حجتالاسلام فخرزاده: ادبیات ایران قبل از انقلاب ادبیات یاس و ناامیدی بود
مدیر دفتر تاریخ شفاهی حوزه هنری گفت: ادبیات پیش از انقلاب بیشتر حول محور منافع فردی و سردرگمی اجتماعی بود، داستانها دم از یاس و ناامیدی و میزدند و اخلاقیات در آنها جایگاهی نداشت
به گزارش «نسیم»، حجت الاسلام والمسلمین سعید فخرزاده مسئول دفتر تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی با اشاره به اینکه ادبیات پیش از انقلاب بیشتر حول محور منافع فردی و سردرگمی اجتماعی بود، داستان ها دم از یاس و ناامیدی و می زدند و اخلاقیات در آن ها جایگاهی نداشت، اظهار داشت: انقلاب اسلامی این وضعیت را در ادبیات تغییر داد و شاهد ادبیاتی تعهدآمیز، مسئولیت زا و اجتماعی شدیم که مردم را به حضور در عرصه های مختلف تشویق می کرد. مدیر واحد تاریخ شفاهی حوزه هنری ادامه داد: پس از انقلاب اسلامی، توجه به مسائل عمومی جامعه در شاخههای مختلف هنری به وجود آمد و ادبیات نیز از این تغییر بی بهره نبود. وی درباره چرایی وجود انزوا در ادبیات پیش از انقلاب توضیح داد: به دلیل فضای دیکتاتوری که در جامعه وجود داشت، فرهنگ جامعه به سمت در خود فرو رفتن، انزوا، بی تفاوتی و نپذیرفتن مسئولیت سوق پیدا کرده بود که پس از انقلاب، در ادبیات شاهد بروز مضامین و مفاهیم ایثار و ایثارگری، شهادت و جسارت در بیان مطالبات و خواسته ها شدیم. این فعال فرهنگی همچنین گفت: حتی می بینیم که نوع مخالفت ها با بعضی مسائل اجتماعی هم جسورانه است و اینها نشان می دهد که جامعه دچار رخوت و بی تفاوتی نیست و برای پیشرفت و توسعه تلاش می کند. حجت الاسلام فخرزاده درباره حضور ادبیات پس از انقلاب در عرصه های بین المللی نیز اظهار کرد: امروزه شاهد استقبال از ادبیاتمان در کشورهای دیگر هستیم. من خودم در سفرهایی که به بعضی کشورهای همسایه داشتم، می دیدم که آن ها مشتاق خواندن آثار انقلابی و دفاع مقدس ما هستند. بنابراین زمینه برای ارائه فرهنگمان به کشورهای دیگر فراهم است و باید از چنین فرصتی استفاده کنیم. وی ادامه داد: با توجه به این تشنگی که در مردم کشورهای دیگر برای خواندن آثار ادبی ما وجود دارد، جا دارد به ترجمه آثار مطرحمان بیشتر اهتمام بورزیم. همان طور که سینمای ما که دارای مضامین دینی و معنوی است مورد استقبال قرار گرفته، شعر و داستان و ادبیات ما نیز چنین مضامینی را دارد و می تواند در صورت ترجمه شدن مورد استقبال زیادی واقع شود.