اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، مسعود پزشکیان در خصوص موضوع مشکلات نظام سلامت محورهای زیر را بیان کرد: - اصل مشکل، عزم و اراده و تعهد مسئولان کشور برای ارائه عادلانه خدمات سلامت است. - سهم سلامت از تولید ناخالص ملی باید متناسب باشد و این میزان نیز باید عادلانه باشد - درمان گرایی، چندپاره بودن سیستم‌ها و تجاری‌شدن سیستم بهداشت و درمان سه خطر اصلی نظام سلامت کشور است. - هر قسمتی از پولی که توسط دولت برای نظام سلامت اختصاص می‌یابد باید درست مدیریت شود. - آنچه که مردم را آزار می‌دهد، نبود اعتبار نیست، بلکه بی‌عدالتی است. - عزم و اراده سیاسی برای حل مشکل و اجرای عدالت در نظام سلامت وجود ندارد. - بخش زیادی از اعتبارات در اختیار وزارت بهداشت است اما وزارت بهداشت بجای تخصیص اعتبار به مناطق محروم و شبکه‌های پایه بهداشت و بحث‌های پیشگیری، آن را صرف هزینه‌های واردات دستگاه‌ها و تجهیزات گرانقیمت پزشکی می‌کند. - سرانه مصرف دارو در آمریکا 1100 دلار و در بخش تجهیزات حدود 270 دلار است اما در کشور ما کل بودجه نظام سلامت حدود 300 دلار است. - اگر اراده سلامت برای حل مشکل نظام سلامت و رعایت عدالت نباشد، مشکل حل نمی‌شود. - نظام بیمه تکمیلی در واقع همان زیرمیزی است که رومیزی و قانونی شده است. (سوال مخاطب: با وجود اینکه کارمندان طبق قانون می‌توانند نوع بیمه درمانی خود را انتخاب کنند، اما در حال حاضر تنها یک نوع بیمه خدمات درمانی وجود دارد؟) - طبق قانون همه بیمه‌ها باید یکی بشود و این تعدد به نفع هیچ‌کس نیست. توصیه دنیا، یکی شدن بیمه‌های درمانی است. (سوال حضار: حضور مدیران ستادی و دولتی وقتی در بخش خصوصی ذی‌نفع هستند، چگونه می‌خواهند به درد مردم برسند؟) - پرداخت پول از دو منبع به یک پزشک در استخدام دولت ممنوع است و این خلاف است. پزشک دولتی، مریض را رها کرده و به دنبال منافع خصوصی خود می‌رود. این یک روند ناعادلانه است که باید توسط دولت به درستی اجرا شود. (سوال حضار: چرا مدیریت نظام سلامت در اختیار پزشکان متخصص و فوق تخصص است و مدیران سلامت نقشی ندارند؟) - در مدیریت هیات امنایی قرار بود یک مدیریت داخلی با حضور تمامی پزشکان و پیراپزشکان تشکیل شود و مدیریت توسط یک گروه اجرا می‌شود و در کنار آن نیز یک مدیریت با حضور مردم باشد. در واقع مشارکت گروه‌های مختلف با مردم در نظام سلامت به طور همزمان محقق شود.