سال جدید، فرصتی برای احیای اخلاق، وحدت و مودت است

به گزارش «نسیم»، رضا رسولی، عضو هیات مدیره انجمن قلم ایران در یادداشتی به مناسبت سال 94 و نامگذاری آن از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی نوشت:

سال 1394 به واسطه قرار گرفتن در بین دو فاطمیه ، در آغاز و انجام سال ، سال منحصر به فردی است. زمانی برای توجه بیشتر و بهتر به بزرگترین پیام آور آگاهی و شهیده ی امر به معروف و نهی از منکر حضرت فاطمه زهرا(س) . در روزهای آغازین فاطمیه نوروزی ، فرمایشات روشنگرانه ی رهبر حکیم انقلاب اسلامی در جوار مضجع شریف و پر برکت حضرت امام رضا علیه السلام ، که به منظور تبیین ابعاد نامگذاری سال جدید با عنوان دولت و ملت ، همدلی و همزبانی ایراد می شد؛ شاید به نحوه ای شایسته ، گویای ارتباط معنایی عنوان سال جدید با زمینه ی مناسبتی و اقتضایی آن در شرایط کنونی کشور بود. با تدقیق کامل بر متن پیام نوروزی معظم له و این سخنرانی مشخص می شود،در این میان سه مفهوم اصلی "همدلی و انسجام " ، " امر به معروف و نهی از منکر" و "انسجام ملی" ، زیر بنای اصلی طراحی گفتمانی سال جدید را تشکیل داده اند که بدون رویکرد شعاری باید به آن توجه و بر اساس آن برنامه ریزی های اجرایی صورت داد. 1- همان گونه که در خطبه ی جاودانه ی فدکیه حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها ) نیز فرموده اند: فلسفه ی ولایت در تشکیل حکومت اسلامی ، انسجام و یکپارچگی ملت از آسیب تفرقه و چند پارگی برای کشور اسلامی است و در این زمینه مشخصه ی خاص ولایت - از سایر روش های اجتماعی و سیاسی رایج- اتکای کم نظیر ولایت بر محبت و همدلی با مردم است. 2- یکی از شاه بیت های پیام حضرت زهرا (س) در مبارزه 95 روزه و مظلومانه ی خود ، توجه دادن جامعه اسلامی از مسائل جزئی تر به مسائل کلی و حساس و بزرگ است. امر به معروف در این مدار و معنا ( به روش حضرت فاطمه(س)) عبارت است از ملاحظه ی اصل بقای اسلام و نظام اسلامی به عنوان بزرگترین معروف جهان و مبارزه با انحراف کلی حکومت از مسیر رفق و عدل به سوی مسیر عنف و تقاخر به عنوان حق و تکلیف آگاهان و بزرگان و رهبران دینی. 3- در طرف مقابل ، تدین سکولار - که گویی از سقیفه تا به امروز همواره مدعیان و نمایندگانی داشته است - عبارت بوده از از ایجاد یک فاصله ی بزرگ بین مردم و حکومت اسلامی و نزول سطح تصمیم گیری های کلان به اقلیت بزرگان و نخبگان و بلکه خواص جامعه و اعمال فشار برای جلو بردن تصمیمی که حاصل چانه زنی های غیر مردمی و لابی های خصوصی است. در این رویکرد ، دین نیز یک امر کاملا شخصی و گاه غیر منطقی است که با رعایت برخی ظواهر می توان به آن متخلق ماند!!! در این فضا امر به معروف و نهی از منکر ،در صغائر معروف و منکر خلاصه می شود و ممکن است که با نشانی اشتباه ، در رنگ و لعاب ومستحبات و فضائل غیر واجب خفته شود و در بند بند این ظاهر گرایی و پرداختن به فروع - که در جای خود مهم است - بسیاری از اصول تخطئه گردد. 4- اگر مدل حکومتی اسلام ، ولایت است و کار ویژه ی مهم و اساسی ولایت ایجاد انسجام اجتماعی، پس توجه به امر بسیار مهم روابط صمیمانه ی دولت و ملت در عین انتقاد احترام آمیز به عنوان یکی از مهمترین اصول شکل گیری فضای گفتگوهای امر به معروف و نهی از منکری ( همانگونه که اصل 8 قانون اساسی برشمرده است) که بتواند در بعد فرهنگی و تربینی خود نقشی نو به جای بیاورد، مطرح و مطمح نظر است. 5- اسلام دین ولایت است ، یعنی اگر حکومتی به معنای مصطلح و فقهی اسلام هم نداشته باشد ، خالی از رهبری محبت آمیز نیست(لولا الحجه لساخت الارض باهلها). رهبری که شایسته ی مدیریت کلان جامعه اسلامی است و ولایت فقیه و تشکیل دولت اسلامی منتخب در جمهوری اسلامی ، با تجربه و تمرین شیعه برای امتحانات درشتناک حکومت عدل منتظر! شاید به همین خاطر و بر همین مقدمات ،سال جدید که بر پایه تدبر فاطمی و علوی ، " سال دولت و ملت ، همدلی و همزبانی " ، بر پایه امر به معروف و نهی از منکر و انسجام اسلامی نام گرفته است . فرصتی برای احیای اخلاق اجتماعی و سیاسی و حرکت بر اساس احترام متقابل ، خیرخواهی ، وحدت و مودت باشد. پیش نیاز این هدف؛ فهم گسترده ی جامعه درباره ی وحدت ، انسجام و مصادیق معروف و منکر از طرفی و تعهد همه جانبه ی دولت مردان و گروه های سیاسی به اخلاق ، ادب و سعه صدر بالا در عرصه ی کلان و خرد عمل است. اموری که بیش از هر چیز درباره ی آن ؛ گروه های مرجع باید پیشگام و نقش آفرین باشند. بنابر این ، می توان به سادگی بر این نکته پای فشرد که در سال جدید، به اشاره ی ولی ، بار دیگر باید به سراغ اخلاق رفت و به یگانگی جامعه دینی اندیشید و برای آن در عرصه های گونه گون فرهنگ ، هنر ، دانش ، اجتماع و اقتصاد ، راهکارهای عملیاتی اندیشید. * عضو هیات مدیره انجمن قلم