اخبار آرشیوی
عباس عبدی: اصلاحطلبان از سال ۸۱ هیچ پیروزی انتخاباتی نداشتند و فاقد استراتژی بودهاند/ ساختمان اصلاحطلبان آنقدر هم که نشان میدهند مقاوم نیست لذا به جای پاسخ منطقی و مستدل عصبانی میشوند و تهمت میزنند
به گزارش «نسیم»، مهمترین محورهای گفتگوی عباس عبدی ، فعال اصلاحطلب در مصاحبه با سایت "روز آنلاین" بدین شرح است: - اصلاحطلبان یکی از مواردی که اخیرا مطرح میکنند این است که فلانی (یعنی بنده) عادت یا دوست دارم خلاف جریان آب شنا کنم؛ و آنان چون خود را جریان طبیعی آب میدانند، با چنین برچسبی میکوشند که طرف خود را خلع سلاح کنند. - در حوزه سیاست مقید بودم کاری نشود که دوستان ناراحت شوند، برای نمونه در انتخابات مجلس ششم وقتی هاشمی تصمیم به ورود گرفت، به دوستان گفتم اگر نقد ایشان را نمیپسندید، انجام نخواهم داد. - در انتخابات سال 1380 علیرغم مخالفت با ورود خاتمی بیشترین فعالیت را در حمایت از انجام دادم. - بطور کلی انضباط حزبی را کاملا رعایت میکردم. ولی از سال 1381 که زاویه دوستان با راهبرد اصلاحات به نظرم بیش از اندازه شد بناچار بنده نیز به اصطلاح در مسیر خلاف جریان آب شنا کردم. - آیا در این دوره حتی یک موفقیت هم نصیب دوستان شده است؟ مثلا در شورای شهر دوم در سال 81 و شورای شهر سوم؟ در مجلس هفتم در سال 82؟ در ریاست جمهوری 1384؟ در مجلس هشتم در سال 86؟ در خرداد 1388؟ این آب در کدام مورد در مسیر درستی بود که باید
همجهت با آن شنا میکردم؟ - ساختمان طرف مقابل [اصلاحطلبان] آنقدر هم که نشان میدهند مقاوم و استوار نیست تا در برابر کوچکترین زلزله به لرزه و خرابی نیفتد، لذا به جای پاسخ منطقی و مستدل عصبانی میشوند و تهمت میزنند. - بنده از ابتدای سال 81 نسبت به راهبرد اصلاحطلبان نقد داشتم. برای مثال با آمدن خاتمی در دور دوم انتخابات (1380) مخالف بودم، ایشان هم بعدا حداقل سه بار (تا آنجا که من مطلع شدهام) بر درستی این نظر تأکید کردهاند، ولی علیرغم این مخالفت، هنگامی که وارد انتخابات شدند، بیشتر از اکثر افراد دیگر در این زمینه فعالیت تبلیغی و حمایتی داشتم. - در سال 88 معتقد نبودم دوستان رأی دارند ولی دوستان به نحوی عمل کردند که موسوی را به اولترا خاتمی تبدیل کردند، به همین دلیل شد آنچه که شد و هزینه آن را همه دادند. - جالب اینکه همین دوستانی که چنین کردند ابتدا و پس از آمدن آقای موسوی چه تندیها که در جلسات خصوصی علیه ایشان نمیکردند و صریحا ایشان را نامزد نظام میدانستند، ولی به یکباره رفتند پشت ایشان، و شد آنچه که شد و در مسیری افتادند که با هیچ منطق اصلاحی قابل جمع و توجیه نبود. - دوستان از ابتدا تحریمی بودند، منطق
تحریم آنان را نگاه کنید در همین دوره هم تمام دلائل آن تحریم وجود دارد و حتی بدتر از آن هم که رد صلاحیت هاشمی است دیده میشود در حالی که شرکت کردند، ولی در انتخابات مجلس با نشستن در خانه مثلا تحریم کردند و بعد شروع کردند به عدد و رقمسازی علیه انتخابات تا کار خود را موجه کنند. آقای خاتمی نیز رفت و رای داد، همه آچمز و غمزده شدند چند روز بعد هم به دفاع از رفتار ایشان پرداختند! خوب اینها چه معنایی داشت؟ در نتیجه وقتی به انتخابات مجلس در سال90 رسید شکاف بیشتر شد، ولی دریغ از یک پاسخ مستدل. - در انتخابات اخیر اولین ایراد این بود که این دوستان بدون یک راهبرد روشن و فقط برای جبران خطاهای گذشته، در پی یک پیروزی مفت و مجانی بودند تا بر گذشته قلم نسیان بکشند. روزی شعار خاتمی یا هیچکس میدهند و بعد تبدیل به هاشمی یا هیچکس میشود! - دوستان اصلاحطلب ما هم به دنبال عارف و روحانی هم نرفتند. بلکه بعد از کاندیداتوری آنها از ایشان حمایت کردند.