اخبار آرشیوی
هاشمی رفسنجانی در همایش سمپوزیم ۱۴۰۴: حضور ناتو در کشورهای همسایگی ایران، به دلیل "هدف اول" بودن ایران برای آنها است/ بخش خصوصی اگر وارد موضوعی شود آن را به درستی انجام میدهد اما فعلا همه این کارها بر روی کاغذ است
به گزارش خبرنگار «نسیم» مهمترین محورهای سخنان هاشمی رفسنجانی در سومین همایش سمپوزیم بین المللی 1404 در مرکز همایش های صدا و سیما بدین شرح است: -موضوع این سمپوزیم ها باید در دستور کار باشد و به آن رسیدگی جدی شود ؛ بعد از این موضوع باید به مسائل آب پرداخت که در آینده یکی از بن بست های ایران خواهد بود. -مسأله انرژی در همه جای دنیا به آن توجه قابل ملاحظهای میشود و البته مسئلهای جدی برای بشریت است. -پیش بینی میشود که جنگها و درگیریها بر سر موضوع انرژی باید بصورت جدی بر روی آن حساب کرد. ما درحملات ناتو به عراق و افغانستان شاهد بودیم که مسأله مهم و علل اصلی این جنگ ها وجود مخازن مهم انرژی است که ناتو در همان مسائل بهار عربی در کشور لیبی به سرعت وارد عمل شد چون لیبی یک منبع بزرگ انرژی در همسایگی اروپا است. -حضور ناتو در کشورهای همسایگی ایران به علت هدف اول بودن ایران برای آنها است چون ایران مهمترین جایی است که در تامین انرژی دنیا حرف اول را میزند؛ این حرف اول باید از روی حساب باشد. -سیاستهای کلی در بخش آب و انرژی بررسی شده است و به مقام معظم رهبری تقدیم شد و ایشان نیز برخی از این موارد را ابلاغ کردند. از آن
موارد سند چشم انداز20 ساله در آمد که این سمپوزیم از آن موارد است. -وقتی میتوان از آن مرحله عبور کنیم که نیاز بود کاری بزرگ صورت گیرد و باید حرکت در چشم انداز را مشخص و با کمک رهبری معنای واقعی اصل 44 را تفسیر کنیم. -ما به آسانی از این مراحل عبور و راه را برای بخش خصوصی باز کردیم. بخش خصوصی اگر وارد موضوعی شود آن را به درستی انجام میدهد اما فعلا همه این کارها بر روی کاغذ است. -اصل 44 راه را برای مردم باز کرده است و سند چشم انداز، افق آن را روشن کرده است. -من در سمپوزیم سال اول گلایه کردم که چند سال از تصویب برنامه چهارم توسعه میگذرد اما ما به جای نزدیک تر شدن چند قدم نیز دور شده ایم. پیش بینی شده بود که اقتصاد ما 8 تا 9 درصد باشد اما اکنون منفی 5درصد است. اقتصاد ما کوچک شد و مردم ما فقیر شدند. منابع انرژی نیز به معنای واقعی استفاده نشد. -کشور ما یک کلکسیون از منابع انرژی و فسیلی است. ما میتوانستیم عالمانه از این منابع برداشت و مصرف کنیم اما در این کار موفق نبودیم. -بخش زیادی از این انرژی ها را میتوانستیم برداشت کنیم اما با ای ن تکنولوژی نمیتوانیم. -به دلیل موقعیت جغرافیایی، ما منابع اساسی داریم اما با
سیاست های خارجی غلط این منابع را از دست دادیم. برای نمونه ایران آسان ترین و امن ترین مسیر لوله نفت را میتوانست در خود داشته باشد. برای انتقال محصول پارس جنوبی به خارج و برای مصارف جهانی، ایران بهترین مسیر است. -ما از موقعیت انتقال خط لوله گاز ترکمنستان استفاده نکردیم و این ضرر بزرگی برای ماست. اگر این لوله ها از ایرا ن عبور میکرد امنیت دنیا به ایران وابسته میشد. -در جنگ ایران و عراق ما برای جلوگیری از نابودی چاه های نفت در خلیج فارس آنها را با سیمان بستیم. بعد از جنگ اولین کار ما این بود که اولین فاز پارس جنوبی را با یک میلیارد دلار شروع کردیم، اما بعد از آن این روند رها شد که اگر درست پیش میرفتیم اکنون از قطر عقب نبودیم. -آب های مرزی ما در حال هدر رفتن است و اگر جلوی آن گرفته نشود دیگر برای ایران چیزی نمیماند. آب یکی از مسائل مهمی است که باید برای آن سمپوزیوم گذاشته شود. -اگر دریاچه ارومیه همچنان درحال گرفتار شدن به سرنوشت مردن باشد اطراف آن تا شعاع 300 کیلیومتری غیر قابل سکونت میشود زیرا این دریاچه منبع عطیم نمک است که بدون آب همه مزارع را از کار میاندازد. -ایران دارای منابع انرژی چون نور خورشید که
کویرهای ما منبع این انرژی هستند، تونل باد بینالود خراسان و منابع عظیم زعال سنگ است که با سرمایه گذاری و بالابردن سطح تکنولوژی میتوانیم از آنها استفاده کنیم. -در حال حاضر 7 میلیارد متر مکعب از آبهای مرزی ما به سمت عراق میرود و این یک اتلاف بزرگ است که نمیتوان آن را نادیده گرفت. -آمریکا طرحی دارد که طبق گزارش ها تا سال 2020 صادر کننده عمده نقت میشود و تا آن روز دیگر نیازمند انرژی نفت و گاز ما نخواهد بود. -باید دانشگاه ها، نخبگان و مخترعان را تشویق کنیم و اختراعات آنها را وارد بازار کار کنیم؛ کشور نباید در این مورد خست به خرج دهد.