اخبار آرشیوی

کدخبر: 228170

"مصطفی رئوف"، کارشناس مسایل بین‌الملل در یادداشتی با اشاره به سخنرانی چند روز آینده‌ سعد حریری، نخست‌وزیر سابق لبنان در دانشگاه "پریستول" بیروت، این سخنرانی را "آغاز تاکتیک جدید آمریکا علیه سوریه" ارزیابی کرد

برهان نوشت: پس از شکست طرح «بندر بن‏سلطان» در براندازی یا تضعیف حکومت اسد، اکنون سعدالحریری مسؤول برخی اقدام‌ها بر ضد سوریه شده است. حریری از ابتدای آغاز شورش‌ها در سوریه نقش داشت که توقیف چند قایق حامل سلاح در بندر لاذقیه، مؤید این مدعاست. این قایق‌ها از بندر طرابلس لبنان بارگیری شده و متعلق به جریان 14 مارس و شخص حریری بود. به جز این با کمک «ترکی بن عبدالعزیز» که از شاهزادگان سعودی است، پول‌های فراوانی در سوریه تزریق شد تا اهداف اتاق عملیات روانی ایجاد شده در دفتر حریری بر ضد سوریه، محقق شد اما در نهایت کشیده‌ی ‌بندر بن سلطان در گوش «عبدالحلیم خدام» نشست تا شکست طرح بندر که با همکاری آمریکا و حریری در حال اجرا بود، اعلام شود. از سوی دیگر جناح نایف در حکومت عربستان به دلیل رقابت با بندر برای تصاحب پادشاهی سعودی، از حکومت سوریه حمایت می‌کرد تا بن سلطان موفق نشود و تاج و تخت را تصرف نماید. سخنرانی اوباما در 19 می که به سوریه نیز پرداخت، تاکتیک‌های جدیدی را پیش روی آمریکا و متحدانش بر ضد سوریه گشود. اوباما در این سخنرانی، «بشار اسد» را به انجام اصلاحات در سوریه فرا خواند و در این مسیر از او خواست به راه ایران نرود. در واقع خواسته‌ی نهایی غرب از دمشق که از هم پاشیدن محور مقاومت بود را آشکارا بیان داشت. حال آن‌که فلسطینی‌ها به فکر باز پس گرفتن اراضی خودشان از صهیونیست‌ها هستند و محور مقاومت تازه در حال گسترش است. بلافاصه «فلتمن» راهی منطقه می‌شود تا با رییس جمهور لبنان، «ولید جنبلاط» و «سعدالحریری» دیدار کند. این در حالی است که شاه اردن نیز از اوباما می‌خواهد فرصت دیگری به بشار اسد بدهد، انگار تا به حال بشار با اجازه‌ی آمریکا بر سر کار بوده که اکنون به او فرصت می‌دهند! از این‌جا به بعد، چوب امدای سوریه به دست حریری سپرده می‌شود تا اقدام‌های جدیدی را ترتیب دهد. او 300 تن از سلفی‌های طرف‌دار خود را از چند روستای لبنان به شهر بانیاس سوریه می‌فرستد تا به نیروهای عبدالحلیم خدام بپیوندند. فرماندهی این افراد را یک نماینده‌ی پارلمان لبنان و عضو 14 مارس به نام «خالد ظاهر» برعهده داشت. این افراد همراه با مخالفان سازمان‌دهی شده‌ی حکومت سوریه، اکنون منتظر نطق حریری و آغاز مرحله‌ی جدیدی از درگیری با دولت دمشق هستند. دلیل انگیزه‌ی حریری برای سرنگونی حکومت بشار اسد این است که خلع خود از نخست وزیری لبنان را کار محور مقاومت از جمله سوریه می‌داند و می‌اندیشد که اگر بتواند به سوریه و مقاومت ضربه‌ای بزند به جایگاه خود باز خواهد گشت. در همین روزها، سایت «ویکی لیکس» اسنادی را بر ضد حریری منتشر کرد که نشان می‌دهد او به دنبال تجهیز ارتش لبنان برای سرکوب حزب‌الله بوده است. حریری در سال 2008 از «میشل سیسون» سفیر وقت آمریکا در بیروت می‌خواهد، ارتش لبنان را به بالگردهای هجومی مجهز کند تا مواضع حزب‌الله را هدف قرار دهد. اکنون نیز با ورود نیروهای سلفی به سوریه که عضو القاعده‌ی لبنان هستند، در صدد افزایش آشوب‌ها در سوریه بوده و در سخنرانی هتل پریستول، ضمن حمله به محور مقاومت از حکومت اسد خواهد خواست از ایران و حزب‌الله حمایت نکند و به حامیان دادگاه بین المللی حریری بپیوندد. او مخالفان حکومت اسد را به ادامه‌ی تظاهرات تحریک می‌کند و تمام تلاش خود را برای بدبین کردن آنان نسبت به ایران و حزب‌الله به کار می‌برد. با این حال حریری، شخصیت رهبری و فرماندهی ندارد و هیچ‌گاه نخواهد توانست در لبنان یا هر جای دیگری در رأس امور سیاسی و حکومتی قرار بگیرد اما گویا کف گیر آمریکا و عربستان در سوریه به ته دیگ خورده که بازی خورده‌ی مصلوب الاختیاری چون حریری را به بازی گرفته‌اند. پسرکی که به جای تعقیب قاتلان پدرش، به طور مستمر در حال توطئه چینی علیه محور مقاومت است اما نمی‌داند اگر دولت دمشق تصمیم بگیرد اعتراض‌های بندر بن سلطان درباره‌ی طرح‌های او را روی میز بگذارد و از نقش او در جنگ 33 روزه، همکاری‌هایش با بندر و ارتباطاتش با اسراییلی‌ها پرده بردارد، آن‌گاه «آقازاده»‌ی لبنانی، باید برای همیشه کشورش را ترک کند و مانند بن علی به ریاض (زادگاه خود) بگریزد چون به طور قطع فرانسوی‌ها او را نخواهند پذیرفت. سوریه در قلب محور مقاومت قرار گرفته و جریان 14 مارس به سفارش آمریکا و اسراییل و هم دستی عربستان سعودی در حال جداکردن آن هستند. اگر موفق به این کار شوند، وسط این زنجیره را جدا کرده و محور مقاومت را دچار اختلال خواهند کرد اما آن‌چه آشکار است، ناتوانی آمریکا و متحدانش است که به آن اذعان دارند. در واقع وقتی اوباما از دادن فرصت به اسد دم می‌زند، آشکارا اعلام می‌نماید قدرت مقابله با اسد را ندارد چرا که می‌داند در صورت رفتن اسد و برگزای انتخابات آزاد، اسلام گراهایی دو آتشه تر از اسد روی کار خواهند آمد و به جز پس گرفتن جولان، به دنبال پیچیدن طومار اسراییل خواهند بود.* (*) مصطفی رئوف؛ کارشناس مسایل بین‌الملل
ارسال نظر: