قزلی: جشنواره شعر فجر برای اولین بار مبنای بخش رقابتی خود را بر داوری کتاب قرار داد
مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی در اختتامیه نهمین جشنواره شعر افزود: بیشتر سلیقههای شعری که در عناد با جمهوری اسلامی نبودند، در این جشنواره دیده شدند
به گزارش خبرنگار «نسیم»، اسماعیل امینی، دبیر علمی نهمین جشنواره شعر فجر در اختتامیه این مراسم که در تالار وحدت برگزار شد با یادی از سیمین بهبهانی و مشفق کاشانی گفت: جشنواره شعر فجر امسال فرآیند تجربه های هفت دوره قبل را در خود جمع آوری کرد و با هم اندیشی شاعران به آیین نامه ای مکتوب رسید تا شیوه برگزاری این جشنواره از تنگناهای تصمیمات فردی لحاظ شود.
وی افزود: داوری کتاب های شعر منتشر شده در سال ۹۲ در این جشنواره نشان دهنده رهاورد شعر فارسی در سال گذشته بوده است و جلسات شعرخوانی جشنواره نیز ابزاری بوده تا نظر جامعه و رسانهها به شعر برای بار دیگر جلب شود.
قزلی: بیشتر سلیقه های شعری که در عناد با جمهوری اسلامی نبودند، در این جشنواره دیده شدند
همچنین مهدی قزلی با متنی دست نویس به روی سن آمد؛ که متن کامل این سخنرانی در ذیل امده است:
نهمین دوره جشنواره بینالمللی شعر فجر، امروز پس از یک ماه کوشش فراگیر در برگزاری محافل شعری، به طور متوسط هر پنج روز دو محفل، به روزِ پایانی خود رسید. حجمِ فعالیتهای انجام شده در محافلِ شعری در سراسر کشور در گزارشهای تصویری خدمت شما بیان شد. بنده تنها پنج نکته را که به نظرم برجستهتراست عرض میکنم.
یکم؛ امسال برای نخستین بار ما محافل شعری را در کشورهای همسایه برگزار کردیم. البته میزانِ نزدیکیِ فرهنگی ما با کشورهای همسایه بیش از برگزاری یک جلسهی شعری است، ولی خوشحالیم که در جشنوارهی امسال این فرصت پدید آمد که در افغانستان و جمهوری آذربایجان و عراق محفل شعری برگزار کنیم. این محافل، تأثیرهای خوبی بین جمعهای ادبی و شعری این کشورها داشته و این ارتباط فرهنگی بیش از ارتباطهای سیاسی یا اقتصادی به دوستتر شدن ما با همسایگانمان کمک میکند. انشاءالله که این محافل در برنامههای آینده و سالهای متمادی ادامه داشته باشد.
نکتهی دوم این است که برای نخستین بار بخشِ رقابتی با مبنای کتاب طرحریزی و اجرا شده است. آن هم مبتنی بر آییننامهی شفاف و منتشرشده. کتابهای شعری که در سال گذشته چاپ شدهاند مورد داوری قرار گرفته است. این، باعث شده که داوریها انسجام پیدا کند و رقابت بین شاعرها و شعرهایشان جدّیتر دنبال شود. افزایش میزان جایزه این جشنواره به اندازه جایزه کتاب سال، با توجه به تغییر سازوکار بخش رقابتی، بخش مسابقه این جشنواره را هم بسیار نفسگیر کرده که امروز نتیجه این رقابت را میبینید. نتیجهی داوریها تا هفتهی آخر به طور قطعی مشخص نبود و وزیر محترم و معاون فرهنگی ایشان هم کمتر از یک روز است که از نتایج آن با خبر شدهاند.
سوم؛ جشنوارهی امسال، یک جشنوارهی کمحاشیه بوده است. یعنی با این که برگزاریِ محافل باعث شده که همهی سلیقههای شعری که در عناد با جمهوری اسلامی نیستند، دیده شوند و جلسهها، پرشور و گرم برگزار شود، ولی در عین حال، از حاشیههایی که به ضرر جریانهای ادبی و شعری است دوری شد.
چهارم؛ در این بند هم اشارهای میکنم به مشارکتِ بین ادبیات و سایرِ مجموعههای فرهنگدوست که متأسفانه در کشورِ ما کمجریان و غریب است. امسال برای برگزاری جشنواره، توانستیم اعتماد برخی از سازمانهای خارج از مجموعهی وزارت فرهنگ و ارشاد را جلب کنیم. این همکاری هم در برخی محافلِ داخلی روی داد و هم در محافل خارجی. امیدوارم که ادبیات بتواند برای تبدیل شدن به یک جریانِ قدرتمند، از زیرِ دِینِ بودجههای دولتیِ فرهنگی، بیرون بیاید و در تعامل با مجموعههای دیگر شکوفا شود.
پنجم؛ بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان توانسته با عنایتِ الهی و پس از برگزاری جایزه ادبی جلال آلاحمد و جشنواره شعر فجر، موقعیت خود را تثبیت کند و به عنوان تنها مجموعهی ستادی مرتبط با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادبیات، بحث جریانسازی ادبی را قدرتمندتر پیگیری کند. بنیاد اکنون این پتانسیل را دارد که برنامههای ادبی متنوعی را در کشور اجرا کند تا عموم مردم مخاطب ادبیات باشند. برخی از این کوششها، مانند جلسههای 17 دقیقه حرف حساب، شبهای شعر ترانگیزان، سفرها و اردوهای نویسندگی در سال 93 اجرا شد، ولی ظرفیتهای ما بیش از این برنامههاست و در عین حال شأن ادبیات در فرهنگ ما برنامههای بیشتری را هم میطلبد. امید که سختافزار، نرمافزار، مغزافزار لازم در شأن ادبیات و بنیاد شعر و ادبیات داستانی، با تلاش مضاعف خود ما و عنایت مسئولین محترم به زودی زود فراهم آید.
من، در پایان، از هیأتِ محترمِ علمی، دبیرِ علمی، هیأتِ داوران و دبیرهای محافل، همهی اعضای دبیرخانه جشنوارهی شعر فجر و همکارانم در بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان و همچنین از مجموعهی معاونتِ فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همکاریها و کوششهایشان سپاسگزاری میکنم. خوشحالم از این که وزارت ارشاد به بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان اعتماد کرد و برگزاری مهمترین جایزههای داستان و شعر کشور را به ما واگذار کرد.
از خدا میخواهم که به ما توفیق دهد در انجام وظایف ستادیمان از قبیلهگرایی، باندبازی، دستهگرایی دوری کنیم و آن طور که شأن ادبیات ملی کشورمان است با نگاه به همهی جریانهای قانونی ادبی کشور به جریانسازی ادبی کمک کنیم. از خدا میخواهیم که در جریان همهی کارهایی که به داوری و تصمیم بستگی دارد به ما سعهی صدر و دیدهی بینا عطا کند و ما را از حرفهای درِ گوشی، اتاقهای دربسته کذایی، سیاستبازی به دور دارد؛ که شاید دلبسته شدن به جریانی سیاسی، مانند آتشِ فروزان درخشش داشته باشد و حامی و تشویق فراهم کند، ولی باید به یاد داشت این آتش، آتشِ انبارِ کاه است؛ خاکستر شدنش نزدیک است و آنچه میماند تلّی از سیاهی و اندوه و حسرت است. بنیاد شعر و ادبیات داستانی، بنگاهِ سیاسی نیست، به خط و ربطهای سیاسی دیگر پنداشته توجه ندارد. معیار ما قانون است و طبق این معیار خود را ملزم به پاسخگویی به خدا و مردم میدانیم.