میرشکاک: دامنه شعر انقلاب را نباید کوچک گرفت

به گزارش «نسیم»، یوسفعلی میرشکاک، از شاعران برجسته و باسابقه شعر انقلاب، درخصوص تشکیل جشنواره شعر انقلاب حوزه هنری، گفت: اصولا جشنواره‌ها، سمینار‌ها و جلساتی از این دست تحت تاثیر فضای گرایش به برگزاری جشنواره‌ها شروع می‌شود. زمانی که یک شاخه هنری مانند سینما جشنواره‌ای برگزار می‌کند، سایر شاخه‌های هنری نیز به دنبال آن در تلاش برای برگزاری جشنواره‌ای درمورد رشته هنری خود هستند. امید داریم برگزاری جشنواره شعر انقلاب اثرات مهمی روی شعر بحران زده امروز ما داشته باشد.

وی ادامه داد: ما مکلف به برگزاری جشنواره برای رسیدن به آن اثرات مهم بر شعر بحران زده هستیم، این که چرا آثار جشنواره نقد یا دنبال نمی‌شود، مسئله‌ای است که برگزار کنندگان جشنواره باید به آن فکر کنند. قصد اصلی باید‌‌ همان جشنواره باشد. این که سمت و سوی شعر کجاست، مهم نیست؛ نفس برگزاری جشنواره خود یک کار فرهنگی بزرگ است.

میرشکاک درخصوص فرجام آثار جشنواره گفت: احتمالا همین مقدار همت کردن و برگزار شدن جشنواره را باید به فال نیک گرفت و کار را تمام شده تلقی کرد، اندیشیدن به فرجام آثار ارسالی یا شاعران شرکت کننده یک مقوله فرا‌تر از حد و حدود جشنواره است.

وی افزود: امیدوارم حوزه هنری به فکر تبعات جشنواره های خود باشد تا کار بهتر و پخته‌تر شود. شاید این گونه قرار است که از شعر فقط جشنواره‌اش را داشته باشیم.

این منتقد باسابقه درخصوص فرم و محتوای آثار ارسالی به جشنواره و تناسبات آن‌ها با یکدیگر گفت: فرم و محتوا یکی هستند و هیچ کدام پدیده‌های جدا از یکدیگر نیستند. اگر قرار باشد محتوا بر فرم برتری داشته باشد که در آن صورت روزنامه مهم‌تر از شعر می‌شود.

وی ادامه داد: عظمت یک شعر در فرم‌های آن است. بدون شک در یک شعر ایدئولوژیک و سفارشی باید معنا، محتوا و مضمون و موضوعات مورد نظر تجلی داشته باشند اما نه به نحوی که فرم از بین برود و اثر را از شعریت بیندازد.

این شاعر برجسته درباره عدم حضور شاعران نسل اول و دوم انقلاب در جشنواره شعر انقلاب گفت: شاعران نسل اول انقلاب پایدار نمانده‌اند و اکثر آن‌ها از دنیا رفته‌اند. اما حتی اگر آن‌ها حاضر بودند، به نوعی حضور آن‌ها و نسل دوم شاعران انقلاب در جشنواره شعر انقلاب راه بر جوانان می‌بست و شعر آن‌ها غلبه می‌کرد. عمده حاضران یک جشنواره باید جوانان باشند. در جشنواره شعر اگر پیش کسوتان قدم بگذارند، جوانان نمی‌توانند حضور و جلوه پیدا کنند. اگر دست من بود کاری می‌کردم که یک جوان جز شعر‌ دغدغه دیگری نداشته باشد.

وی درخصوص نقش پیش کسوتان در ادامه روند جریان شعر گفت: پیش کسوتان عمدتا نقش حمایت کننده یا داور دارند تا شاعر‌ترین و شعر‌ترین‌ها منتخب شوند و بکوشند تا غلبه شعار بر شعر اتفاق نیفتد. معتقدم نباید دامنه شعر انقلاب را کوچک گرفت که فقط یک سری شعر بیایند. به نظر من از شرق تا غرب عالم در حال انجام کار آیینی‌اند و ما کار و هنر غیرآیینی نداریم. اما اگر نبض هنر در دست سیاست باشد، برخی گونه‌ها و شیوه‌ها راه پیدا نمی‌کنند و قدر نمی‌بینند. اگر شعر حافظ انقلابی و آیینی نبود نمی‌توانست در این ۹۰۰ سال داعیه دار و آیینه دار هنر و شعر کشور باشد.