اخبار آرشیوی

کدخبر: 533061

عضو شورای مرکزی موتلفه در گفتگو با «نسیم»: نقطه مشترک تکنوکرات‌ها و انحرافیون، تقابل با رهبری است/ غوغاسالاری، تبلیغات پرهزینه انتخابات، تاکید بر رابطه با آمریکا، استفاده ابزاری از اعتقادات مردم و اولویت داشتن بقا در قدرت از جمله اشتراکات جریان انحراف و کارگزاران است

مهمترین محورهای سخنان محمدمهدی اسلامی، عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی در گفتگو با «نسیم» بدین شرح است: -ریشه اتحاد تکنوکراتها و انحرافی ها در تقابل با رهبری است. -مشکل اساسی دو گروه انحرافی و تکنوکرات توقف در فرد است، تکنوکرات‌ها در سال 75 جایگاه ریاست‌جمهوری را منحصر در شخض رفسنجانی می‌دانستند، لذا پیشنهاد تغییر قانون اساسی برای تداوم دوره وی را دادند که نظام در برابر این پیشنهاد ایستاد اما بعد از 16 سال همچنان بر همان مدار هستند. -انحرافیون نیز خواهان تداوم حضور حلقه خویش در قدرت هستند، با این تفاوت که با درس گرفتن از تجربه تکنوکراتها فهمیده‌اند که راه تداوم این مسیر در مدل مدودف-پوتین است. -در مقابل این دو جریان اصولگرایان قرار دارند که معتقد به محوریت ولایت فقیه هستند. تفاوت عمده اصولگرایان با آن دو جریان این است که به جای توقف در فرد برای حفظ منافع به وفاداری به گفتمان برای حفظ ارزش‌ها معتقدند. -این ریشه مشترک تکنوکراتها و انحرافیون سبب شده است که میوه‌های شبیه به یکدیگر تولید کنند. مواردی همچون غوغاسالاری در برابر انجام وظایف شورای نگهبان، رویکرد به کارناوال‌های تبلیغاتی و استفاده از تبلیغات پرهزینه. -در آستانه انتخابات مجلس پنجم در زمستان 1374 بود که کارگزاران با حضور تعدادی از وزرا و اعضای دولت اعلام موجودیت کرد تا با پایان دولت ششم قدرت در دایره آنها حفظ شود. در این دوره نیز شاهد تشکیل ستادهایی با عناوینی همچون حامیان دولت هستیم و مقامات رسمی در دولت در انتخابات مجلس نهم، شوراهای اسلامی شهر و روستا و حتی ریاست‌جمهوری نقش ایفا می‌کنند؛ تا آنجا که شخص رئیس‌جمهور نامزد جریان خویش را در ثبت‌نام همراهی می‌کند. -نقد وارده به این رویکرد را اصالت دادن به حفظ قدرت به صورت باندی و نه از طریق تحزب اسلامی به صورت کادرسازی برای ارائه خدمت است. -"تعصب جمعی" و "اولیت داشتن روابط بر شایستگی‌ها" از جمله شاخص‌های غیر اسلامی بودن این رویکرد است. -طرح شعارهایی که مغایر با ارزش‌های انقلاب اسلامی و متضمن وادادگی است، را از دیگر نتایج این رویکرد است. رقابت بر سر برقراری رابطه با آمریکا به تعابیری همچون "بستن با کدخدای جهان راحت‌تر است" در حالی است که اساسا تعیین سیاست‌های کلان در روابط خارجی خارج از حدود اختیارات رئیس‌جمهور است. اما چنین شعارهایی از هر دو جریان شنیده می‌شود. -استفاده ابزاری از اعتقادات مردم از دیگر مواردی است که از اشتراکات تکنوکراتها و انحرافیون است. در حالی که در هنگام عمل با شعار تساهل و تسامح به دنبال دین حداقلی هستند و ورود اسلام به ساحت اجتماعی را به رسمیت نمی‌شناسند؛ در مواقعی که منافعشان ایجاب کند حتی تیتر دروغین "دعوت مراجع" را برای حضور انتخاباتی خود بر می‌گزینند و یا در سفرهای استانی سعی به کسب اعتبار از طریق دیدار با علمای بلاد دارند. -تلاش هر دو گروه انحراف بر آن است که آنچنان بر لب خطوط قرمز حرکت کنند که هم مسیر ضدارزشی خویش را پیش ببرند و هم تا حد ممکن از برخورد رسمی و پیامدهای حقوقی آن مصون باشند. -اولویت داشتن "بقای در قدرت" شاید اصلی‌ترین علت این همه تشابه و ستیز مخفی با ولایت و عدم تمکین در برابر خواسته‌های رسمی رهبر است. -وحدت وفاداران به نظام و ارزش‌های والای آن از مهمترین وظایف اصولگرایان در این پیچ تاریخی است. انتخابات‌های ریاست‌جمهوری و شوراها نقش تعیین کننده‌ای در جهت‌گیری نظام در سال‌های آینده دارد. انتظار می رود اصولگرایان با حفظ کرسی‌های تبلیغات انتخاباتی در دوره رسمی تبلیغات و همگرایی در ترویج و صیانت از گفتمان انقلاب بجای تخریب یکدیگر، در روزهای پایانی رقابت برای حفظ منافع ملی به وحدت دست یابند و مانع از شکستن آرای اصولگرایان که با اقبال بیشتری برخوردارند به نفع جریان‌های اقلیت اما متحد شوند.
ارسال نظر: