اخبار آرشیوی

کدخبر: 256243

مهدی جم، کارشناس و تحلیل‌گر مسائل سیاسی در یادداشتی تحلیلی، به برخی سؤالات و شبهات رایج در خصوص "جریان انحرافی" پاسخ داد

مهدی جم، کارشناس و تحلیل‌گر مسائل سیاسی در برهان نوشت: همه کاربران بخوانند! امروز پرسش‌هایی نظیر هوشمندی سیاسی بیش‌تر «هاشمی» نسبت به رهبر انقلاب به دلیل تشخیص زودتر نسبت به جریان انحرافی، علت سکوت دستگاه قضایی در خصوص مفاسد اقتصادی این جریان، چرایی تکرار ادعاهای سال‌های گذشته‌ی اصلاح‌طلبان توسط اصول‌گرایان و ... ذهن جوانان را به خود مشغول ساخته ... سؤالاتی که در این اختصار به آن‌ها پاسخ گفته شده را می‌توان از پر تکرار‌ترین مسایلی دانست که ذهن بسیاری از جوانان را به خود مشغول ساخته؛ گزینش این سه پرسش البته با یک تحقیق میدانی در فضای مجازی و به طور مشخص در شبکه‌های اجتماعی صورت گرفته است. هر چند شیوع این مسایل گویای عمق آن‌ها نخواهد بود اما به هر حال از آن‌جا که توانسته گستره‌ی وسیعی از توجه‌ها را به خود جلب کند، در دستور کار برهان قرار گرفت تا در قالبی نو و به صورت پاسخ‌هایی کوتاه به آن‌ها پرداخته شود. در این طرح، جامعه‌ی مخاطبین که بیش‌تر فعالین شبکه‌های اجتماعی در فضای مجازی هستند مورد توجه قرار گرفته‌اند. · هاشمی رفسنجانی مدت‌ها قبل از مقام معظم رهبری، به مخالفت با جریان انحرافی پرداخت. از این‏رو، می‏توان نتیجه گرفت که بصیرت و هوشمندی سیاسی وی از رهبری بیش‌تر است. 1- مخالفت هاشمی رفسنجانی با احمدی‏نژاد، ریشه در انتخابات سال 1384 دارد. در واقع، وی از همان آغاز به کار دولت نهم، بی‏آن‌که استراتژی دولت، مشخص شده باشد و کارآمدی یا ناکارآمدی آن به اثبات رسیده باشد، مخالف خوانی کرد، به گونه‌ای که حتی یک بار هم، سخنی در تأیید دولت به زبان نیاورد. بنابراین، مخالفت هاشمی با دولت یک مخالفت شخصی و ناشی از اغراض خاص سیاسی است. 2- آیا هاشمی در برابر «احمدی‏نژاد» موضع‌گیری کرده است یا «جریان انحرافی»؟! آن‌چه تاکنون برای هاشمی موضوعیّت داشته، تخریب و تحقیر شخص احمدی‏نژاد و شیوه‌ی دولت وی بوده، نه اشاره به مفاسد و کج روی‏های جریان انحرافی. از قضا، شنیده‏ها حاکی از آن است که حلقه‌ی اصلی جریان انحرافی، مناسبات نزدیکی با جریان هاشمی دارد. به همین سبب است که جریان انحرافی، هیچ گاه سخنی را بر ضد هاشمی بر زبان نیاورده است. 3- سؤال کننده تصور کرده رهبری باید به محض دست‌یابی به درک و تشخیص درباره‌ی هر موضوعی آن را با مردم مطرح سازد و به زبان جاری نماید، حال آن‌که این شیوه برخلاف مصالح نظام اسلامی است. موقعیّت سیاسی خاص مقام معظم رهبری ایجاب می‌کند که ایشان احتیاط و ملاحظه‌ها را بسیار بیش‌تر از دیگران مدنظر قرار دهند و هر مسأله‌ای را به طور مستقیم و به صورت شفاف با افکار عمومی در میان نگذارند. ایشان در دیدار اخیرشان با نمایندگان مجلس شورای اسلامی تصریح کردند که در جریان تمام قضایا هستند و اطلاعات‏شان درباره‌ی مسایل جاری کشور و برخی خطوط مشکوک سیاسی از خیلی‏ها بیش‌تر است، اما با مطرح ساختن عمومی چنین مسایلی، گره‌ای گشوده نمی‏شود. از این رو صرف بیان نکردن رهبر انقلاب و پیشی گرفتن هاشمی در عنوان کردن برخی مسایل، دلیل بر هوشمندی سیاسی وی نیست چرا که ممکن است نتیجه‌ای عکس داشته باشد. · اگر به گفته‌ی مقام‌های قضایی کشور، جریان انحرافی در فساد اقتصادی غوطه‌ور است، چرا در این شش سال هیچ اقدامی در مقابل آن‌ها صورت نگرفته است؟ آیا این همه مفاسد اقتصادی در یک شب به وجود آمده است؟ 