اخبار آرشیوی
مجله "فارین پالیسی": آمریکا با تمرکز بر تحریمهای مالی و بی توجهی به سایر حوزههای قدرت ایران به ویژه انرژی، زمینه را برای کسب ثروت بیشتر ایران و تحکیم نفوذ ژئوپلیتیک این کشور فراهم کرده است
«گال لوفت» مدیر موسسه پژوهشی « تحلیل امنیت جهانی» و کارشناس امنیت و انرژی در مطلبی که مجله « فارن پالیسی» آن را منتشر کرده، به عرصه های پیشرفت ایران در عرصه انرژی پرداخته و می نویسد که هم اکنون میلیون ها تن از ساکنان کشورهای مختلف جهان به انرژی صادراتی ایران محتاج هستند.
آمریکا صنایع نفت ایران را هدف گرفته در صورتی که منابع گاز طبیعی ایران که دومین ذخایر بزرگ در جهان است، منبع اصلی قدرت گیری این کشور است. گاز طبیعی اکنون مشتریان فراوانی دارد و پس از فاجعه هسته ای ژاپن و سایر ملاحظات برای کاهش مصرف سوخت های آلوده کننده، این منبع انرژی اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد. نکته دیگر این است که انتقال گاز طبیعی مستلزم هزینه و تاسیسات بسیار گران قیمتی مثل خط لوله انتقال این محصول است و بنابراین هر کشوری که با ایران وارد قرارداد شود بعید است که به سادگی آن را فسخ کند. «گال لوفت» سپس به قراردادهای اخیر دولت ایران برای صدور گاز طبیعی خود اشاره می کند. قرارداد احداث خط لوله به پاکستان در تابستان سال 2010 امضا شد که قرار است بعدا این خط لوله به سوی هند و چین گسترش یابد. حتی اگر پاکستان مانع ادامه این خط لوله به سوی هند شود ایران می تواند از طریق عمان صادرات گاز به هند را شروع کند. در سال 2008 ایران و عمان بر سر توسعه منابع گاز اطراف جزیره کیش به توافق رسیدند. همزمان عمان و هند در حال بررسی و مذاکره بر سر احداث یک خط لوله در اعماق آبهای دریای عمان هستند که در صورت موفقیت گاز ایران را به
هند خواهد رساند. اما مهم ترین بازار برای ایران اروپا است و به همین خاطر دولت ایران تلاش می کند تا در خطوط لوله انتقال گاز از مسیرهایی غیر از روسیه مشارکت کند. مهم ترین خطوط انتقال گاز «نابوکو» است که گاز طبیعی منطقه دریای خزر را از طریق ترکیه، بلغارستان، رومانی و مجارستان به قلب اروپا منتقل خواهد کرد. به همین منظور ایران باید به شبکه خطوط انتقال گاز در کشورهای منطقه مثل آذربایجان، سوریه، ترکیه و ترکمنستان متصل شود. این کارشناس انرژی و امنیت جهانی در ادامه تحلیل خود در مجله «فارن پالیسی» خاطر نشان می کند که دولت ایران اخیرا با دولت سوریه قراردادی را برای انتقال گاز خود امضا کرده است. این خطوط انتقال گاز که خط لوله اسلامی نامیده می شود قرار است از طریق خاک عراق، سوریه و لبنان گاز ایران را به بنادر دریای مدیترانه برساند. ایران قراردادهایی هم با جمهوری آذربایجان امضا کرده و خط لوله انتقال گاز آن کشور به ارمنستان در سال 2008 افتتاح شد. در آغاز سال جاری ایران و ترکیه توافق های دیگری در مورد افزایش صادرات گاز ایران به آن کشور امضا کردند. و در اواخر سال میلادی گذشته خطوط انتقال گاز بین ایران و ترکمنستان که صاحب
چهارمین ذخایر بزرگ گاز طبیعی در جهان است افتتاح شد. به نوشته «گال لوفت» مجموعه این قراردادها آینده ژئوپلیتیک انرژی در منطقه را تعیین خواهند کرد و این نه آمریکا و متحدانش بلکه دولت ایران است که این نقشه جدید را تعیین می کند. در حقیقت دولت باراک اوباما همچون دولت جورج بوش به نوعی با اقدامات خود زمینه را برای پیشرفت ایران در این عرصه ها فراهم کرده است. آمریکا برای شکستن انحصار صادرات گاز به اروپا که اکنون در دست روسیه است از تاسیس یک خط لوله دیگر حمایت کرده است. اما سئوال در این است که در صورت راه افتادن این خط لوله چگونه می توان از پیوستن ایران و بنابراین صدور گاز آن کشور به اروپا جلوگیری کرد. و یا در مورد راه های صدور گاز طبیعی ترکمنستان آمریکا می بایست دولت این کشور را تشویق می کرد که به جای همکاری با ایران مسیر انتقال گاز از مسیر جنوبی یعنی افغانستان، پاکستان و هند را انتخاب کند. «گال لوفت» در پایان تحلیل خود تاکید می کند که آمریکا باید از تمام راههای ممکن و حتی جلب همکاری روسیه برای مدیریت مسیرهای انتقال گاز طبیعی حوزه دریای خزر، مانع دستیابی ایران به شبکه های انتقال گاز شود. ولی متاسفانه اقدامات آمریکا در
سالهای اخیر اگر به همین شکل ادامه یابد زمینه را برای کسب ثروت بیشتر ایران و تحکیم نفوذ ژئوپلیتیک آن کشور فراهم خواهد کرد. (به نقل از سایت رادیو فردا وابسته به دولت آمریکا)