاسفانه در ایران دیجیتال بشویم یا نشویم دچار فروپاشی اجتماعی شدهایم. اتفاق بدی که در ایران روی داده این است که پدر جایگاه ارزشمند گذشته خود را از دست داده است. زیرا او قدرت اقتصادی سابق خود را از دست داده است.
استفاده از کتب دوسویه راه کاهش فاصله بین نسل ها
وی یادآور شد: یکی از راههای کم کردن فاصله های بین دو نسل تولید و استفاده از کتاب های دوسویه است. متاسفانه کودکان امروز ما بازی های رایانه ای را به مطالعه کتاب ترجیح می دهند. زیرا کودک ما خود را در آن می بیند و با آن همزاد پنداری می کند.
پورقوچانی گفت: پس چرا ما نباید کتاب هایی منتشر کنیم که بچه ها بخشی از آن باشند و بتوانند در جریان نگارش آن کتاب ها نقش داشته باشند؟ زیرا کودکان همانند ما نیستند و همانند ما نیز تاریخ را متوجه نمی شوند. در حقیقت ماهیت زمان برای کودک حالت افسانه دارد. کودکان کتاب های تاریخی را همانند افسانه ها درک می کنند.
وی در پایان گفت: روشها و تاکتیک های مختلفی پیرامون کتاب خوانی برای کودکان در فرانکفورت مشاهده کردیم. یکی از این روشها خواندن وتاب با استفاده از حرکات دست است، روش دوم خواندن کتاب با صدای بلند برای فهم هرچه بهتر کتاب و روش دیگر خواندن کتاب با استفاده از روشی شبیه تئاتر است که در آن خوانند کتاب را همانند یک تئاتر برای کودک بیان می کند.
عدم داشتن کپی رایت دلیل احتیاط ناشران خارجی در ارتباط با ناشران داخلی
برزو سریزدی، مدیر اجرایی انجمن فرهنگی ناشران کودک و نوجوان نیز که در این نشست حضور داشت در سخنانی گفت: باید بررسی کنیم که چرا ناشران ما در عرضه محصولات خود در نمایشگاه فرانکفورت و یا نمایشگاههای دیگر بین المللی موفق نیستند. نخستین عامل این است که ما در کشور کپی رایت نداریم و این امر موجب می شود خیلی از ناشران خارجی در ارتباط با ما خیلی محتاط باشند.
وی افزود: نکته دیگر اینکه ما یک آژانس ادبی ثابتی نداریم که با بازارهای نشر بین المللی ارتباط دائمی داشته باشد. زیرا ارتباط دائمی موجب می شود که بتوانیم محصولات خود را به فروش برسانیم.
سریزدی ادامه داد: باید بررسی کنیم که آیا ما بر اساس سلایق روز دنیا کتاب و محصولات خود را تولید می کنیم؟ و یا فکر می کنیم که بر این اساس محصول تولید می کنیم. امسال چند کتابی که فکر می کردم در عرصه بین المللی موفق باشند را به فرانکفورت بردیم ولی دیدم که خیلی موفق عمل نکردند.
ناشران بین المللی تخصصی و هدفمند شده اند
وی خاطرنشان کرد: امروزه ناشران برتر دنیا تخصصی شده اند. آنها امروز به شکل هدفمند شده ای فعالیت می کنند و این موضوع کار ما را برای ارتباط با آنها بسیار جدی تر و سخت تر می کند. حتی برخی از تصویرگران ما که فکر می کردند تصویرگری کتاب های آنها در بازارهای بین المللی موفق می شود در این راه ناکام ماندند.
سریزدی تصریح کرد: اگر بیاییم و مقایسه ای بین نمایشگاه بولونیای 2007 با بولونیای 2014 کنیم متوجه می شویم که ناشران ما تا چه اندازه موفق بودند و تا چه میزان نیز ناموفق عمل کردند. حتی اگر افتی را هم شاهد بودیم این میزان نزول مشخص می شود.
وی یادآور شد: اگر انتظار داریم تا کتب ما در نقاط مختلف دنیا به فروش برسد باید برای آن کارهای مطالعاتی انجام بدهیم. نباید خیلی ساده و بدون فکر عدم استقبال بین المللی از کتاب های خود را بر دوش واسته ها بیاندازیم.