اخبار آرشیوی
رئیس شورای هماهنگی اصلاحات در گفتگو با «نسیم»: "نرمش قهرمانانه" به معنای گذار از اصول نیست؛ چارچوبهای نظام همواره باید حفظ شود/ فتوای تحریم سلاح هستهای رهبری باید برای همه دنیا تبیین شود/ مذاکره با آمریکا در شرایطی میتواند انجام شود که برای ما شرط نگذارند
مهمترین محورهای سخنان علیاصغر احمدی، رئیس دورهای شورای هماهنگی جبهه اصلاحطلبان در گفتگو با «نسیم» بدین شرح است: -در فرمایشات رهبری کلیدواژه های مهمی نهفته بود، ایشان مسئولان را ارجاع دادند به خواستههای مردم در 24 خرداد که پایه و اساس است و رهبری نظام کاملا به افکار عمومی توجه دارند که رئیسجمهوری انتخاب شده است که در دیپلماسی بینالمللی به عنوان یکی از قویترین پارامترهای خود را معرفی کرده است. -واژه نرمش قهرمانانه بیانگر این است که با حفظ اصول و چارچوبها و باورهایی که نظام و و مردم دارند باید ملاک واقع شود؛ بحث نرمش، بحث گذشتن از اصول نیست. باید با توجه به ادبیات دنیا با آنها تعامل داشت البته به استثنا رژیم صهیونیستی که ما آن را به مشروعیت نمیشناسیم. -ما میتوانیم با ادبیات مناسب در جایگاه خود با دنیا به گونه ای صحبت کنیم که آنها حرف مارا باور کنند و احساس خطر نکنند. -دیدگاه رهبری هم در جایگاه رهبری یک نظام و هم در جایگاه مرجعیت، خلاف شرع و حرام بودن استفاده از سلاح هستهای است، این را باید دنیا بفهمد و درک کند. این باید برای همه افکار دنیا تبیین شود وقتی از منظر دینی هم از بعد انسانی نگاه کشور ما به
گونه ای است که حقوق همه انسانها را باور داریم و ملزم به رعایت آن هستیم ، این را باید درست بیان کنیم تا جامعه جهانی قانع شود که ملت ما به سمت سلاح هستهای نمیرود. -نوع ادبیات و گفتمان ما و سبقه و پیشینه ما ضامن این است که همه دولت های دنیا به حرف ایران مبنی بر صلح آمیز بودن سلاح هسته ای گوش کنند. -نوع گفتمان ما در گذشته به ایجاد خصومت کمک کرد؛ این نوع گفتمان ها باید پاک شود باید اصول به سرجای خود بازگردد و ارزشهای انقلاب در جای خود باقی بماند و امروز ما از هویت خود دفاع میکنیم اما دلیلی وجود ندارد که با دنیا وارد جنگ شویم و به خصومت دامن بزنیم. -قراردادها و صلحهایی که در طول تاریخ اتفاق افتاده نمیتواند قابل مقایسه با یکدیگر باشد چراکه هرکدام از آنها در شرایط های خاص و بنا بر اقتضای فضای حاکم اتفاق افتادهاند. -باتوجه به حرف های رهبری بنا نیست ما پشت کسی را به خاک بمالیم، نباید به زمین بخوریم و اگر پشت کسی را به خاک نمالیم نباید پشت خودمان هم به خاک مالیده نشود. -دنیا باید بپذیرد که جمهوری اسلامی ایران از منظر شرعی و دینی به دنبال سلاح هسته ای نیست و ما این را باید به گونه ای بیان کنیم که آنها به ما
اعتماد کنند، البته این اعتماد باید دو سویه باشد، آنها نیز باید قدمی در جهت اعتماد سازی ملت ایران بردارند. این صحیح نیست که همیشه به گونه ای برخورد کنند که با شرط و شروط پای مذاکره بیایند. -استفاده صلح آمیز از هسته ای برای ایران با هیچ قانون بین المللی مغایرت ندارد اما آنها در این موضوع دچار تناقض هستند، به عنوان مثال در شورای حکام حاضر به رای دادن نیستند که اسرائیل به جمع منع اشاعه کنندگان از سلاح هسته ای بپیوندد ولی در مقابل برای فعالیت هستهای ایران موضع میگیرند. -سفر پیشروی رئیسجمهور به نیویورک از این جهت بسیار حائز اهمیت است که جامعه بین الملل آقای روحانی را خوب میشناسد و وی نیز به مسائل دنیا آگاهی کامل دارد و سیاستمداری کارکشته است، رهبری نیز به ایشان اعتماد کردند و اختیار کامل را دادند تا وارد مسائل شوند تا با حفظ اصول بتوانند شرایطی را فراهم کنند که جامعه بینالملل ایران را بپذیرد. -شناخت و اعتمادسازی از طریق مذاکره و گفتگو اتفاق میافتد؛ البته مذاکره در سطوحی که قابل اجرا باشد. مذاکره با آمریکا باید در شرایطی انجام شود که آنها برای ما شرط نگذارند و از تحریمها دست بکشند، قدمی در جهت راستگویی
بردارند و نباید خواستار پذیرش شرایط یک طرفه تنها در راستای منافع خود باشند. اگر همه این موارد رعایت شود در این صورت میشود مذاکره کرد. -مذاکرات هستهای که قرار است در نیویورک صورت بپذیرد میتواند مثبت و مقدمهای در جهت تحولات منطقه و جهانی باشد. البته در این میان مواضع روسیه و چین نیز قابل بحث است. -دیپلماسی ایران است که این شرایط را پیش میآورد، به این وجود این شرایط مطلبوب و مثبت است، این که رییسجمهوری فرانسه دعوت ایران را قبول میکند جز نقاط قوت ایران است و من فکر میکنم روس ها نیز تحت تاثیر دیپلماسی دولت روحانی هستند که تمایل دارند در این فضا حرکت کنند. -انشالله در اجلاس مجمع عمومی بین الملل با بیان درست مطالب که در شان ملت ایران باشد گام هایی برداشته شود که غرب و دنیا مواضع جمهوری اسلامی را بفهمد و ایران را بشناسد و بپذیرد جمهوری اسلامی با انقلابش حضور دارد و آنها نمیتوانند زورگویی کنند.