1- برخلاف فرض سؤال کننده، جریان انحرافی از ابتدای شکل‌گیری دولت نهم در سال 1384، به صورت «جریان سیاسی» وجود خارجی نداشته و افراد فعال در آن نیز - حتی شخص «اسفندیار رحیم مشایی»- از نفوذ و سیطره‌ی کنونی بر دولت برخوردار نبودند. جریان انحرافی و شخص «مشایی» به تدریج توانستند در دولت نفوذ یافته و مهره چینی کنند. بنابراین، این‏گونه نبوده که از آغاز به کار دولت نهم، «فساد اقتصادی جریان انحرافی» موضوعیّت داشته است. 2- اکثریت قریب به اتفاق مفاسد اقتصادی جریان انحرافی در اواخر دولت نهم و از آغاز به کار دولت دهم در سال 1388 تحقق یافته است. از این رو، اگرچه مفاسد اقتصادی آن‏ها، «در یک شب» واقع نشد. اما در سال‏های اخیر و با سرعت و شتاب بالا، رخ داده است. اگر در افشاگری‌هایی که در این باره صورت می‏پذیرد نیز دقت شود، به روشنی می‌توان دریافت که همه یا اغلب آن‌ها معطوف به سال‌های اخیر است. 3- سؤال کننده‌ی محترم تصور کرده وجود سازوکار قضایی و نظارتی به حذف مطلق فساد اقتصادی منجر خواهد گشت، حال آن‌که چنین نیست. حتی در کشورهای غربی نیز با وجود سازوکارهای حقوقی و نظارتی گسترده، فساد اقتصادی چشم‏گیری در میان مسؤولان حکومتی به چشم می‌خورد که اخبار مربوط به آن، هر از چند گاه منتشر می‏شود. 4- نکته‌ی دیگر، از آن جا که در جریان انحرافی، فعالیّت‏ها و برنامه‏ها به شدت صورت پنهانی و مخفیانه دارند و حتی گاه با چندین واسطه انجام می‏شوند، دسترسی به شواهد، اسناد و مدارک، دشوار و به سختی امکان‏پذیر است. از این رو، در دام قانون انداختن آن‌ها به زمان بیش‌تری نیاز دارد. 5- اگر از اخبار جاری کشور مطلع باشید، در می‏یابید که بسیاری از شخصیّت‏ها و چهره‌های میانی و حتی گاه مهم جریان انحرافی که دچار فساد اقتصادی بوده‏اند به دادگاه احضار شده و پرونده‌ی آن‌ها در دست بررسی است. بنابراین، قوه‌ی قضاییه در این رابطه، منفعل و بی‌تفاوت نیست. · اصلاح طلبان از مدت‌ها قبل نسبت به بحث مدیریت امام زمان(عجل‌الله‌تعالی) بر امور جاری که احمدی نژاد مطرح می‏کرد، مخالفت می‏کردند؛ اما اصول‌گرایان تازه به مخالفت پرداخته‏اند. چرا؟ اشکالات نیروهای انقلابی و مذهبی نسبت به بحث مدیریت امام زمان(عجل‌الله‌تعالی) که احمدی‏‏نژاد مطرح می‏کند، عبارت‌اند از: 1- این عقیده صحیح است که این کشور به حضرت صاحب(عجل‌الله‌تعالی) تعلق دارد و ایشان نسبت به احوال و امور شیعیان خویش، اشراف کامل دارند و آن‌ها را هدایت می‏کنند و به آن‌ها امداد می‏رسانند، اما نباید هر طرح و برنامه‏ی کوچک و بزرگ حکومتی را به آن حضرت نسبت داد و آن را مطابق نظر ایشان معرفی کرد. 2- این که عده‌ای ادعای ارتباط مستقیم با امام زمان(عجل‌الله‌تعالی) نمایند و به همین دلیل، از ولی فقیه عبور کنند، عقیده‌ای کاملاً ناروا است و به هیچ رو مورد تأیید نمی‏باشد. در دوره‌ای که اصلاح‌طلبان با احمدی‏نژاد مخالفت می‏کردند (دولت نهم) احمدی‌نژاد چنین مواضعی نداشت یا ابراز نمی‏کرد که لازم باشد نیروهای متدین نسبت به آن موضع‌گیری کنند. این عقاید و تصورات؛ حدود یکی و دو سال است که از سوی او مطرح شده است. در همین مدت نیز، نیروهای انقلابی و متعهد، بارها و بارها، به وی در این باره انتقاد کرده‏اند و چنین پنداشته‏هایی را رد کرده‏اند. بنابراین به نظر می‌رسد مخالفت اصلاح‌طلبان با مقوله‌ی عنایت حضرت صاحب(عجل‌الله‌تعالی) بر نظام اسلامی، ریشه در اغراض دیگری داشته و نمی‌توان آن را با اشکالات وارده به اظهارنظر اخیر رییس جمهور مقایسه کرد، مگر این‌که قائل به علم غیب و پیش‌گویی برای این جماعت شده، قرائت دعای فرج را در ابتدای سخنرانی‌ها و توجه به عنایات امام عصر(عجل‌الله‌تعالی) بر امورات کشور مواضعی بود که در ابتدای امر از سوی رییس جمهور عنوان می‌شد که به طور مسلم اشکالی به آن وارد نیست و در نتیجه وجهه‌ی انتقادهای اصلاح‌طلبان هم در این میان نامشخص خواهد بود.
ارسال نظر: